Το κύμα κακοκαιρίας στις αρχές του μήνα έφερε σε επαρχιακή πόλη σφοδρή χαλαζόπτωση. Την επομένη, μαθητές τάξης του γυμνασίου άκουσαν καθηγήτρια να τους εξηγεί ότι στη Θεσσαλονίκη λειτουργεί μια εταιρεία η οποία έχει ως αντικείμενο να φτιάχνει τον καιρό… Και ότι ήταν αυτή η εταιρεία που, κατόπιν σχετικού αιτήματος της κυβέρνησης, προκάλεσε τη χαλαζόπτωση. Και, βεβαίως, υπήρχε λόγος. Να καταστραφούν οι καλλιέργειες στην ευρύτερη περιοχή και να ζητήσουν αποζημιώσεις οι αγρότες, την καταβολή των οποίων η κυβέρνηση θα ανταλλάξει με ψήφους. Αυτά ειπώθηκαν σε σχολική αίθουσα. Και με δεδομένο ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που η συγκεκριμένη εκπαιδευτικός ανέπτυξε κάποια θεωρία συνωμοσίας για το τι πραγματικά συμβαίνει πίσω από καθημερινά γεγονότα, είναι μάλλον απίθανο να μην είναι γνωστή στην τοπική διεύθυνση εκπαίδευσης η περίπτωση.
Η υποβάθμιση του δημοσίου σχολείου είναι καταγεγραμμένη και διαπιστωμένη καιρό τώρα. Οπως και οι ατελείς και αναποτελεσματικές κατά καιρούς προσπάθειες για να διορθωθεί η κατάσταση. Μια ματιά στα αποτελέσματα της αξιολόγησης PISA του ΟΟΣΑ δείχνει ότι η χώρα μας υστερεί σημαντικά στο επίπεδο δημιουργικής σκέψης των μαθητών. Θα καλύψουμε το έλλειμμα στρέφοντάς τους σε θεωρίες συνωμοσίας;
Στο πλαίσιο της συζήτησης για τη συνταγματική αναθεώρηση, από την πλευρά του κυβερνώντος κόμματος προτείνεται, μεταξύ άλλων, η αναθεώρηση του άρθρου 103 του Συντάγματος, με επανακαθορισμό της έννοιας της μονιμότητας και προσδιορισμό διά νόμου της διαδικασίας και των κριτηρίων για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, τις επιβραβεύσεις και τις ποινές που μπορεί να επιφέρει. Είναι η απουσία συνταγματικής πρόβλεψης που επιτρέπει να ακούγονται τερατολογίες για εταιρείες που παράγουν χαλάζι μέσα σε σχολικές αίθουσες; Πλαίσιο για την αξιολόγηση υπάρχει και τώρα, όπως και προβλεπόμενες πειθαρχικές διαδικασίες, μέτρα και ποινές. Η αδράνεια, όμως, που παρατηρείται όχι μόνο σε αυτήν αλλά και σε πολλές άλλες περιπτώσεις κακής υπηρεσίας, είναι κατά κανόνα αποτέλεσμα αδιαφορίας, συντεχνιακού προστατευτισμού, κακώς νοούμενης συναδελφικής αλληλεγγύης.
Εν ολίγοις, δεν είναι η έλλειψη κανόνων που επιτρέπει τα παρατράγουδα. Είναι η απουσία διάθεσης και βούλησης για την εφαρμογή των κανόνων. Με το να θεσπίζονται περισσότεροι κανόνες, το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται. Εκτός αν μπορούμε να διορθώσουμε συνταγματικά την αδιαφορία και την αδράνεια.
