Αν δεν το έχετε πάρει χαμπάρι –και γιατί να το πάρετε;– οσονούπω θα διεξαχθούν φοιτητικές εκλογές. Σε αυτές, ως γνωστόν, εδώ και πολλές δεκαετίες, επικρατεί μια πρωτοτυπία. Κάθε παράταξη βγάζει τα δικά της αποτελέσματα και κάπως έτσι το «ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα» έχει οδηγηθεί στην πλήρη ανυποληψία. Ομως φέτος εμφανίστηκε στους τοίχους του Μετσόβιου Πολυτεχνείου μια αφίσα της φοιτητικής παράταξης του ΠΑΣΟΚ, της άλλοτε κραταιάς ΠΑΣΠ, η οποία έγραφε: «Σπάμε τις 50 αποχρώσεις του κομμουνισμού στη σχολή μας. Ψηφίζουμε ΠΑΣΠ ΕΜΠ».
Οπως ήταν φυσικό, ξεσηκώθηκε σύμπασα η Αριστερά, που κατηγόρησε τη Νεολαία του ΠΑΣΟΚ πως καλλιεργεί τον αντικομμουνισμό. Μέχρις εδώ τίποτα το παράξενο. Ομως αντέδρασαν και στελέχη κυρίως του αρχέγονου ΠΑΣΟΚ, τα οποία διαπαιδαγωγήθηκαν πολιτικά δίπλα στον Ανδρέα και στο σλόγκαν «το ΠΑΣΟΚ και οι λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις», όπου δημοκρατικές δυνάμεις ήταν τα δύο κομμουνιστικά κόμματα. Θεωρώ δεδομένο πως ο αναγνώστης αυτής της στήλης δεν χρειάζεται κανένα επιχείρημα που να υποστηρίζει πως ο κομμουνισμός ουδεμία σχέση έχει με τη δημοκρατία. Οπότε πάω παρακάτω και στο σημερινό πολιτικό «διά ταύτα».
Στον περίγυρο του ΠΑΣΟΚ που διαμαρτυρήθηκε για την αφίσα της ΠΑΣΠ απευθύνεται ο Αλ. Τσίπρας. Σε εκείνους που θεωρούν πως οι αποχρώσεις του κομμουνισμού φέρουν προοδευτικό πρόσημο.
Σε αυτόν ακριβώς τον περίγυρο του ΠΑΣΟΚ που διαμαρτυρήθηκε για την εν λόγω αφίσα απευθύνεται ο Αλ. Τσίπρας. Σε όλους αυτούς οι οποίοι δεν διακατέχονται μόνον από το αντιδεξιό σύνδρομο, αλλά συγχρόνως θεωρούν πως οι αποχρώσεις του κομμουνισμού φέρουν προοδευτικό πρόσημο. Εχοντας μιαν αντίληψη για το τι είναι προοδευτικό και τι όχι, την οποία διαμόρφωσαν κατά τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης και κυρίως κατά τη δεκαετία του 1980, αρνούνται να διαβάσουν τα σημερινά δεδομένα όπως τα συγκρότησαν οι κοσμοϊστορικές εξελίξεις των τελευταίων τουλάχιστον τριάντα ετών. Προφανώς θεωρούν την περίοδο 2010-2019 μια αρνητική παρένθεση στην «προοδευτική» πορεία της Αριστεράς μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι. Ετσι, όλος αυτός ο κόσμος αποτελεί το εν δυνάμει ακροατήριο του νέου κόμματος υπό τον Αλ. Τσίπρα, ένα ακροατήριο που θα κρίνει τελικά και το ντέρμπι μεταξύ Ανδρουλάκη – Τσίπρα για τη δεύτερη θέση.
Δεν γνωρίζω αν οι νεολαίοι της ΠΑΣΠ του ΕΜΠ αντιλήφθηκαν τη συγκεκριμένη διακύβευση και με την αφίσα τους θέλησαν να βάλουν τη διαχωριστική γραμμή με την κομμουνιστογενή Αριστερά, περιχαρακώνοντας ιδεολογικά τον χώρο τους. Πάντως, δεδομένων των αντιλήψεων που επικρατούν στην πλειονότητα των στελεχών του ΠΑΣΟΚ, το τόλμημα των φοιτητών του ΕΜΠ είναι αξιομνημόνευτο. Οπως χαρακτηριστική είναι και η αντίδραση όλων αυτών που είδαν την αφίσα ως εμπόδιο στη συνεργασία των «προοδευτικών» δυνάμεων. Με κάτι τέτοια στρώνουν το έδαφος στον Αλ. Τσίπρα να διεισδύσει σε έναν χώρο όπου, λόγω των πεπραγμένων του, θα έπρεπε να ήταν persona non grata.
Πάντως, αυτή η φασαρία που έγινε απέδειξε για μία ακόμη φορά τον εξαιρετισμό της πατρίδας μας. Σχεδόν σε όλη την Ευρώπη η Αριστερά έχει εξοβελιστεί και στην Ελλάδα την κανακεύουμε.
