Την προηγούμενη εβδομάδα συνέβη το εξής περιστατικό: ο Δήμος Νέας Σμύρνης αναγκάστηκε να αναστείλει προσωρινά το νέο σύστημα κοινόχρηστων ηλεκτρικών ποδηλάτων λίγες μόλις ημέρες μετά την έναρξη λειτουργίας του, λόγω βανδαλισμών και κλοπών. Από τα πρώτα 12 ποδήλατα που είχαν τοποθετηθεί, τα δύο υπέστησαν σοβαρές φθορές και τα έξι αφαιρέθηκαν παράνομα από τις βάσεις τους, αν και τελικά εντοπίστηκαν μέσω GPS.
Φυσικά ακολούθησε πύρινη ανακοίνωση του δήμου που σπεύδει να μας καθησυχάσει ότι «παραμένει σταθερά προσανατολισμένος σε σύγχρονες, πράσινες λύσεις μετακίνησης», καλώντας ταυτόχρονα τους πολίτες «να προστατεύουν τις κοινόχρηστες υποδομές της πόλης που ανήκουν σε όλους μας». Και προφανώς όλη η συζήτηση αναλώθηκε στους βάνδαλους και στο πόσο ευάλωτος είναι ο δημόσιος χώρος στην Ελλάδα.
Ισχύουν όλα, αλλά κανείς δεν ρώτησε τον Δήμο Νέας Σμύρνης για ποιον ακριβώς λόγο εγκατέστησε σύστημα διάθεσης ηλεκτρικών ποδηλάτων σε μια πόλη που δεν διαθέτει ένα στοιχειώδες δίκτυο ποδηλατοδρόμων προκειμένου να έχει νόημα μια τέτοια πρωτοβουλία. Πού θα κάνουν ποδήλατο οι επωφελούμενοι της νέας υποδομής; Στους διαβόητους για το πήξιμό τους δρόμους της πόλης; Στα ούτως ή άλλως κατειλημμένα από Ι.Χ. πεζοδρόμια όπου απαγορεύεται να κάνεις ποδήλατο;
Οι δήμοι προτιμούν να πουλάνε «οικολογία» και «πράσινες» μετακινήσεις από το να κάνουν τη «βρώμικη» δουλειά.
Στην πραγματικότητα ο Δήμος Νέας Σμύρνης κάνει αυτό που κάνουν οι περισσότεροι δήμοι της χώρας πουλώντας χάντρες και καθρεφτάκια στους ιθαγενείς. Αξιοποιώντας ευρωπαϊκά χρήματα και προγράμματα, μεταφέρουν στις τριτοκοσμικές ελληνικές πόλεις «καλές πρακτικές» από την Ευρώπη χωρίς πρώτα να έχουν κάνει τη σκληρή δουλειά: να σχεδιάσουν και να φτιάξουν τις υποδομές, να θωρακίσουν θεσμικά τις πρωτοβουλίες τους, να καλλιεργήσουν μια κουλτούρα φιλική προς τις εναλλακτικές μορφές μετακίνησης.
Δεν αρκεί να αγοράσεις ηλεκτρικά ποδήλατα επειδή τυχαίνει και «τρέχει» πρόγραμμα ΕΣΠΑ ή σου βρίσκεται κάποιο «πράσινο» χρηματοδοτικό εργαλείο. Πρέπει να υπάρχει στοιχειώδες δίκτυο ασφαλών ποδηλατικών διαδρομών. Πρέπει να υπάρχει αστικός σχεδιασμός που να θεωρεί το ποδήλατο κανονικό μέσο μετακίνησης και όχι lifestyle αξεσουάρ. Πρέπει να υπάρχουν σημεία στάθμευσης, φωτισμός, επιτήρηση, συντήρηση.
Είναι όλοι οι δήμοι ίδιοι; Οχι. Προτείνουμε στον δήμαρχο της Νέας Σμύρνης να αναζητήσει τους δημάρχους Χαλανδρίου και Γλυφάδας, για να αναφέρω δύο από τις ευτυχέστερες περιπτώσεις ανθρώπων που προνόησαν και δημιούργησαν σοβαρές υποδομές για το ποδήλατο· ειδικά ο πρώτος πληρώνοντας το πολιτικό κόστος, καθώς οι ποδηλατόδρομοι στο Χαλάνδρι διατρέχουν τον αστικό ιστό και η κατασκευή τους ισοδυναμεί με κατάργηση θέσεων στάθμευσης Ι.Χ.
