Η Τουρκία δεν στήνει σκηνικό έντασης στο Αιγαίο. Στήνει σκηνικό σύγκρουσης. Οι προβλεπόμενες ρυθμίσεις στον νόμο για την «κατοχύρωση των δικαιωμάτων της στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο» δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία περί αυτού.
Η προσβολή των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και οι επικαλύψεις των θαλασσίων ζωνών, όπως και όλες οι υπόλοιπες ρυθμίσεις που επαναφέρουν σε νομοθετικό επίπεδο τη θεωρία των γκρίζων ζωνών, είναι μοιραίο να φέρουν Ελλάδα και Τουρκία σε τροχιά θερμής αντιπαράθεσης.
Προφανώς ένα μέρος του τουρκικού πολιτικού και στρατιωτικού κατεστημένου κρίνει πως είναι προτιμότερη αυτή τη στιγμή η σύγκρουση με την Ελλάδα, παρά η συνέχιση της πολιτικής των ήρεμων υδάτων.
Εκτιμούν –εκ των αποτελεσμάτων– πως τα ήρεμα νερά βοήθησαν την Ελλάδα να προωθήσει τις θέσεις της, σε συνδυασμό και με τη στάση της στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.
Στην Ελλάδα, δυστυχώς, υπάρχουν ακόμα φωνές που ισχυρίζονται το αντίθετο. Δηλαδή πως η ακολουθούμενη πολιτική αποθράσυνε την Τουρκία. Ομως αυτές τις φωνές τις διαψεύδουν οι τουρκικές αντιδράσεις και κυρίως η αναβαθμισμένη διεθνής θέση της πατρίδας μας.
Επικρατεί η ερμηνεία πως η Τουρκία με αυτήν την πολιτική θέλει «να κερδίσει στα δυτικά, αυτό που χάνει στα ανατολικά». Απεναντίας, θέλει, κερδίζοντας στα δυτικά με οποιονδήποτε τρόπο, να προσέλθει στη μεγάλη διαπραγμάτευση για τη Μέση Ανατολή με ενισχυμένο το κύρος και τη νοοτροπία της μεγάλης δύναμης στην περιοχή.
Η Ελλάδα αποκόμισε πολλαπλά οφέλη από την πολιτική των ήρεμων υδάτων. Στο χέρι της είναι να αποκομίσει οφέλη και από το σκηνικό της σύγκρουσης που μεθοδεύουν οι εξ ανατολών γείτονές μας.
Να καθίσει στο τραπέζι ισότιμα με τους άλλους μεγάλους παίκτες για να μιλήσουν για το μέλλον της Γάζας, τους αγωγούς φυσικού αερίου, το Κουρδικό και το κυριότερο, να επανακαθορίσει τη σχέση της με το Ισραήλ από θέση ισχύος. Με ακόμα πιο απλά λόγια: στο Αιγαίο δεν δοκιμάζονται μόνον οι αντοχές και η αξιοπιστία της πατρίδας μας, δοκιμάζεται και η ικανότητα της Τουρκίας να επιβεβαιώσει έναν ρόλο που τον τελευταίο καιρό αμφισβητείται.
Συνεπώς, με βάση αυτή τη λογική που φαίνεται να επικρατεί στο τουρκικό κατεστημένο, ισλαμικό και κεμαλικό, η σύγκρουση με την Ελλάδα τώρα είναι μια αναγκαία επιλογή.
Από την άλλη πλευρά, την ελληνική, δεν υπάρχει κανένα περιθώριο υποχώρησης σε προκλήσεις επί του πεδίου. Διότι η τουρκική πλευρά όσα ψηφίσει, θα επιδιώξει να τα κατοχυρώσει στην πράξη, δημιουργώντας τετελεσμένα.
Η πατρίδα μας είναι άριστα εξοπλισμένη και με αναβαθμισμένες τις διεθνείς συνεργασίες της, κάτι που ενοχλεί την Τουρκία.
Συγχρόνως, και αυτό έχει τη σημασία του, βρισκόμαστε ήδη σε προεκλογική περίοδο και όλες οι κινήσεις, όλες οι δηλώσεις, εύστοχες ή άστοχες, καταγράφονται και θα επηρεάσουν τη συνείδηση του μέσου ψηφοφόρου.
Η κυβέρνηση πιεσμένη, κινείται σε μονόδρομο.
Η Ελλάδα αποκόμισε πολλαπλά οφέλη από την πολιτική των ήρεμων υδάτων. Στο χέρι της είναι να αποκομίσει οφέλη και από το σκηνικό της σύγκρουσης που μεθοδεύουν οι εξ ανατολών γείτονές μας.
