Συνέβη κι αυτό. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ παραμέρισε για να δώσει τη θέση του στην Ευρωπαία εισαγγελέα που το έφερε στην επιφάνεια. Ο προβολέας, τα τελευταία 24ωρα, εστίασε αποκλειστικά στη Λάουρα Κοβέσι, που βρέθηκε στο επίκεντρο του 11ου Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών. Εχει ή όχι δικαίωμα διά να ομιλεί; Οσο να ‘ναι στριμώχνει το σχόλιό της ότι «ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι ακρωνύμιο της διαφθοράς, του νεποτισμού και των πελατειακών σχέσεων», παρότι υπογράμμισε πως δεν υπάρχει καμία «καθαρή χώρα». «Διαφθορά παντού, απάτη παντού». Δεν μπορεί, δήλωσε, να πει ότι η Ελλάδα είναι πολύ διεφθαρμένη, ούτε δέχεται τη νοοτροπία ότι «έτσι κάνουμε τα πράγματα στην Ελλάδα». Και μας επαίνεσε για τους «πολύ καλούς εισαγγελείς, δικαστές, αστυνομικούς». «Το βλέπουμε αυτό κάθε ημέρα, υπάρχει υποστήριξη από τις εθνικές αρχές», ανέφερε.
Θα δυσκολευτεί να βρει κανείς, σε όσα είπε, κάτι που να μην απηχεί αίσθημα δικαίου και μελετημένου σχολιασμού του θέματος, χωρίς να αποφεύγει τη ναρκοθετημένη περιοχή της πολιτικής. Βαδίζει προσεκτικά αλλά θαρρετά, έχοντας ιχνηλατήσει το έδαφος. «Να κάνει τη δουλειά της σιωπηρά», διατείνονται οι επικριτές της, χρεώνοντάς της παρέμβαση στην ανεξαρτησία της ελληνικής Δικαιοσύνης και του νομοθετικού σώματος, υπέρβαση αρμοδιοτήτων, προσωπική ατζέντα.
Σύμφωνα με την κ. Κοβέσι, «ο θόρυβος αποτελεί προσπάθεια να στρέψει την προσοχή από την ουσία του ζητήματος. Και η ουσία είναι τι συνέβη στον ΟΠΕΚΕΠΕ». Και πάλι η εκτίμησή της δεν φαίνεται να ξαστοχεί. Η «ουσία» την οποία επικαλείται είναι δύσκολα διαχειρίσιμη, ειδικά σε μια περίοδο που έχει αποκτήσει προεκλογικό βηματισμό. Και οι αντιδράσεις δεν φαίνεται να απέχουν πολύ από το «έτσι κάνουμε τα πράγματα στην Ελλάδα». Δηλαδή, όταν αρχίζει να ανεβαίνει η προεκλογική θερμοκρασία, τίποτα δεν συσπειρώνει καλύτερα από την «αξιοποίηση» ενός εξωτερικού «εχθρού». Ο,τι η κυβέρνηση αποδομεί, η αντιπολίτευση αποθεώνει. Φάσκουμε όταν είμαστε κυρίαρχοι του παιχνιδιού και αντιφάσκουμε όταν θολώνουν τα νερά.
Οι απαντήσεις της κ. Κοβέσι δεν ευθυγραμμίζονται με το προεκλογικό manual. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι της δουλειάς της. Δεν χαρίζεται, αλλά και δεν υποχωρεί. Το υποθετικό δίλημμα «ευχάριστη στο ακροατήριο ή συνεπής στον ρόλο της» δεν φαίνεται να την απασχολεί. Και η αλήθεια είναι ότι δεν είμαστε συνηθισμένοι να κάνουμε έτσι τα πράγματα στην Ελλάδα.
