Σε δημοσκόπηση της εταιρείας Opinion Poll για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, το 55,7% των ερωτηθέντων εγκρίνει τη στρατηγική συνεργασία Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, ενώ το 38,1% διαφωνεί. Στους φίλους του κυβερνώντος κόμματος το ποσοστό έγκρισης βρίσκεται στο 80% και είναι λογικό, ενώ στους φίλους του ΠΑΣΟΚ αγγίζει το 66%, ποσοστό ιδιαίτερα υψηλό λόγω της προϊστορίας του Κινήματος.
Τι παρατηρούμε; Μια σημαντική μετατόπιση της κοινωνίας στις σχέσεις της πατρίδας μας με το Κράτος του Ισραήλ που συντελέστηκε πρωτίστως λόγω της τουρκικής απειλής, καθώς σε άλλη ερώτηση το 75,4% εκτιμά πως η Τουρκία φοβάται το Ισραήλ. Με αυτό το πακέτο των ερωταπαντήσεων έχουμε μια σαφή εικόνα για το πώς αξιολογούν οι πολίτες ένα μέρος της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας που άπτεται και της εθνικής άμυνας.
Μια διάσταση αυτών των θέσεων αφορά το πώς θα τις αξιοποιήσει η κυβέρνηση στον επερχόμενο προεκλογικό αγώνα. Αυτό όμως είναι το έλασσον, καθώς τέτοια ζητήματα μπορεί να συμπληρώνουν τη γενική εικόνα, όμως δεν τη διαμορφώνουν. Είναι γνωστό ότι οι εκλογές αλλού κρίνονται. Είναι όμως αναμφίβολα θετικό για μια κυβέρνηση να γνωρίζει πως μια στρατηγική της τυγχάνει σημαντικής αποδοχής και μάλιστα στον ευαίσθητο τομέα της εξωτερικής πολιτικής και άμυνας. Εχει τον αέρα, όχι μόνο να τη συνεχίσει, αλλά και να τη διευρύνει με αυτοπεποίθηση και σιγουριά.
Είναι ιστορικά διαπιστωμένο πως στην πράξη φαίνεται αν ένα κράτος μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του και ως εκ τούτου να αξιώνει τη βοήθεια και των εταίρων του.
Τα δύσκολα αρχίζουν όταν αυτές οι στρατηγικής μορφής συνεργασίες κληθούν να δοκιμαστούν επί του πεδίου, όπως λένε οι ειδικοί. Πώς συγκεκριμενοποιείται αυτή η δυσκολία; Υπόθεση εργασίας: η τουρκική εθνοσυνέλευση επικυρώνει το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» με έναν νόμο. Ως γνωστόν η «Γαλάζια Πατρίδα» αμφισβητεί ελληνικά και κυπριακά κυριαρχικά δικαιώματα. Πώς θα αντιδράσει η ελληνική πλευρά στο ενδεχόμενο αυτή η νέα νομική πραγματικότητα να λάβει σάρκα και οστά σε περιοχές που άπτονται των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων; Πολύ δε περισσότερο, αν ο νέος τουρκικός νόμος συνοδευτεί και από ένα ιδιότυπο casus belli;
Ενδεχομένως αυτό το σενάριο να βρίσκεται πιο κοντά στην πραγματικότητα παρά σε μια υπόθεση εργασίας. Αν την επικείμενη νομοθετική ρύθμιση για τη «Γαλάζια Πατρίδα», που έχει προαναγγείλει η εφημερίδα «Μιλιέτ», τη συνδυάσουμε και με την απαίτηση της Τουρκίας να επανέλθει το status quo ante του πολέμου στον Κόλπο, τότε μάλλον η ελληνική κυβέρνηση θα βρεθεί μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις. Το ερώτημα είναι αν στα κριτήρια που θα συνεκτιμήσει για τη λήψη της όποιας απόφασης, συμπεριλάβει και τη στρατηγική συνεργασία μας με Ισραήλ και Κύπρο, με την προαναφερθείσα αποδοχή στην κοινή γνώμη.
Πάντως είναι ιστορικά διαπιστωμένο πως στην πράξη φαίνεται αν ένα κράτος μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του και ως εκ τούτου να αξιώνει τη βοήθεια και των εταίρων του. Διότι αν αδυνατείς να υπερασπιστείς τον εαυτό σου, ουδείς θα προστρέξει σε βοήθειά σου.
