Ο ίδιος δεν παραδέχθηκε ποτέ τον ρόλο του καθοδηγητή των κατά συρροή δολοφόνων της «17 Νοέμβρη». Ισχυρίστηκε δε πως αυτό δεν μπορεί να αποδειχθεί με συγκεκριμένα στοιχεία. Προφανώς δεν έπεισε τους δικαστές του, οι οποίοι τον καταδίκασαν σε 17 φορές ισόβια. Εξέτισε 24 χρόνια από το σύνολο της ποινής του. Είναι 82 ετών. Δεν είμαι νομικός και δεν μπορώ να κρίνω τη νομική διάσταση της απόφασης για την αποφυλάκισή του. Παρακολουθώντας το ντοκιμαντέρ του Αλέξη Παπαχελά για τη δολοφονική οργάνωση, διεπίστωσα ότι ο Γιωτόπουλος δεν έπεισε ούτε όσους είχαν κάποια γνώση για τη δράση της οργάνωσης την εποχή εκείνη. Θα σταθώ μόνο στην εντύπωσή μας, όταν διαπιστώσαμε ότι καθοδηγητής της οργάνωσης ήταν κάποιος με το ψευδώνυμο Λάμπρος, προερχόμενος εκ Παρισίων, του οποίου το χαρακτηριστικό είναι ότι διέφερε εντελώς ως ανθρώπινος τύπος από τα υπόλοιπα μέλη της οργάνωσης. Καμία σχέση με τα «λαϊκά» παιδιά, τους αδελφούς Ξηρούς, ή με την ψυχρότητα του εκτελεστή, του Κουφοντίνα, που αντιμετώπιζε τις δολοφονίες ως επάγγελμα και τρόπο ζωής. Κανείς απ’ αυτούς δεν ήταν ικανός να γράψει αυτές τις μνημειώδεις προκηρύξεις, που τον καιρό εκείνο αποτελούσαν θέμα συζήτησης στους κύκλους της Αριστεράς και της προόδου. Χωρίς κανείς να υπολογίζει ότι αν πίσω από τις λέξεις τους δεν έτρεχε το αίμα ενός νεκρού, κανείς δεν θα έκανε τον κόπο να ασχοληθεί με τις κοινοτοπίες τους. Ηταν ο ανώτατος δικαστής; Αυτός που επέλεγε τα θύματά του; Αυτό νομίζω δεν θα το μάθουμε ποτέ. Η άρνησή του να αποδεχθεί την ενοχή του δεν οφείλεται σε δειλία. Δεν νομίζω ότι είχε να κερδίσει κάτι στην ποινική του μεταχείριση. Απλώς επιμένει να επιδεικνύει την περιφρόνησή του απέναντι στη δικαιοσύνη που διέπει την κοινή μας ζωή. Αυτός αναφέρεται στη δική του δικαιοσύνη.
Υπάρχει και το ηθικό ζήτημα της τρομοκρατίας. Δολοφονούν, επιβάλλοντας υποτίθεται κάποια ποινή, γνωρίζοντας ότι οι ίδιοι δεν κινδυνεύουν να υποστούν την ίδια ποινή, αφού το δικαιακό μας σύστημα την έχει καταργήσει. Την άλλη πλευρά του ηθικού ζητήματος ενσαρκώνουν η φυσιογνωμία του Γιωτόπουλου και η σχέση του με τους υπόλοιπους. Η δυνατότητά του να χειραγωγήσει όλ’ αυτά τα παιδιά τα οποία, υποθέτω, θα θαύμαζαν τις γνώσεις του και την ευγλωττία του. Και η μόνη τους μόρφωση θα ήταν οι προκηρύξεις του. Ποιος θα τολμούσε να του αντιμιλήσει; Τους είχε μετατρέψει σε ενεργούμενά του. Ο Κουφοντίνας είναι ένα ενεργούμενο που αυτονομήθηκε.
Απ’ ό,τι όλα δείχνουν ο Γιωτόπουλος είναι ο δημιουργός της δολοφονικής οργάνωσης. Αυτός τη συνέλαβε, χρησιμοποιώντας ανθρώπινα υλικά τα οποία αντιμετώπιζε ως εργαλεία του. Η δημοκρατία τιμωρεί για να δικαιώσει την τιμή των θυμάτων, όμως δεν εκδικείται. Γι’ αυτό και έχει καταργηθεί η ποινή του θανάτου. Ο Γιωτόπουλος εξακολουθεί να περιφρονεί τη δημοκρατία, αλλά θέλει να αξιοποιήσει τα ευεργετήματά της.
