Το ερώτημα δεν είναι γιατί η Τουρκία αποφάσισε να καταρτίσει νομοσχέδιο που έχει στόχο να ενσωματώσει όρους του διεθνούς ναυτικού δικαίου, όπως τους ερμηνεύει αυτή, στην εσωτερική νομοθεσία της, αλλά γιατί άργησε να το πράξει έως τώρα. Η απάντηση είναι προφανώς ότι σε μία περίοδο επαναπροσδιορισμού των δεδομένων στην περιοχή εκρίθη πλέον απαραίτητο από την Αγκυρα να ενεργήσει έστω με καθυστέρηση.
Η εμπειρία του ελληνοτουρκικού διαλόγου ανέδειξε ένα κενό, το οποίο έπρεπε να αντισταθμισθεί ενόψει πιθανών ευρύτερων ανατροπών που φαίνεται να προωθεί η Ουάσιγκτον, μετά τη σαρωτική επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν και όσων πρόκειται να ακολουθήσουν. Ειδικότερα, στις συνομιλίες για τον προσδιορισμό της ΑΟΖ, τα θαλάσσια πάρκα, τις ποντίσεις καλωδίων και άλλα συναφή, η ελληνική κυβέρνηση κινείτο με βάση τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης που έχει αποδεχθεί η Αθήνα, αλλά όχι η Αγκυρα. Βεβαίως η Τουρκία δεν ήταν δυνατόν ποτέ να αναθεωρήσει τη στάση της σε αυτό το θέμα, πολύ περισσότερο που οι ΗΠΑ, επίσης δεν αναγνωρίζουν το Δίκαιον της Θαλάσσης.
Σε τελική ανάλυση, ο νόμος-πλαίσιο εσωτερικού δικαίου που αναμένεται να διαμορφώσει η τουρκική κυβέρνηση εναρμονίζεται απλώς με την πρακτική που διαμόρφωσαν ήδη από ετών οι Ηνωμένες Πολιτείες. Και επειδή η Ουάσιγκτον –και όχι η αμήχανα ασθμαίνουσα ούτως ειπείν Ενωμένη Ευρώπη– θα είναι ο καταλύτης των εξελίξεων εις την περιοχή, η Αγκυρα προβαίνει στις απαραίτητες προσαρμογές. Οχι διότι θεωρεί πως η Ελλάδα έχει αποκτήσει πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας, όπως πιστεύουν ορισμένοι στην Αθήνα. Αλλά επειδή ως δύναμη περιφερειακή, με αυτοκρατορικό παρελθόν, εμπλέκεται στο μεγάλο παιχνίδι που άρχισε στη Μέση Ανατολή και ουδείς μπορεί να είναι βέβαιος πώς τελικά θα απολήξει.
Οπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, επικρατεί προσώρας ερεθισμός στα ΜΜΕ και οι υπερβολές δεν έλειψαν ποτέ. Χάρτες δημοσιεύθηκαν στον τουρκικό Τύπο και προεβλήθησαν στην τηλεόραση για να αναπαραχθούν στη συνέχεια σε κάποια ΜΜΕ στη χώρα μας. Αναλυτές διατύπωσαν ευφάνταστα σενάρια συγκρούσεως. Η τουρκική πολιτική δεν άλλαξε έναντι της Ελλάδος και το ίδιο ακριβώς συμβαίνει αντιστρόφως. Προσαρμογές ενόψει μιας νέας τάξεως πραγμάτων στη Μέση Ανατολή, που δεν μπορούν με ακρίβεια να προβλέψουν, επιχειρούν η Αγκυρα και η Αθήνα. Τόσο απλά προς το παρόν…
