Ουδείς ανέμενε πως κατά την επίσκεψη του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ στην Αθήνα και τις συνομιλίες που είχε με τον ομόλογό του Γιώργο Γεραπετρίτη θα ήταν δυνατόν να υπάρξει κάποια προσέγγιση στο θέμα της συμμετοχής της Τουρκίας στο πρόγραμμα επανεξοπλισμού της Ευρώπης, ReArm Europe.
Ούτως ή άλλως, το θέμα της δημιουργίας ενιαίας «ευρωπαϊκής αμύνης» βρίσκεται ακόμη σε αρχικότατο στάδιο διερευνητικών συνομιλιών, δίχως να έχουν προσδιορισθεί ποιες είναι οι «απειλές» που θα κληθεί να αντιμετωπίσει η Ευρώπη και με ποιον τρόπο θα ήταν δυνατόν να επιτευχθεί αυτό. Εάν κάποιοι θεωρούν ότι η μείζων απειλή που αντιμετωπίζει η Ευρώπη προέρχεται από την πυρηνική δύναμη της Ρωσίας, τότε είναι ηλίου φαεινότερον ότι αυτή δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί δίχως την ηγετική συμμετοχή των ΗΠΑ, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.
Το θέμα, όμως, βρίσκεται αλλού. Η απόφαση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να κηρύξει τον πόλεμο εναντίον του Ιράν, συνεργαζόμενος αποκλειστικά με το Ισραήλ, έχει αποξενώσει –και δικαίως– την Ουάσιγκτον από τους παραδοσιακούς συμμάχους της στην Ευρώπη. Δεν είναι, συνεπώς, προς απορίαν ότι οι Ευρωπαίοι εντόνως δυσανασχετούν από την αμερικανική παρέμβαση σε μία περιοχή από την οποία εξαρτώνται σοβαρότατα ενεργειακά. Αλλά επειδή κανείς δεν πρόκειται να τους χαρίσει ρόλο αξιόλογο στην Ανατολή, οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να ενισχύσουν το αποτύπωμά τους σε χώρο ζωτικών συμφερόντων τους. Εξ ου και το ενδιαφέρον συμμετοχής στην «ευρωπαϊκή άμυνα» της Τουρκίας, της μόνης μουσουλμανικής χώρας του ΝΑΤΟ, με εμπειρία αιώνων στην περιοχή.
Οι σχέσεις της Γερμανίας με την Τουρκία έχουν μακρά ιστορία. Λίγο μετά την ανακήρυξή του σε αυτοκράτορα, ο Βίλχελμ Β΄ επισκέφθηκε την Οθωμανική Αυτοκρατορία και είχε συνομιλίες με τον σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Η δεύτερη επίσκεψή του το 1898 ήταν σημαντικότερη, καθώς περιελάμβανε περιοδεία στην Ιερουσαλήμ και στη Δαμασκό, όπου δήλωσε πως ήταν «φίλος του μουσουλμανικού κόσμου».
Πέρασαν χρόνια από τότε. Και όπως είπε o πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν, την επομένη της επισκέψεως του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα απευθυνόμενος στους Ευρωπαίους ηγέτες: «Oύτε η Τουρκία είναι ίδια όπως παλιά, ούτε ο κόσμος περιορίζεται στη σφαίρα επιρροής των δυτικών κρατών, όπως κάποτε». Περίοδο επώδυνων προσαρμογών διερχόμαστε. Εξ ου και οι αρρυθμίες.
