Οσοι ασκούν κριτική στην κυβέρνηση, ισχυριζόμενοι ότι συντάσσεται υπερβολικά με την κυβέρνηση Τραμπ, επιλέγουν να αγνοούν την ιδιαίτερη πραγματικότητα στην οποία βρίσκεται και την οποία καλείται να διαχειριστεί η Ελλάδα.
Η χώρα μας έχει κάθε λόγο να βασίζεται ταυτόχρονα σε δύο γεωπολιτικούς πυλώνες, υπηρετώντας πολιτικές οι οποίες δεν είναι ούτε αντιφατικές ούτε ανταγωνιστικές μεταξύ τους. Ο ένας είναι οι ΗΠΑ και η παραδοσιακή σχέση με την Ουάσιγκτον, η οποία την τελευταία δεκαετία και με διαφορετικές κυβερνήσεις έχει λάβει στρατηγικά χαρακτηριστικά, όχι απλώς σε επίπεδο ρητορικής και ανακοινώσεων, αλλά και με την προώθηση συγκεκριμένων συνεργασιών και σχεδιασμών, με πιο χαρακτηριστικές θεσμικές παραμέτρους τον διμερή στρατηγικό διάλογο και νομοσχέδια που έχει ψηφίσει το Κογκρέσο για την Ανατολική Μεσόγειο.
Η συνέχιση και εμβάθυνση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων αποφέρει μετρήσιμα οφέλη, κάτι που αντιλήφθηκαν και αξιοποίησαν διαφορετικές ελληνικές κυβερνήσεις. Ο άλλος πυλώνας είναι η ισότιμη συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ενωση, που αυξάνει το ειδικό βάρος της Ελλάδας και, μεταξύ άλλων, της επιτρέπει να λειτουργεί ως πύλη εισόδου στις ευρωπαϊκές αγορές για σημαντικές χώρες της περιοχής, κάτι που οι τελευταίες αναγνωρίζουν.
Η Αθήνα όχι μόνο συντάσσεται, αλλά συνδιαμορφώνει την ευρωπαϊκή θέση και στάση στα μεγάλα ζητήματα, διατηρώντας ωστόσο το δικαίωμά της για επιμέρους διαφοροποιήσεις όταν συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι.
Η Ελλάδα διατηρεί το δικαίωμά της για επιμέρους διαφοροποιήσεις όταν συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι.
Ευρισκόμενη σε νευραλγικό γεωγραφικό σημείο, ένα σταυροδρόμι όπου συγκρούονται γεωπολιτικά συμφέροντα, όπως και εμπορικά, ακόμη και θρησκευτικά, η Αθήνα αντιμετωπίζεται ως χρήσιμος εταίρος στην ευρύτερη περιοχή τόσο για τις ΗΠΑ όσο και για την Ε.Ε.
Οι τριμερείς συνεργασίες που μαζί με την Κύπρο έχει αναπτύξει εδώ και πολλά χρόνια πλέον, τόσο με το Ισραήλ όσο και με την Αίγυπτο, υπηρετούν τον στόχο της περιφερειακής σταθερότητας. Παράλληλα, είναι σαφές ότι η Ελλάδα δεν οικοδομεί καμία περιφερειακή συνεργασία με σκοπό να στραφεί αυτή ενάντια σε άλλες γειτονικές χώρες. Αν κάποιοι επιλέγουν να ερμηνεύουν και να προβάλλουν συγκεκριμένες δράσεις με τον δικό τους τρόπο, καθώς αυτός υπηρετεί τη δική τους στρατηγική, αυτό δεν σημαίνει ότι μιλούν εκ μέρους της Ελλάδας ή της Κύπρου.
Στο απρόβλεπτο και επικίνδυνο σημερινό περιβάλλον, καλό είναι να αποφεύγονται υπερβολές στην κριτική για θέματα που άπτονται της ασφάλειας της χώρας. Η εσωτερική πολιτική σκηνή έχει αρκετό υλικό για κομματική κριτική και σφοδρές αντιπαραθέσεις.
Αντιθέτως, η διαχείριση του εύφλεκτου σκηνικού που δημιουργούν συγκεκριμένες κινήσεις γειτονικών χωρών επιβάλλει ελιγμούς και στοχευμένη αξιοποίηση των σχέσεων με τις ΗΠΑ και την Ε.Ε., που δεν προσφέρονται για εύκολη και λαϊκίστικη κριτική, ιδίως από προσωπικότητες και κόμματα που έχουν κυβερνήσει ή προσβλέπουν στο να το κάνουν στο μέλλον.
