Τέσσερα χρόνια πολεμάει και τον πόλεμό του τον αποκαλεί ακόμη «ειδική στρατιωτική επιχείρηση». Τέσσερα χρόνια και τι έχει κερδίσει;
Θύματα του Πούτιν δεν είναι μόνο οι Ουκρανοί. Τα πρώτα του θύματα είναι οι ίδιοι οι Ρώσοι. Αν αθροίσεις, λέει μια ανάλυση του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS), τα θύματα όλων των πολέμων της Σοβιετικής Ενωσης και της Ρωσίας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, θα έχεις μόλις το ένα πέμπτο των απωλειών της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» στην Ουκρανία. Η Ρωσία έχει χάσει τώρα 17 φορές περισσότερους στρατιώτες απ’ όσους στο Αφγανιστάν. Εντεκα φορές περισσότερους απ’ όσους στους δύο πολέμους της Τσετσενίας. Εχει δύο με δυόμισι φορές περισσότερες απώλειες από τους Ουκρανούς.
Ομως, το κόστος του πολέμου για τη Ρωσία δεν μετριέται μόνο σε αίμα. Ολη η οικονομία της έχει προσανατολιστεί στη διατήρηση της πολεμικής μηχανής. Ο μισός εθνικός πλούτος δαπανάται για τις άμεσες ανάγκες της «επιχείρησης». Δεν γίνεται καμία επένδυση σε τομείς που θα μπορούσαν να στηρίξουν την ανάπτυξη μετά τον πόλεμο. Το σχέδιο για το αύριο της χώρας είναι μόνο η «ανακατάληψη» των εδαφών που κάπο-τε κατείχε ως αυτοκρατορία. Οπως το έθεσε ένας Γερμανός αναλυτής στους New York Times, ο Πούτιν «δεν έχει κανένα όραμα για το μέλλον, έχει μόνο ένα όραμα για το παρελθόν».
Η εμπόλεμη Ρωσία είναι μια χώρα αποκομμένη από την Ευρώπη και περισσότερο εξαρτημένη από την Κίνα. Αν ο σκοπός του πολέμου ήταν να αποφύγει την περικύκλωσή της από το ΝΑΤΟ και να γίνει έτσι πιο ισχυρή στο «ευρασιατικό» κέντρο, έχει καταφέρει να προκαλέσει τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ και τη συνειδητοποίηση της σημασίας της κοινής άμυνας στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Τα πρώτα θύματα του πολέμου του Πούτιν είναι οι Ρώσοι.
Εχει μεν κατακτήσει τις ανατολικές επαρχίες της Ουκρανίας, αλλά έχει χάσει για πάντα τους Ουκρανούς. Η συλλογική τους ταυτότητα έχει πλέον σφραγιστεί από τον αντιρωσισμό. Η ίδια η εθνική τους συνείδηση έχει σφυρηλατηθεί από την εμπειρία του πολέμου.
Σε ποια θέση έχει λοιπόν βρεθεί ο Πούτιν; Να ποντάρει στη μεταστροφή της Αμερικής υπέρ του. Να κρέμεται από τον νυν ένοικο του Λευκού Οίκου, υπολογίζοντας ότι εκείνος θα του δώσει ένα καλό «ντιλ». Κατά τα άλλα, η εισβολή που άρχισε πριν από τέσσερα χρόνια εξελίσσεται σε μια μακρά αυτοχειρία για τη Ρωσία.
Ναι, και η Ουκρανία έχει καταστραφεί. Ανήκει όμως πλέον σε μια κοινότητα κρατών έτοιμων να βοηθήσουν στη μεταπολεμική ανοικοδόμησή της και πρόθυμων να την εντάξουν στους θεσμούς τους και να στηρίξουν την άμυνά της. Κανένα από αυτά τα ερείσματα δεν θα υπήρχε αν δεν τα είχε «εκμαιεύσει» ο αυτοκρατορικός ιδεασμός του Ρώσου προέδρου.
Κι εκείνος; Ποια χώρα υπόσχεται στους Ρώσους μετά τον πόλεμο;
