Οταν οι αυτοκρατορίες διαλύονται ή μικραίνουν αφήνουν συνήθως μια «μαύρη τρύπα» και πολλές εκκρεμότητες, που κάποιος άλλος καλείται να ρυθμίσει. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία διαλύθηκε και οι Βρετανοί χάραξαν αυθαίρετα τεχνητά σύνορα, ιδρύοντας νέα κράτη και δίνοντας πολλές και αντιφατικές υποσχέσεις σε Εβραίους και Παλαιστινίους.
Πολλά από όσα ζούμε σήμερα έχουν την εξήγησή τους σε εκείνες τις αποφάσεις, που καθόρισαν το μέλλον της Μ. Ανατολής. Στη συνέχεια, ήλθε ο μαρασμός της Βρετανικής Αυτοκρατορίας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η απέλπιδα προσπάθειά της να κρατήσει ό,τι μπορούσε από τις αποικιοκρατικές σφαίρες επιρροής. Στην περίπτωση του Ιράν επιχείρησε να διατηρήσει τον έλεγχο των πετρελαίων του μέσω της αγγλοϊρανικής εταιρείας, με τρόπο ωμό. Δεν τα κατάφερε μόνη της και ενέπλεξε τη διάδοχη δυτική αυτοκρατορία, τις ΗΠΑ. Οταν οι Βρετανοί βρέθηκαν αντιμέτωποι με την εθνικοποίηση της εταιρείας τους, κατάφεραν να πείσουν τον Αϊζενχάουερ ότι, αν δεν παρενέβαινε, το Ιράν θα έπεφτε στα χέρια των κομμουνιστών και κατά συνέπεια της Μόσχας. Μέσα στο απολύτως ψυχροπολεμικό κλίμα της εποχής ήλθε ως φυσικό επακόλουθο η πρώτη παγκοσμίως μεγάλη επιχείρηση της CIA, που είχε στόχο την ανατροπή του Ιρανού πρωθυπουργού Μοσαντέκ. Οι Αμερικανοί προσπάθησαν πριν από το πραξικόπημα να διαπραγματευθούν, αλλά βρήκαν απέναντί τους έναν ηγέτη ο οποίος εξηγούσε ότι δεν ενδιαφέρεται για κάποιο συμβιβασμό και θεωρούσε ότι η ανάμειξη ξένων δυνάμεων είχε ως τελικό σκοπό το «μικρό Ιράν», ξεκινώντας από την καταστροφή της Περσέπολης από τον Μ. Αλέξανδρο. Οι Αμερικανοί σοκάρονταν όταν έπιαναν κουβέντα στον δρόμο με απλούς πολίτες, που λίγο-πολύ τους έλεγαν ότι δεν τους ενδιέφερε αν θα πεινούσαν, επειδή κανείς δεν θα μπορούσε να αξιοποιήσει το ιρανικό πετρέλαιο εάν έφευγαν οι Βρετανοί. Οι Αμερικανοί τεχνοκράτες απέδωσαν τις απαντήσεις σε ένα μείγμα πατριωτισμού και σιιτικού «μαρτυρικού συνδρόμου». Μπορεί με όλο αυτό το βαρύ ιστορικό φορτίο να φανταστεί κανείς πώς ακούγεται σήμερα στα αυτιά ενός σύγχρονου Ιρανού η φράση «ίσως είναι καλή ιδέα να ελέγξουμε το πετρέλαιο του Ιράν».
Τώρα ο χάρτης της Μέσης Ανατολής ξαναγράφεται. Οι χώρες του Κόλπου βρίσκονται σε σοκ και αναζητούν νέες συμμαχίες, γιατί η έννοια της «αμερικανικής ομπρέλας» τούς αγχώνει. Ο Νετανιάχου θέλει μια «τελική νίκη» με όποιο κόστος, και στο πεδίο και στις κάλπες. Οι Κινέζοι περιμένουν. Ο Τραμπ θα προσπαθήσει να αποδείξει ότι η Ιστορία δεν είναι ανίκητη, ότι η Γάζα μπορεί να γίνει Ριβιέρα και το Ιράν… Τέξας.
