Ως γνωστόν ο Αλέξης Τσίπρας αρνήθηκε να συμμετάσχει στην τηλεοπτική εκπομπή-ντοκιμαντέρ των δημοσιογράφων Ελένης Βαρβιτσιώτη και Βικτώριας Δενδρινού για το 2015. Ως δικαιολογία πρόβαλε το ότι στο βιβλίο τους «Η τελευταία μπλόφα» ψευδώς συσχετιζόταν η επίλυση του «Μακεδονικού» με τη μη περικοπή των συντάξεων. Μια ανάγνωση του επίμαχου σημείου αρκεί για να αντιληφθούμε πως οι δύο συγγραφείς ουδέποτε ισχυρίστηκαν κάτι τέτοιο. Τρεις εκδοχές υπάρχουν για το συγκεκριμένο ατόπημα του πρώην πρωθυπουργού.
Εκδοχή πρώτη: δεν διάβασε το βιβλίο που κυκλοφόρησε πριν από επτά χρόνια. Κάποιος θα τον πληροφόρησε λανθασμένα για αυτή τη συσχέτιση και ο Αλ. Τσίπρας έμεινε με αυτή την εντύπωση.
Εκδοχή δεύτερη: διάβασε το βιβλίο και κατάλαβε πως οι δύο κυρίες έκαναν αυτόν τον συσχετισμό Μακεδονικού με μη περικοπή συντάξεων. Μια εκδοχή διόλου τιμητική για τον πρώην.
Οσα rebranding και να επιχειρήσει ένα δημόσιο πρόσωπο –εν προκειμένω ο πρώην πρωθυπουρ- γός Αλέξης Τσίπρας– το γονιδίωμά του δεν αλλάζει.
Εκδοχή τρίτη: και διάβασε το βιβλίο και κατάλαβε άριστα πως δεν υπήρχε καμιά αναφορά σε αυτή τη συναλλαγή. Απλώς ήταν μια πρόφαση για να μη συμμετάσχει στην τηλεοπτική εκπομπή για το 2015. Δηλαδή ο Αλ. Τσίπρας έκρινε πως ένα κραυγαλέο ψέμα-πρόφαση θα του προκαλέσει μικρότερη πολιτική ζημία από την εμφάνισή του στη συγκεκριμένη εκπομπή-ντοκιμαντέρ με τίτλο «Στο χιλιοστό» του ΣΚΑΪ. Θέλει να ξεχάσει το παρελθόν του τόσο αυτός όσο και το κοινό, πέραν των φανατικών φίλων του, στο οποίο θέλει σήμερα να απευθυνθεί. Αλλωστε, αν δεν υπήρχε η ανάγκη της λήθης θα ήταν περιττό και το rebranding.
Ο Αλ. Τσίπρας αντιλαμβάνεται πως από το παρελθόν του ουδείς μπορεί να ξεφύγει, όσο και αν το επιθυμεί και το επιδιώκει, διότι θα υπάρχουν πάντα κάποιοι που θα του το υπενθυμίζουν. Στην πολιτική, διαγραφή μνήμης δεν υπάρχει. Συνεπώς αν συμμετείχε στην εκπομπή των κυριών Βαρβιτσιώτη και Δενδρινού θα έπρεπε να τοποθετηθεί για μια σειρά γεγονότων τα οποία θα έθεταν σκιές στο rebranding που με τόσο κόπο φιλοτέχνησαν συνεργάτες του. Και ο ίδιος δεν είναι σήμερα άμοιρος ευθυνών για αυτές τις σκιές, καθώς προσφάτως δήλωσε πως τις τράπεζες θα έπρεπε να τις κλείσει την επομένη του σχηματισμού της κυβέρνησής του. Είπαμε, δεν είναι και Μπερλινγκουέρ, αλλά τέτοια δήλωση πώς του ξέφυγε;
Από την πλευρά του καλώς έπραξε και αρνήθηκε να συμμετάσχει στην εν λόγω εκπομπή, όσο παραπλανητική και να είναι η πρόφασή του. Το ότι αντιμετώπισε με το γνωστό επιθετικό ύφος τις δύο κυρίες –τις κατηγορεί για συκοφαντία και διαστρέβλωση, ενώ αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο το βιβλίο τους να γράφτηκε κατ’ εντολήν– απλώς επιβεβαιώνει την άποψη πως όσα rebranding και να επιχειρήσει ένα δημόσιο πρόσωπο, το γονιδίωμά του δεν αλλάζει. Υποθέτω πως ο Αλ. Τσίπρας, όταν αποφάσισε την επιστροφή του, συνεκτίμησε και τα βαρίδια του παρελθόντος του και είχε ετοιμάσει τις άμυνές του. Σε αυτό το πλαίσιο κινήθηκε και η επιστολή του προς τις δύο κυρίες.
