Στον ίσκιο της κουκουναριάς

3' 37" χρόνος ανάγνωσης

Το αρνί το είχαμε σχεδόν ξεκοκαλίσει και τώρα πια, στρωμένοι στις πολυθρόνες κάτω από την πελώρια κουκουναριά, απολαμβάναμε το κρασάκι, τα γαλακτομπούρεκα και διάφορες χαλαρές κουβέντες, όταν κάποιος τα έβαλε με το 112. Χτυπάει, είπε, κάθε λίγο και λιγάκι και μας ενοχλεί. Από εκεί η συζήτηση άναψε. Τώρα, στον καιρό της Κατοχής –όταν για χρόνια το αρνί αποτελούσε ανάμνηση, το ψωμί ήταν απομίμηση και τη ζάχαρη ούτε στον ύπνο μας δεν τη βλέπαμε–, εγώ και η σχεδόν συνομήλικη αδελφή μου καθόμασταν και αναπολούσαμε: «Θυμάσαι τότε που η μαμά της Τάδε μας ρώτησε αν θέλουμε κι άλλο κέικ και είπαμε όχι ευχαριστώ;». «Θυμάσαι τότε που στης Δείνα μας πρόσφεραν κουλουράκια και είπαμε όχι ευχαριστώ;». Εκτοτε μου έχει μείνει η συνήθεια του «θυμάσαι;». Με το που αναφέρθηκε λοιπόν το 112, εγώ θυμήθηκα, την πρώτη κυβέρνηση Μητσοτάκη και την έκπληξη που μας είχε προκαλέσει όταν ήχησε ο πανευρωπαϊκός αυτός αριθμός εκτάκτου ανάγκης. Ηταν λίγους μήνες μετά την ορκωμοσία των νέων υπουργών. Τότε, Ιούνιο του 2019 είχα δει εγώ πρώτη φορά στα ενενήντα μου χρόνια, κυβέρνηση να έρχεται με πρόγραμμα. Μετά την τελετή, κάθε υπουργός είχε παραλάβει από έναν μπλε φάκελο, που περιείχε όσα έπρεπε να διεκπεραιώσει αμέσως.

Ημαστε χρεοκοπημένοι· είχαμε μια δημοσιοϋπαλληλία κακοπαθημένη, κακομαθημένη και στρεβλά συνδικαλισμένη· υπήρχαν μηχανισμοί ασυδοσίας με ρίζες βαθιές. Στο εσωτερικό η ασφάλεια κλονιζόταν. Στο εξωτερικό ήμαστε αναξιόπιστοι. Ο πολεμικός οπλισμός μας ήταν λίγος και παλαιός. Η ανεργία ήταν στο 19%. Ο Ερντογάν ξερογλειφόταν για Αιγαίο, Θράκη και κανένα νησάκι. Εμείς από τη μια στιγμή στην άλλη θα μέναμε χωρίς ηλεκτρικό, γιατί η ΔΕΗ κατέρρεε. Οπως επίσης κατέρρεαν και οι τράπεζες.

Πώς ιεράρχησε τη θεραπεία όλων αυτών των πιεστικών αναγκών ο Μητσοτάκης; Θα το μάθουμε όταν κάποτε βγουν περισσότερα βιβλία από τους στενούς συνεργάτες του, ίσως και από τον ίδιο. Σίγουρα θα τα ιεράρχησε – δεν υπήρχαν ούτε τα κεφάλαια ούτε το ανθρώπινο δυναμικό για να τα προσπαθήσει όλα ταυτοχρόνως. Και σίγουρα προέταξε την οικονομία – η ΔΕΗ σώθηκε, οι τράπεζες εξυγιάνθηκαν, ο έξω κόσμος πείσθηκε ότι κάτι σημαντικό άλλαξε εδώ στην Ελλάδα. Ο Μητσοτάκης προσεκλήθη τον Μάιο του 2022 να μιλήσει στο Κογκρέσο. Μια νέα εποχή άρχιζε και η προσωπικότητα του πρωθυπουργού την εγγυάτο.

