Η επίθεση του Ντόναλντ Τραμπ στον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄, οι εκφράσεις που χρησιμοποίησε για το πρόσωπο του Ποντίφικα και, ακόμη περισσότερο, η ανάρτησή του στην οποία εμφανίζεται ο ίδιος ως Ιησούς, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις, όχι μόνον από αντιπάλους και επικριτές του, αλλά και –πολιτικά το σημαντικότερο– υποστηρικτές του.
Δεν πρόκειται για ένα ακόμη μεμονωμένο περιστατικό κάποιας υπερβολής που θα ξεχαστεί εύκολα. Οπως φάνηκε και από την έκταση και το περιεχόμενο των αντιδράσεων, δημιουργήθηκε ένα ρήγμα το οποίο αν ο Αμερικανός πρόεδρος δεν προσπαθήσει να γεφυρώσει άμεσα με διορθωτικές κινήσεις –και δεν έχει δείξει καμία τέτοια πρόθεση– θα έχει σοβαρές πολιτικές προεκτάσεις.
Δεν είναι τυχαίο ότι συντηρητικές φωνές που αποτελούσαν σθεναρούς υποστηρικτές του, μεταξύ αυτών και ο ρεπουμπλικανός πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, αντέδρασαν, ασκώντας ασυνήθιστα αυστηρή κριτική. Κάποιοι μίλησαν για υπέρτατη βλασφημία.
Ενα σημαντικό τμήμα των ψηφοφόρων του Ντόναλντ Τραμπ, ίσως αυτό με την πιο ηχηρή παρουσία, είναι άνθρωποι βαθιά θρησκευόμενοι. Η αχρείαστη μετωπική σύγκρουση με τον προκαθήμενο της Καθολικής Εκκλησίας και ειδικότερα η ανάρτηση της εικόνας του ως Ιησού, δεν μπορούν να συγκριθούν με άλλες πολιτικές επιλογές, όπως ο πόλεμος κατά του Ιράν, η επιβολή δασμών ή οι επιθέσεις σε παραδοσιακούς συμμάχους των ΗΠΑ, που είναι προϊόν υπολογισμών με τους οποίους μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή να διαφωνεί.
Η σύγκρουση με τον Πάπα και η αυτοπροβολή του ως Ιησούς δεν μπορούν να συγκριθούν με άλλες ενέργειες…
Είναι ακατανόητο γιατί επέλεξε αυτή την προφανώς ασύμμετρη μάχη την οποία δεν μπορεί να κερδίσει και το μόνο που πέτυχε ήταν να εξοργίσει εκατομμύρια ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων και Αμερικανών, πολλών εξ αυτών ψηφοφόρων του.
Η κοινωνία και το πολιτικό σύστημα της Αμερικής είναι εδώ και πολλά χρόνια βαθιά διχασμένα, κάτι που αντανακλάται στα αποτελέσματα όλων των εκλογών για την προεδρία και το Κογκρέσο.
Υπάρχουν «δύο Αμερικές» και τον Ντόναλντ Τραμπ δεν ενδιαφέρει η «άλλη» μισή, την οποία θεωρεί πολιτικά χαμένη και μη διεκδικίσιμη. Αποδίδει τεράστια σημασία στη «δική του» μισή, στην οποία, όμως, αρκετές από τις επιλογές του των τελευταίων μηνών –συμπεριλαμβανομένου του πολέμου κατά του Ιράν– προκαλούν αυξανόμενη δυσφορία.
Δεν έχει σημασία αν κάποιος είναι υποστηρικτής ή επικριτής του Τραμπ. Η αντικειμενική αποτίμηση της απόφασής του να επιτεθεί στον Πάπα και να αυτοπροβληθεί ως Ιησούς, είναι ότι πρόκειται για ατόπημα που πολιτικά ίσως αποδειχθεί σημείο καμπής. Οι πληγές που δημιούργησε, κυρίως μεταξύ πιστών υποστηρικτών του, δεν θα επουλωθούν εύκολα.
