Δεν γνωρίζουμε αν το Πανεπιστήμιο της Γιούτας έχει τουρνικέ και κάμερες. Ξέρουμε όμως ότι, παρόλο που έχει πανεπιστημιακή αστυνομία (UVU Police), ένας διαταραγμένος, που δεν ήταν φοιτητής, μπήκε με πολεμικό τυφέκιο και σκότωσε τον ακτιβιστή Τσάρλι Κερκ. Ολος ο πολιτικός κόσμος των ΗΠΑ, με πρώτο τον Ντόναλντ Τραμπ, καταδίκασε τη δολοφονία. Η αμερικανική κυβέρνηση ωστόσο δεν έλαβε έκτακτα μέτρα, ούτε για τα ΑΕΙ ούτε για το φετίχ της εκεί βίας, που είναι τα πυροβόλα όπλα. Απλώς οι αστυνομικές αρχές έκαναν καλά τη δουλειά τους και συνέλαβαν τον δράστη.
Το φετίχ της εγχώριας βίας είναι η αποκαλούμενη «κινηματική». Φυσικά, δεν έχουμε να κάνουμε με κινήματα, αλλά με γκρουπούσκουλα. Οι ομάδες αυτές απαρτίζονται από αγράμματα παιδάκια, που κάτι έχει πάρει το αυτί τους για τον καπιταλισμό και έχουν φάει τα νιάτα τους παίζοντας βίαια βιντεοπαιγνίδια. Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, όμως, η ελληνική κυβέρνηση έχει λάβει μέτρα. Κάποια, όπως η πανεπιστημιακή αστυνομία, απέτυχαν παταγωδώς, κάποια όμως πέτυχαν. Μετά το 2019 εκκενώθηκαν και δόθηκαν σε όλους τους φοιτητές 37 «στέκια», χώροι που τελούσαν υπό κατάληψη για 2-3 δεκαετίες. Σίγουρα δεν εξέλειψε το φαινόμενο, όπως αποδείχθηκε τις προάλλες στο Αριστοτέλειο. Αλλά τουλάχιστον προσπάθησε και κάτι κατάφερε.
Το επίτευγμά της μοιάζει λίγο. Λογικό, διότι, πρώτον, άφησε προεκλογικώς την αίσθηση πως θα λύσει το πρόβλημα της βίας αμέσως (μόνο για «ένα νόμο κι ένα άρθρο» δεν μας είπε) και, δεύτερον, διότι κάποιοι πίστεψαν ότι αρκεί η πολιτική βούληση για να λυθούν σύνθετα προβλήματα. Ο,τι ακριβώς πίστεψε το 61% του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα του 2015.
Τώρα η κυβέρνηση τρέχει σαν ζαλισμένο κοτόπουλο, δεχόμενη πρωτίστως φίλια πυρά από μασκαρεμένους –ως τάχα μου «φιλελεύθεροι»– ακροδεξιούς και ανανήψαντες της «Προόδου». Μόνη τους επιθυμία είναι να «κρεμάσουν κάποιους (κατά προτίμηση όλους) ψηλά» ανεξαρτήτως αποδεικτικής διαδικασίας. Υπήρξε, π.χ., οχλοβοή για την αθώωση των κατηγορουμένων για την άγρια επίθεση κατά του τότε πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου το 2020. Στη δίκη ουδείς αυτόπτης μάρτυρας, του θύματος συμπεριλαμβανομένου, αναγνώρισε τους κατηγορουμένους και, συνεπώς, η απόφαση ήταν σύμφωνη με την εισαγγελική πρόταση, που ζήτησε απαλλαγή τους, και ορθή.
Είναι σύνθετο το πρόβλημα της βίας, όχι μόνο στα ΑΕΙ, αλλά και στους δρόμους, όπου πλέον ξεπροβάλλουν περίστροφα ακόμη και για το παρκάρισμα. Ελπίζουμε ότι η επίλυσή του θα χρειαστεί λιγότερο χρόνο από όσο πήρε η ανεμπόδιστη επώασή του. Μέχρι τότε «ψυχραιμία, παιδιά», μην καταλήξουμε σε λύσεις που είναι χειρότερες από το πρόβλημα.
