Αναφέρθηκα χθες στην αλβανικής καταγωγής Αμερικανίδα κοσμολόγο Λόρα Μερσίνι-Χότον (Laura Mersini-Houghton) και στο ωραίο βιβλίο της «Before the Big Bang» (Πριν από τη Μεγάλη Εκρηξη, εκδ. Penguin, 2022 – δεν κυκλοφορεί στα ελληνικά).
Μεγάλη Εκρηξη: η επικρατούσα θεωρία γενέσεως του σύμπαντός μας.
Βάζω αυτό το «μας» σκόπιμα και κάπως πονηρά αντί απλώς «του σύμπαντος», επειδή η Χότον τυγχάνει να είναι από τους θεωρητικούς φυσικούς που υποστηρίζουν την ύπαρξη πολλαπλών συμπάντων, με το δικό μας να είναι απλώς ένα από αυτά μέσα σε ένα πολυσύμπαν (multiverse).
Εάν ισχύει κάτι τέτοιο, τότε αυτό που έχουμε μάθει ως Μπιγκ Μπανγκ πρέπει να ήταν κάτι διαφορετικό.
Το βιβλίο της τιτλοφορείται «Πριν από το Μπιγκ Μπανγκ», αλλά κανονικά δεν έχει νόημα να λέμε τι υπήρχε «πριν από το Μπιγκ Μπανγκ» εφόσον πριν από αυτό δεν υπήρχε χώρος, δεν υπήρχε χρόνος – όλα γεννήθηκαν με αυτή την ασύλληπτη, αδιανόητη έκρηξη ενέργειας παντού μέσα στον χώρο (η λέξη «έκρηξη» είναι τώρα, εδώ που τα λέμε, ελαφρώς παραπλανητική: υποδηλώνει ότι έγινε μια έκρηξη σε κάποιο σημείο του σύμπαντος. Καμία σχέση: η Μεγάλη Εκρηξη συνέβη ΠΑΝΤΟΥ, είναι ΟΛΟ το σύμπαν και περιλαμβάνει όλους τους χρόνους. Αν μπορείτε εσείς να το κατανοήσετε αυτό, συγχαρητήρια, διότι κάπου εδώ το δικό μου μυαλό σταματάει…).
Τώρα, η Χότον στέκεται σε κάτι άλλο, πιο τρομακτικό (ίσως): στην αβυσσαλέα απιθανότητα να συμβεί κάτι όπως η Μεγάλη Εκρηξη. Με άλλα λόγια, το ότι έγινε αυτή η κολοσσιαία έκλυση ενέργειας από ένα απειροελάχιστο σημείο που περιελάμβανε τα πάντα, είναι κάτι εξαιρετικά απίθανο να συμβεί.
Ο νομπελίστας φυσικός Ρότζερ Πένροουζ, υπολογίζοντας με αριθμούς αυτή την απιθανότητα, έφτασε σε ένα νούμερο εξωπραγματικό: 1 in 10^10^123. Δηλαδή, λιγότερο από μία στις γκούγκολπλεξ πιθανότητες.
Δεν σας λέει τίποτα, σωστά; Ούτε κι εμένα. Το γκούγκολπλεξ είναι ένας παράλογα μεγάλος αριθμός, πιο μεγάλος και από τον αριθμό των σωματιδίων που υπάρχουν στο παρατηρήσημο σύμπαν. Οπως λέει η Χότον, οι μαθηματικοί αστειεύονται μεταξύ τους ότι ο αριθμός γκούγκολπλεξ είναι απλώς ένας άσος (1) που ακολουθείται από όσα μηδενικά μπορεί κάποιος να γράψει μέχρι να πέσει ξερός από την κούραση…
Αρα η δημιουργία του σύμπαντός μας ήταν κάτι μοναδικό; Για τη Χότον, όμως, όλο αυτό κάπου «κλωτσάει». Κάτι πρέπει να υπήρχε ΠΡΙΝ από το Μπιγκ Μπανγκ, που ίσως τελικά να ήταν μια Μεγάλη Αναπήδηση (από το ένα σύμπαν στο άλλο).
Το Μπιγκ Μπανγκ υποτίθεται ότι προήλθε, όπως έδειξαν οι Πένροουζ και Στίβεν Χόκινγκ, από ένα μοναδικό σημείο άπειρης ενέργειας και πυκνότητας, γνωστό ως singularity: μοναδικότητα, ιδιομορφία ή και ανωμαλία οι ελληνικοί όροι (διαλέγετε και παίρνετε).
Πού αλλού βρίσκουν οι θεωρητικοί φυσικοί singularity; Στο κέντρο μιας μαύρης τρύπας. Περισσότερα αύριο.
