Ενώ στην Ελλάδα η έλλειψη ισχυρής αντιπολίτευσης προκαλεί ζυμώσεις και «κομματογονία», στη γειτονική μας Τουρκία ο μέγας Ερντογάν μηχανεύεται το αντίθετο, καθαιρώντας μέσω δικαστηρίου την ηγεσία του ισχυρού κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η ακύρωση του συνεδρίου του CHP το 2023 αποκεφαλίζει το κόμμα που ίδρυσε ο Κεμάλ το 1923 και ακυρώνει όλα τα συνέδρια και όλες τις έκτοτε αποφάσεις της ηγεσίας. Ετσι, επανέρχεται στην προεδρία του κόμματος ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ο οποίος διαθέτει το «προνόμιο» των απανωτών ηττών σε εκλογικές αναμετρήσεις με τον Ερντογάν από το 2010 που ανέλαβε την προεδρία έως τη διαδοχή του από τον Οζγκιούρ Οζέλ, έπειτα από άλλη μία ήττα στις προεδρικές εκλογές εκείνης της χρονιάς. Το εφετείο χθες έκρινε ότι υπήρξε χρηματισμός στις εκλογές του συνεδρίου.
Ενώ η τουρκική κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη, αυτή έχει δείξει αξιοσημείωτη σπουδή στην εξουδετέρωση κάθε πιθανής απειλής για τον πρόεδρο, ο οποίος βρίσκεται στην εξουσία από το 2003, πρώτα ως πρωθυπουργός και από το 2014 ως πρόεδρος, με ολοένα μεγαλύτερες εξουσίες. Η επικράτηση του CHP στις δημοτικές εκλογές του 2024 ήταν αφορμή ο Ερντογάν να εντείνει τη χειραγώγηση των κρατικών θεσμών, ώστε να απαλείψει κάθε πιθανή απειλή. Ετσι, ο χαρισματικός δήμαρχος Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, ο οποίος σε δημοσκοπήσεις φαινόταν ισχυρότερος του Ερντογάν, βρίσκεται στη φυλακή, αποκλεισμένος από τις προεδρικές εκλογές του 2028, αντιμετωπίζοντας σωρεία (πιθανώς κατασκευασμένων) κατηγοριών. Η χθεσινή απόφαση δεν αφήνει περιθώρια στο CHP να επανακάμψει, καθώς ο Κιλιτσντάρογλου δεν είναι καθόλου δημοφιλής. Επιπλέον, θα χρωστάει τη θέση του στις μηχανορραφίες του Ερντογάν.
Ο Ερντογάν δεν λογαριάζει ούτε τις όποιες φωνές στο εξωτερικό θα ψελλίσουν κάτι περί «δημοκρατίας» ούτε τις επιπτώσεις στην τουρκική οικονομία. Γι’ αυτόν, μόνο μέλημα είναι πώς θα εξασφαλίσει τον αναγκαίο αριθμό βουλευτών για να προκηρύξει πρόωρες εκλογές ώστε να μπορεί να είναι υποψήφιος επανεκλογής. Η ενδεχόμενη διάσπαση του CHP θα κάνει εφικτό αυτόν τον στόχο. Οι επιπτώσεις για τη δημοκρατία στη χώρα είναι φανερές. Ο τρόπος που ο πανίσχυρος πολιτικά αλλά αποδυναμωμένος οικονομικά Ερντογάν θα κινείται στην εξωτερική πολιτική μάς αφορά άμεσα και δεν είναι προβλέψιμος.
