Στην γκρίζα ατμόσφαιρα που επικαλύπτει τα πάσης φύσεως διαδραματιζόμενα στη χώρα αυτή, την Τρίτη βράδυ στις εννέα, στους δρόμους του Θησείου, ενεφανίσθη επί εξέδρας χαμηλής ενώπιον οπαδών και περιέργων –πώς να τους διακρίνει άλλωστε κανείς– ο κ. Αλέξης Τσίπρας.
Πόθεν η άνεσή του και η χαρά, θα παραμείνει για καιρό ανεξιχνίαστο. Η συμπεριφορά του επί σκηνής δεν ήταν σίγουρα στομφώδης, όπως των μεγιστάνων της πολιτικής ή των ηγετών των μικρότερων κομμάτων. Η εικόνα του ενέπνεε οικειότητα. Ηταν ένας από τους άλλους που είχαν συγκεντρωθεί να τον ακούσουν. Δεν εμφανίσθηκε ως ο παράκλητος της Αριστεράς, που άφησε τα σεπτά ανάκτορά του για να κατεβεί στους δρόμους του Θησείου. Χαμογελώντας, προσηνής παρουσιάσθηκε ως ένας καλόβουλος καραβοκύρης που αναζητεί πλήρωμα και συντροφιά για ένα νέο ταξίδι. Πολύ ποιητικά όλα αυτά και άριστα σκηνοθετημένα.
Κατά τα άλλα, «πόλλ’ αγόρευε» με αναφορές εις την πολιτική ιστορία, λίγο-πολύ αδιάφορα ή πολυειπωμένα. Με εξαίρεση την έμπνευση που είχε να επιλέξει ως όνομα του κόμματός του την πολυσήμαντη λέξη ΕΛΑΣ. Εάν η ΕΛΑΣ παραπέμπει ηχητικά στον κομμουνιστικό ΕΛΑΣ ή εις την ημετέρα πατρίδα ΕΛΛΑΔΑ, αυτό επαφίεται στη διακριτική ικανότητα του εκφωνητή ή του τυχόντος ακροατή.
Οι πάσης φύσεως πολιτικοί αντίπαλοί του και φυσικά η Ν.Δ. θα ανοίξουν τις ντουλάπες για να βγάλουν τους σκελετούς των έργων και των ημερών της διακυβερνήσεως του ΣΥΡΙΖΑ επί πρωθυπουργίας του. Προφανώς το ξέρει και το αναμένει και ο ίδιος. Εφαγε στην κυριολεξία το ξύλο της αρκούδας τόσο στο εσωτερικό όσο και στην Ευρώπη. Δεν είναι όμως ο Αλέξης Τσίπρας ευαίσθητος ανθός που καλλιεργήθηκε σε κάποιο πολιτικό φυτώριο. Είναι μια αγριοπρασινάδα που φυτρώνει εκεί όπου σμίγει ο τοίχος ενός σπιτιού με το πεζοδρόμιο. Αλλοτε γιγαντώνεται και άλλοτε ξεριζώνεται.
Ο πατήρ, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, κατάφερε να εγείρει εκ του πολιτικού του τάφου τον Ανδρέα Παπανδρέου. Εάν ο υιός του, Κυριάκος Μητσοτάκης, συμβάλει καθ’ οιονδήποτε τρόπον ώστε να αναδειχθεί εκ νέου ο κ. Τσίπρας σε μείζονα πολιτικό παράγοντα του τόπου, τότε κάτι περίεργο συμβαίνει με αυτήν την οικογένεια εκ Κρήτης. Και τότε «έσται η δευτέρα πλάνη χείρων της πρώτης» κατά πως γράφει, σε πλαίσιο αναφοράς τελείως διαφορετικό, ο ευαγγελιστής Ματθαίος.
