Δεν ξέρουμε τι συνέβη και «από πρασινοκόκκινη η Κρήτη, έγινε μπλε», κατά πως αναρωτήθηκε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κώστας Αρβανίτης (Open, 20.4.2026). Είναι σίγουρο ότι η στρεβλή κατανομή των αγροτικών επιδοτήσεων έπαιξε κάποιον ρόλο, αλλά και η καταγωγή του πρωθυπουργού πρέπει να έπαιξε επίσης ρόλο. Ισως μεγαλύτερο και από τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Η διαχείριση του κρατικού κορβανά, διαχρονικώς, βοηθά τα κυβερνώντα κόμματα, αλλά δεν καθορίζει την εκλογική συμπεριφορά. Αλλιώς παντού θα κυβερνούσε εσαεί ένα κόμμα.
Η εντοπιότητα επίσης βοηθά τους αρχηγούς των κομμάτων. Στις τελευταίες ευρωεκλογές η μισή Κρήτη πρασίνισε, πιθανώς γιατί και ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ είναι Κρητικός. Το 1977 το κόμμα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη μπήκε στη Βουλή μόνο χάρη στην ψήφο των Κρητών.
Από την άλλη, η Δυτική Μακεδονία –για την οποία επίσης αναρωτήθηκε ο κ. Αρβανίτης– παραδοσιακώς είναι μπλε. Το 1981, όταν η Kεντροαριστερά στην Ελλάδα πέτυχε τη μεγαλύτερη νίκη της (48,07%), τα αποτελέσματα στη Φλώρινα ήταν σχεδόν αντίστροφα των πανελλαδικών: 48,9% πήρε η Ν.Δ., 39,51% το ΠΑΣΟΚ. Στην Καστοριά ήταν ακόμη χειρότερα για την Κεντροαριστερά: 52,36% η Ν.Δ., 39,78% το ΠΑΣΟΚ. Μόνο τα Γρεβενά είχαν τα πανελλαδικά αποτελέσματα. Η Κοζάνη ήταν σχεδόν ίσα βάρκα, ίσα νερά: 45,5% το ΠΑΣΟΚ, 44,5% η Ν.Δ.
Ηταν «πειραγμένες» οι εκλογές του 1981 στη Δυτική Μακεδονία; Οχι, φυσικά. Η εκλογική συμπεριφορά επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες. Στην ακριτική αυτή περιοχή προφανώς ήταν νωπές και τραυματικές οι μνήμες του Εμφυλίου. Εκτός αυτού, οι κάτοικοι των συνόρων λογικώς φοβούνται πιο πολύ και παντού στον κόσμο ψηφίζουν πιο συντηρητικά. Απόδειξη είναι ότι στις εκλογές του 1985, και παρά την τεράστια αναδιανομή που έκανε η πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τα ποσοστά κυμάνθηκαν στα προηγούμενα επίπεδα.
Το πρόβλημα με τους ισχυρισμούς του κ. Αρβανίτη δεν είναι η έλλειψη τεκμηρίωσης. Είναι πως διάφορες μεγαλόστομες ανοησίες από αριστερά μεταβολίζονται από την Ακροδεξιά, για να παραχθούν επικίνδυνα για τη Δημοκρατία υβρίδια. Την περίοδο της κρίσης δεν ξέραμε αν όσοι εκστόμιζαν τον χαρακτηρισμό «γερμανοτσολιάδες» ήταν αριστεροί ή ακροδεξιοί. Η έννοια του «επαχθούς χρέους», που με στρεβλό τρόπο εισήγαγε ο ΣΥΡΙΖΑ, έγινε καραμέλα στην ακροδεξιά φιλολογία, για να παραχθούν νέου τύπου «εθνικοί κίνδυνοι».
Τώρα μάλιστα που φύονται διάφορα δεξιολαϊκιστικά κόμματα και με τα μυαλά των αρχηγών τους να έχουν πάρει αέρα –λόγω δημοσκοπήσεων και διαφόρων «πνευματικών»–, μπορεί να βρούμε μπροστά μας κάθε ψήγμα «πειραγμένων» εκτιμήσεων.
