Δεν ξέρω τι πληροφορίες διαθέτει ο κ. Αρβανίτης για τον τρόπο που διεξήχθησαν οι εκλογές του 2023. Προφανώς θα έχει ακούσει και δει πολλά. Δεν φτάνει όμως μόνον η γνώση της αλήθειας. Χρειάζεται και θάρρος για να τολμήσεις να την αποκαλύψεις. Κι αυτό είναι που κάνει τον κ. Αρβανίτη να ξεχωρίζει από τους ομοϊδεάτες του της αντιπολίτευσης οι οποίοι δεν τόλμησαν να αποκαλύψουν τη φρικτή αλήθεια. Οτι οι εκλογές του 2023 ήταν «πειραγμένες». Και μάλιστα πολύ πειραγμένες, αφού κοτζάμ Κρήτη από εκεί που ήταν «πρασινοκόκκινη» έγινε μπλε. Η αλήθεια είναι ότι το θέμα, παρά τη σοβαρότητά του, δεν απασχόλησε όσο έπρεπε τη δημόσια ζωή της χώρας. Πώς είναι δυνατόν ένα μέρος του εκλογικού σώματος να αλλάζει προτιμήσεις. Πολλοί ισχυρίζονται ότι αυτό είναι ένα από τα παράδοξα της δημοκρατίας, όμως ο κ. Αρβανίτης δεν αρκείται στην περιγραφή του φαινομένου. Φαίνεται πως εμβάθυνε στην ψυχολογία των γυναικών και των ανδρών της Μεγαλονήσου, αναδίφησε σε αρχεία, κατέγραψε μεταμφιεσμένος σε απλό πολίτη συμπεριφορές και έπειτα από τετραετία επισταμένων ερευνών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μεταστροφή δεν εξηγείται με τους νόμους της φυσικής. Κάποιο ανθρώπινο χέρι παρενέβη, «πείραξε» τα πλήθη και τα οδήγησε να ψηφίσουν άλλο απ’ αυτό που έπρεπε να ψηφίσουν αν ήσαν φυσιολογικοί. Υπήρξαν βέβαια και ορισμένοι που αντιστάθηκαν για να σώσουν την τιμή της μαρτυρικής Μεγαλονήσου. Την επομένη, δε, επειδή ο κ. Αρβανίτης διαπίστωσε, μάλλον με τη βοήθεια ΑΙ, ότι αυτό το «πειραγμένες» ενδέχεται να θεωρηθεί απρεπές, προσπάθησε να εξηγήσει ότι εννοούσε πως κάποιοι –δεν σας λέω ποιοι– πείραξαν τη συνείδηση των ψηφοφόρων. Δημιούργησαν σύγχυση, με αποτέλεσμα να μπερδέψουν τα ψηφοδέλτια.
Ολα αυτά δεν θα είχαν καμία απολύτως σημασία. Ούτως ή άλλως έως μεθαύριο το πολύ θα έχουν μείνει ως εγγραφή στο προσωπικό ημερολόγιο του κ. Αρβανίτη. Αποκτούν όμως κάποια σημασία επειδή αναδεικνύουν τον τρόπο με τον οποίο ένας ευρωβουλευτής αντιμετωπίζει τον τρόπο που σκέφτεται ο ψηφοφόρος. Για την ακρίβεια, τον τρόπο που δεν σκέφτεται ο ψηφοφόρος. Δεν λέω ότι έχει απαραιτήτως άδικο. Αυτό ήταν το πρόβλημα της δημοκρατίας από την ημέρα που γεννήθηκε. Δεν σκέφτεται ότι και ο ίδιος, ως βουλευτής, μπορεί να έχει εκλεγεί από ψηφοφόρους με πειραγμένες συνειδήσεις; Μάλλον εννοεί ότι όλοι οι ψηφοφόροι έχουν πειραγμένες συνειδήσεις εκτός απ’ αυτούς που ψήφισαν τον ίδιο. Μια σκέψη που αναδεικνύει και το μεγαλείο της δημοκρατίας. Θα μου πείτε, ο Αρβανίτης μάς πείραξε; Εδώ ο ΓΑΠ, για να γλιτώσει από το όνειδος της πτώχευσης το 2010, δήλωσε ότι ο ελληνικός λαός είναι διεφθαρμένος και γι’ αυτό έφτασε εκεί που έφτασε. Ξεχνώντας πως ο ίδιος ήταν πρωθυπουργός επειδή τον εξέλεξε ο λαός τον οποίο ο ίδιος θεωρούσε διεφθαρμένο. Το ερώτημα είναι ποιος και τι πείραξε τις δικές του συνειδήσεις.
