Η δημόσια τοποθέτηση του δημάρχου Αθηναίων υπέρ της συμφωνίας των Πρεσπών δεν είναι μια απλή διαφοροποίηση ενός υψηλόβαθμου στελέχους του ΠΑΣΟΚ σε ένα τόσο επίμαχο ζήτημα. Είναι οφθαλμοφανές πως η συγκεκριμένη συμφωνία θα αποτελέσει ένα βασικό στοιχείο της συνεργασίας των αποκαλούμενων προοδευτικών δυνάμεων. Δεν γίνεται κάποιος να επιζητεί να προσχωρήσει ή να συνεργαστεί με το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα και να στέκεται απέναντι στη συμφωνία των Πρεσπών, η οποία αποτελεί το καμάρι ολόκληρης της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Συνεπώς, όταν ο Χάρης Δούκας τασσόταν υπέρ της συμφωνίας έκανε συγχρόνως δύο βήματα. Βήμα πρώτο: Εδινε τις εξετάσεις του, παρόντος του Αλ. Τσίπρα, και σίγουρα πήρε βαθμό προακτέο. Με χαρά ο πρώην πρωθυπουργός άκουσε τον δήμαρχο Αθηναίων να διαφοροποιείται από την επίσημη θέση του ΠΑΣΟΚ, προσχωρώντας επί του προκειμένου σημαντικού θέματος στη δική του θέση, η οποία έτσι, έστω αναδρομικά, απέκτησε πρόσθετη στήριξη. Επιπλέον, ο Αλ. Τσίπρας έχει και έναν πρόσθετο λόγο να είναι ικανοποιημένος με τα όσα είπε ο Χάρης Δούκας. Αρχίζει να αχνοφαίνεται η πλατφόρμα επάνω στην οποία θα κτιστεί η πρόταση για τη συνεργασία των «προοδευτικών» δυνάμεων και αυτήν την πλατφόρμα την προβάλλει ηγετικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης τη στρατηγική του δημάρχου Αθηναίων Χάρη Δούκα θα τη βρίσκει διαρκώς μπροστά του την ώρα που η στρατηγική αυτόνομης πορείας του ΠΑΣΟΚ αδυνατεί να απαντήσει στο κομβικό ερώτημα: Και μετά, τι;
Βήμα δεύτερο: Δεν γνωρίζει ο δήμαρχος πως με αυτήν τη δημόσια υποστήριξή του στη συμφωνία των Πρεσπών δημιουργεί πρόβλημα στο ΠΑΣΟΚ, τη στιγμή μάλιστα που αρχίζει να ανακάμπτει δημοσκοπικά; Οσο άπειρος πολιτικά και να είναι, αυτό το αντιλαμβάνεται, αλλά δεν τον ενδιαφέρει. Στόχος του είναι να μεταφέρει στην κεντρική πολιτική σκηνή το μοντέλο της εκλογικής του νίκης. Δηλαδή, τη συνεργασία όλων των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς. Να δημιουργηθεί αυτό που παλαιότερα απεκαλείτο «λαϊκό μέτωπο». Πιθανόν να του διαφεύγει πως την πορεία αυτή δεν θα ακολουθήσει σύσσωμο το ΠΑΣΟΚ, καθώς ένα σημαντικό κομμάτι του επιθυμεί να κινηθεί αυτόνομα και ένα άλλο μικρότερο κομμάτι θέλει τη συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία για να μη μείνει η χώρα ακυβέρνητη. Βεβαίως ο Χ. Δούκας μόλις προχθές δήλωσε, επικαλούμενος την απόφαση του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, πως τέτοιο ενδεχόμενο αποκλείεται.
Κεντρική τοποθέτηση στη διαφοροποίηση του δημάρχου Αθηναίων επάνω σε ένα τόσο σημαντικό ζήτημα δεν υπήρξε. Οι τόνοι κρατούνται χαμηλά προς το παρόν. Είναι ολοφάνερο πως ο Νίκος Ανδρουλάκης τη στρατηγική Δούκα θα τη βρίσκει διαρκώς μπροστά του, καθώς είναι μια στρατηγική με μια σοβαρή διακύβευση. Τη συγκρότηση ενός εναλλακτικού «προοδευτικού» πόλου εξουσίας. Η στρατηγική της αυτόνομης πορείας του ΠΑΣΟΚ αδυνατεί να απαντήσει στο κομβικό ερώτημα: Και μετά, τι; Προφανώς το «βλέποντας και κάνοντας» δεν αποτελεί στρατηγική. Και όλα αυτά συμβαίνουν πριν εμφανιστεί επισήμως το κόμμα Τσίπρα. Στη συνέχεια οι προκλήσεις και οι πιέσεις για συνεργασία θα ενταθούν πανταχόθεν, θέτοντας τον Ν. Ανδρουλάκη μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις.
