Το υψηλό επίπεδο της συζήτησης στη Βουλή είναι δείκτης και του μορφωτικού επιπέδου των βουλευτών. Οι περισσότεροι, αν και δεν είναι υποχρεωμένοι, είναι πτυχιούχοι ΑΕΙ. Χειρίζονται, ως γνωστόν, με λεπτότητα τη γλώσσα, πολλές φορές, δε, μας εκπλήττουν με τη σύνθετη επιχειρηματολογία τους, που μας υπενθυμίζει ότι στη χώρα αυτή, εκτός από την κωμωδία, γεννήθηκε και η ρητορική, η οποία επιβίωσε, όπως οι πικροδάφνες, μέσα σε τόσους αιώνες ιστορίας. Η αξία που δίνουν τα πτυχία στους βουλευτές μας δεν αποδεικνύει μόνον το υψηλό μορφωτικό επίπεδο της δημοκρατίας μας. Καταδεικνύει και την αποτελεσματικότητα της πανεπιστημιακής παιδείας. Θα μου πείτε, δεν είναι αυτό το θέμα των ημερών. Το θέμα, ή μάλλον τα θέματα, είναι δύο. Το πρώτο είναι ότι κάποιος βουλευτής της Ν.Δ., ο κ. Μακάριος Λαζαρίδης, είχε δηλώσει ψευδώς ότι όταν διορίστηκε προ εικοσαετίας σε μια θέση που δεν ξέρω ούτε με ενδιαφέρει να μάθω τι είναι, είναι κάτοχος πανεπιστημιακού πτυχίου. Θυμάστε εκείνη τη δαιμόνια καθαρίστρια που είχε δηλώσει απόφοιτος της ΣΤ΄ Δημοτικού ενώ δεν ήταν και είχε καταδικασθεί σε δεκαετή φυλάκιση. Ο κ. Λαζαρίδης, ο οποίος ουδεμία σχέση έχει με το επάγγελμα του καθαριστή, βγήκε από τα ρούχα του όταν απεκαλύφθη η λαθροχειρία του. Θύμωσε ως άλλος Ανδρουλάκης και για να μας δείξει τι κουμάσια είμαστε, υποσχέθηκε να μας τιμωρήσει επιστρέφοντας τα χρήματα που είχε εισπράξει ενώ δεν εδικαιούτο. Κατάφερε να προκαλέσει αμηχανία σε όλη του την παράταξη, κατάσταση η οποία με οδηγεί στο δεύτερο θέμα των ημερών. Κι αυτό είναι η αμηχανία του κοινοβουλευτισμού μας.
Παρακολουθήσαμε το θέαμα μιας κυβέρνησης που αμήχανα προσπαθούσε να υπερασπιστεί τα ανυπεράσπιστα τα οποία κάθε εβδομάδα εμπλουτίζουν τη δημοκρατική μας συλλογή. Απέναντί της, μια αντιπολίτευση που έχει συνείδηση πως δεν έχει ούτε την αξιοπιστία ούτε τη δύναμη για να διορθώσει αυτά που προσάπτει στην κυβέρνηση. Εκτός αυτού ζει σ’ ένα τοπίο το οποίο δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί οριστικά. Αυτά θα λέγαμε ότι περιγράφουν μια δημοκρατία η οποία, αν συνεχίσει έτσι, σύντομα θα οδηγηθεί σε αδιέξοδο. Ομως επειδή, κατά τας γραφάς, οι δημοκρατίες δεν έχουν αδιέξοδα, ας μείνουμε στην αμηχανία. Το θέαμα της Βουλής μάς αποκάλυψε την αμηχανία της πολιτικής μας ζωής. Πολλοί υποστηρίζουν ότι αυτό δείχνει πως σύντομα θα έχουμε εκλογές. Δεν το πιστεύω, αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Το θέμα είναι ότι η κατάσταση του Κοινοβουλίου ήταν μια γενική δοκιμή του έργου που θα μας παρουσιάσει η δημοκρατία μας αν μετά τις εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, δεν προκύψει μια πολιτική δύναμη ικανή να σχηματίσει κυβέρνηση. Το κακό είναι ότι, αν και θα πληρώσουμε εισιτήριο, θα μας ζητήσουν να βοηθήσουμε και στην εξέλιξη του έργου. Το καλό είναι ότι αν όλοι αυτοί οι διπλωματούχοι στύψουν τα στιβαρά μυαλά τους, όλο και κάποια λύση θα βρεθεί.
