Βρέθηκε αιμόφυρτη, σχεδόν ετοιμοθάνατη, έξω από την αυλή αυτού που θεωρούσε σπίτι της. Κι ας μην είχε περάσει ποτέ το κατώφλι του. Ηταν χτυπημένη, όπως όλα δείχνουν, από το χέρι του ανθρώπου που θεωρούσε οικογένειά της. Κι ας μην είχε ποτέ αξιωθεί ένα χάδι του. Η κτηνιατρική εξέταση αποκάλυψε το μέγεθος της αγριότητας: η σκυλίτσα φέρει πολλαπλά τραύματα σε όλο της το σώμα, έχει υποστεί απώλεια του αριστερού ματιού, κατάγματα στην κάτω γνάθο και στο κρανίο, σοβαρή κάκωση στο δεξί αυτί και εξάρθρωση του πίσω αριστερού ποδιού. Οι εθελοντές που τη φροντίζουν την ονόμασαν Μπέμπα. Μόνο που είναι περίπου δώδεκα ετών και μάλλον ποτέ δεν απόλαυσε την ανεμελιά του κουταβιού.
Η πρόσφατη άγρια κακοποίηση ζώου, στην περιοχή Αβάντι, στους Σπαθαραίους Σάμου, προστίθεται σε μια μακρά λίστα. Μαζικές δηλητηριάσεις, πυροβολισμοί, απαγχονισμοί, ακρωτηριασμοί, εγκαταλείψεις νεογέννητων ζώων έρχονται κάθε τόσο στη δημοσιότητα, προκαλώντας αποτροπιασμό και θυμό σε μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης. Για λίγο μόνο. Μετά ξεχνιούνται. Μέχρι το επόμενο περιστατικό. Λες και έχουμε συνηθίσει τη βία απέναντι στα ζώα, λες και έχουμε μπολιαστεί με τη φρίκη… Τίποτα δεν μας εκπλήσσει πια στη χώρα με τα τέσσερα και πλέον εκατομμύρια αδέσποτα.
Μαζικές δηλητηριάσεις, πυροβολισμοί, απαγχονισμοί, ακρωτηριασμοί ζώων έρχονται κάθε τόσο στη δημοσιότητα, προκαλώντας αποτροπιασμό και θυμό σε μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης. Για λίγο μόνο. Μετά ξεχνιούνται.
Ο νόμος έχει γίνει πιο αυστηρός, μόνο που σε πολλές περιπτώσεις δεν εφαρμόζεται. Οι αστυνομικές αρχές, ειδικά στην επαρχία, δεν έχουν την προθυμία να παρέμβουν, ή το κάνουν αλλά μόνο και μόνο για να συμπληρωθούν τα έγγραφα μιας καταγγελίας που θα καταλήξει στο συρτάρι. Οι γείτονες των δραστών ή οι μάρτυρες των κακοποιήσεων φοβούνται ότι θα στοχοποιηθούν αν μιλήσουν, ότι θα προκαλέσουν την οργή τους. Οι διαδικασίες της δικαιοσύνης παραμένουν αργόσυρτες. Θυμάστε την υπόθεση του αντιδημάρχου στο χωριό Γραμμένο του Δήμου Ζίτσας Ιωαννίνων, που έσερνε έναν γάιδαρο με το αγροτικό του το 2022 (το ζώο κατέληξε); Επειτα από αμέτρητες αναβολές η δίκη έχει οριστεί για τον προσεχή Δεκέμβριο.
Η Μπέμπα παλεύει ακόμη για τη ζωή της σε ένα πρωτόγνωρο για εκείνη περιβάλλον: της ασφάλειας και της τρυφερότητας που της εξασφαλίζουν τα μέλη του Φιλοζωικού Σωματείου Σάμου. Ομως δεν είναι εξαίρεση. Αποτελεί ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ μιας ζοφερής πραγματικότητας, που δεν θα αλλάζει όσο κάποιοι συμπολίτες μας αντιμετωπίζουν την κακοποίηση των ζώων ως «περιφερειακή» βία και δεν συνειδητοποιούν ότι είναι καθρέφτης του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε γενικά τη ζωή και την ευθύνη μας απέναντί της. Και όταν αυτός ο καθρέφτης είναι ραγισμένος, κάποιο χέρι ετοιμάζεται να χτυπήσει το επόμενο ανυπεράσπιστο πλάσμα…
