Ωραία. Πήγαμε έως το φεγγάρι, με την τετραμελή αποστολή «Αρτεμις ΙΙ »της NASA, 54 χρόνια μετά την τελευταία προσσελήνωση.
Οι τέσσερις αστροναύτες έφτασαν πιο μακριά από κάθε άλλη στελεχωμένη διαστημική αποστολή, για πρώτη φορά μελέτησαν ανθρώπινα μάτια την αθέατη πλευρά της Σελήνης και για πρώτη φορά έφτασαν μέχρι το φεγγάρι γυναίκα (η Κριστίνα Κοκ), ένας Αφροαμερικανός (ο Βίκτορ Γκλόβερ) και ένας μη Αμερικανός (ο Καναδός Τζέρεμι Χάνσεν).
Το επόμενο βήμα είναι η προσσελήνωση (πιθανώς το 2028), έως τότε όμως ας αναλογιστούμε για λίγο πόσο διαφορετική ήταν η ζωή στη Γη όταν ταξίδεψε έως το φεγγάρι η αποστολή «Απόλλων 17» το 1972.
Πρώτον, δεν υπήρχε GPS. Εως πριν από 15-20 χρόνια στα αυτοκίνητά μας είχαμε χάρτες. Σταματούσαμε στην άκρη του δρόμου για να μελετήσουμε τη σχετική σελίδα. Θυμάμαι ακόμα εκείνες τις στιγμές – και όχι με νοσταλγία.
Δεύτερον, είχαμε αναλογικές φωτογραφικές μηχανές με 12άρια, 24άρια ή 36άρια φιλμ, οπότε δεν μπορούσαμε να φωτογραφίζουμε ανεξέλεγκτα όπως με τα έξυπνα κινητά σήμερα. Επίσης, έπρεπε να παραδίδουμε τα φιλμ για εμφάνιση και εκτύπωση στα φωτογραφεία (επί πληρωμή). Περνούσαν κάμποσες μέρες μέχρι να ετοιμαστούν και όταν με τόση λαχτάρα κοιτάζαμε τις φωτογραφίες, οι μισές ήταν για πέταμα.
Τρίτον, στα σπίτια μας είχαμε πολύτομες εγκυκλοπαίδειες, όχι την άυλη, διαδικτυακή Wikipedia ή το ΑΙ. Είκοσι ή και τριάντα τόμους και κάμποσα λεπτά μέχρι να εντοπίσουμε το σωστό λήμμα. Πολύ συχνά δεν ήταν και ενημερωμένο.
Τέταρτον, στέλναμε γράμματα με το ταχυδρομείο. Εάν ήταν επείγον, στέλναμε τηλεγράφημα. Εάν ήταν υπερ-επείγον, τηλεφωνούσαμε. Αν έπρεπε να τηλεφωνήσουμε στο εξωτερικό, πληρώναμε πολλά χρήματα. Στην Ελλάδα, όταν άλλαζες σπίτι μπορεί να περνούσαν έως και δύο χρόνια για να σε συνδέσει ο ΟΤΕ.
Πέμπτον, βγάζαμε φυσικά αεροπορικά εισιτήρια. Για ηλεκτρονικό «τσεκ ιν» ούτε λόγος. Επρεπε να στηθείς στην ουρά. Και να μη χάσεις το εισιτήριό σου!
Δεν είχαμε υπολογιστές στο σπίτι (ούτε καν!), στην Ελλάδα είχαμε δύο τηλεοπτικά κανάλια (και τα δύο κρατικά) και το αποκορύφωμα; Στην Ελλάδα δεν είχαμε δημοκρατία.
Ισως, τελικώς, το πιο σημαντικό σήμερα να μην είναι ότι επιστρέψαμε στη Σελήνη…
Διόρθωση: Αναγνώστρια μου έστειλε μήνυμα προχθές το οποίο, εκτός από πασχαλινές ευχές, περιελάμβανε και μια διόρθωση στο δημοσίευμά μου (φ. 11-12/4) μου με τίτλο: «Πιο μακριά από ποτέ».
Το μήνυμα έλεγε: «Η Σελήνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της, αλλιώς δεν θα βλέπαμε πάντα την ίδια μεριά της. Μια περιφορά γύρω από τον εαυτό της διαρκεί όσο μία περιφορά γύρω από τη Γη – γι’ αυτό βλέπουμε την ίδια μεριά πάντα. Νομίζω στο άρθρο σας γράφετε πως δεν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της, αλλά αυτό δεν ισχύει».
Την ευχαριστώ πολύ. Γίνονται και λάθη.