Πετύχαινε η κυβέρνηση Μητσοτάκη τους στόχους που έθετε για κάθε χρονιά; Μερικούς σαφώς ναι, αλλά σίγουρα όχι όλους. Πιο πρόσφορο είναι να δούμε πώς χειρίστηκε τις απανωτές κρίσεις που της έτυχαν: Πριν κλείσει χρόνος, ήρθε η πανδημία του κορωνοϊού (Φεβρ. 2020). Η πρόταση για καθολική καραντίνα σήμαινε την οικονομική καταστροφή μας. Εντούτοις, μέσα σε 48 ώρες ο Μητσοτάκης αποφάσισε πως το κόστος σε ανθρώπινες ζωές θα ήταν υπέρογκο – προτιμότερη η καραντίνα. Η οργάνωσή της υπήρξε άψογη· αξέχαστες μας είναι οι βραδινές εκπομπές, όπου ο Σωτήρης Τσιόδρας, ψύχραιμα και με ειλικρίνεια, μας μιλούσε για την επιδημία, τα λίγα μέσα που διαθέταμε για να τη συγκρατήσουμε και τις ελπίδες για τη δημιουργία εμβολίου. Ο Μητσοτάκης, από την άλλη, δραστηριοποιήθηκε στην Ευρωπαϊκή Ενωση όπου τελικά πείσθηκαν να σχηματισθεί το Ταμείο Ανάκαμψης.

Ταυτοχρόνως (Φεβρ. 2020) οι Τούρκοι επιχείρησαν εισβολή στον Εβρο, καμουφλαρισμένη ως ανθρωπιστική κρίση. Χιλιάδες κακοπαθημένοι «μετανάστες» ρίχτηκαν στα σύνορά μας. Η κυβέρνηση απάντησε ακαριαία – αστυνομικές δυνάμεις κατέφθασαν και ενίσχυσαν τον στρατό μας εκεί και ο Μητσοτάκης έφερε την πρόεδρο της Κομισιόν να δει με τα μάτια της τι γινόταν. «Η Ευρώπη έχει σύνορα», δήλωσε η Φον ντερ Λάιεν, και το σχέδιο του Ερντογάν απέτυχε. Προσώρας…

Το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς κυκλοφόρησε το πρώτο εμβόλιο. Η Ελλάδα εξασφάλισε τις αναγκαίες ποσότητες και οργάνωσε με πρωτάκουστη ταχύτητα και τάξη καθολικό εμβολιασμό (2021). Θαυμάστηκαν τότε παγκοσμίως ο Κ. Πιερρακάκης και η ομάδα του. Εκτοτε η ψηφιοποίηση μας έχει απαλλάξει από εκατομμύρια επισκέψεις σε κρατικές υπηρεσίες. Αλλά ζούμε πια την κλιματική αλλαγή: Το καλοκαίρι του 2021 κατακάηκε η Εύβοια. Τον Σεπτέμβριο του 2023 βούλιαξε στο νερό η Θεσσαλία. Φωτιές και νεροποντές μάς κυνηγούν έκτοτε, χάρις όμως στο 112 δεν ξαναζήσαμε τραγωδία όπως εκείνη στο Μάτι. Αναταράξεις ήρθαν και διεθνώς – το 2022 οι Ρώσοι εισέβαλαν στην Ουκρανία, τον Οκτώβριο του 2023 η Χαμάς επέδραμε αιφνιδίως στο Ισραήλ σφάζοντας και αρπάζοντας ομήρους, η οικονομία της Ευρώπης πλήττεται, η σύγκρουση ΗΠΑ και θεοκρατικού Ιράν προκαλεί κραδασμούς παγκοσμίως… Κάθε φορά ο Μητσοτάκης ενήργησε ακαριαία και σωστά.

Γύρω μου η συζήτηση ήταν τώρα για την ακρίβεια. Κι εγώ, κοιτάζοντας την πανέμορφη και εύφλεκτη κουκουναριά που μας σκίαζε, παρακαλιόμουν να αφήσουν ήσυχο το 112 να κάνει όπως ξέρει τη δουλειά του.

*Η κ. Αθηνά Κακούρη είναι συγγραφέας.

comment-below Λάβετε μέρος στη συζήτηση 0 Εγγραφείτε για να διαβάσετε τα σχόλια ή
βρείτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει για να σχολιάσετε.
Για να σχολιάσετε, επιλέξτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει. Παρακαλούμε σχολιάστε με σεβασμό προς την δημοσιογραφική ομάδα και την κοινότητα της «Κ».
Σχολιάζοντας συμφωνείτε με τους όρους χρήσης.
Εγγραφή Συνδρομή

Editor’s Pick

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΕΣ

MHT