Βγήκαν πολλοί κυβερνητικοί βουλευτές στο τηλεοπτικό μεϊντάνι δηλώνοντας έκπληκτοι για την ποινικοποίηση μιας παλιάς συνήθειάς τους, αυτό που ονομάζουν «μεσολάβηση στη δημόσια διοίκηση για τα δίκαια αιτήματα των ψηφοφόρων τους». Η έκπληξη κάποιων είναι μάλλον γνήσια, εξ ου και το ερώτημα «τι να τα κάνουμε τα γραφεία στις εκλογικές μας περιφέρειες; Να τα κλείσουμε;». Προφανώς ουδέποτε αναρωτήθηκαν «τι τα θέλουμε τα γραφεία στις εκλογικές μας περιφέρειες, εφόσον κατά το Σύνταγμα αντιπροσωπεύουμε το έθνος;».
Το ρουσφέτι θεωρείται τόσο φυσιολογικό, που οι δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας μοιάζουν σαν να ποινικοποιούν την αναπνοή της πολιτικής λειτουργίας. Εξ ου και οι αθωωτικές αποφάσεις που εξέδωσε εκ του προχείρου ο Ανδρέας Λοβέρδος κι ακολούθησαν άλλοι δεξιοί λαϊκιστές, με επιχείρημα τα υποκριτικά ερωτήματα: «Ποιος πολιτικός δεν έκανε ρουσφέτι; Ποιος πολίτης δεν επωφελήθηκε από αυτό;». Λες και δεν υπήρξε ποτέ κρίση· λες και δεν περάσαμε όλοι μια περίοδο επίπονου αναστοχασμού· λες και ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν εξελέγη με συντριπτικές πλειοψηφίες ως ο εκφραστής του «αντιπελατειασμού» στην πολιτική, ο άνθρωπος που πήγε ενάντια στην κομματική γραμμή καταψηφίζοντας τον Προκόπη Παυλόπουλο διότι «δεν αντιστάθηκε στις “σειρήνες” του πελατειακού κράτους» (18/2/2015)· λες και τώρα είμαστε θωρακισμένοι και δεν πρόκειται ποτέ να ξαναβρεθούμε στο annus horribilis 2009.
Είναι δε εντυπωσιακό το γεγονός ότι αυτοί οι βουλευτές υποστήριξαν θερμώς θεσμικές παρεκτροπές της κυβέρνησης (υποκλοπές κ.λπ.), αλλά ξεσηκώθηκαν κατά της πρότασης του πρωθυπουργού για το μερικό ασυμβίβαστο βουλευτή – υπουργού. Σύμφωνοι! Η πρόταση, αν και κινείται στη σωστή κατεύθυνση, ήταν λειψή και ακατέργαστη. Αλλά η κριτική τους δεν εστιάστηκε σε αυτό. Για τον μικρόκοσμο της πολιτικής, ο υπουργικός θώκος είναι η επιβράβευση μιας κακής βουλευτικής θητείας. Λέμε «κακής», διότι ένα βασικό καθήκον των βουλευτών είναι να ελέγχουν την εκτελεστική εξουσία. Οσοι δεν το ασκούν κερδίζουν υπουργείο. Γι’ αυτό χαρακτηρίστηκε «γουρλίδικη» η εξεταστική επιτροπή για τα Τέμπη, παρόλο που κατά τον πρωθυπουργό «δεν ήταν η καλύτερη στιγμή της Βουλής» (30/1/2025).
Ετσι, άπαντες δηλώνουν την αγάπη τους στον βρετανικό κοινοβουλευτισμό. Αλλά μόνο στο σκέλος ότι οι υπουργοί είναι βουλευτές, αλλά όχι για τις μικρές μονοεδρικές περιφέρειες. Βεβαίως στη Βρετανία, βουλευτές όπως ο Ουίνστον Τσώρτσιλ δεν γίνονταν μόνο υπουργοί του Ναυαρχείου, σχεδίαζαν μόνοι τους τις πολεμικές επιχειρήσεις με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα της Καλλίπολης στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
