Ο Γιάννης Παναγόπουλος, μισόν αιώνα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ήταν πρόεδρος της ΓΣΕΕ για 20 χρόνια και παράλληλα επικεφαλής τριών ινστιτούτων της ομοσπονδίας. Τόσο μεγάλη διάρκεια σε θέσεις εξουσίας είναι από μόνη της μια προβληματική συνθήκη, γιατί ευνοεί την αδιαφάνεια. Δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται για λόγους αρχής, προκειμένου να προληφθεί ο καθεστωτισμός.
Ο περιορισμός στις θητείες (πρωθυπουργού, υπουργών, όλων των αιρετών) είναι μια ασφαλιστική δικλίδα για την προστασία της διαχείρισης των δημοσίων υποθέσεων από τον αυταρχισμό και τον εκφυλισμό.
Η ανάγκη για ανανέωση δεν συνδέεται τόσο με ηλικιακά κριτήρια, όσο με την άμυνα απέναντι σε κινδύνους που απορρέουν από την παντοδυναμία ενός αμετακίνητου προέδρου, αρχηγού, ηγέτη, επικεφαλής.
Η άποψη πως υπάρχουν «καθαρά» και «βρώμικα» χέρια, πόσο μάλλον έντιμα και ανέντιμα κόμματα, είναι απλοϊκή γιατί αγνοεί την ανθρώπινη φύση (απληστία, καταστροφικότητα) και την Ιστορία (φαινόμενα διαφθοράς στον υπαρκτό σοσιαλισμό).
Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να πείσει ότι έπεσε από τα σύννεφα με την έρευνα για τη ΓΣΕΕ που ξεκίνησε η Αρχή για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος διότι ανέχθηκε, επί δύο δεκαετίες, μια ανεξέλεγκτη εξουσία στον θεσμό στον οποίο κυριαρχούσε.
Ασφαλή συμπεράσματα θα προκύψουν μετά την ολοκλήρωση της δικαστικής διαδικασίας, αλλά ήδη η δυσοσμία είναι διάχυτη στο βασίλειο των προγραμμάτων κατάρτισης εργαζομένων: η υπερκομματική γενική γραμματέας του υπουργείου Εργασίας, που την εμπιστεύονταν όλες οι κυβερνήσεις, η εταιρεία του συζύγου της που συνεργαζόταν με τον κοινωνικό εταίρο, οι συνδικαλιστές της Ν.Δ. (ΔΑΚΕ) που βεβαιώνουν ότι ο Γ. Παναγόπουλος είχε άριστες σχέσεις με τους υπουργούς – τυπικά «πράσινος» και ουσιαστικά «γαλάζιος»…
Μέσα σε αυτό το δηλητηριασμένο κλίμα, ο Αλέξης Τσίπρας διαφημίζει την κυβέρνηση 2015-2019 ως την «πιο έντιμη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης», η Μαρία Καρυστιανού μιλάει για «το πιο βαθύ μπουντρούμι», Ζωή Κωνσταντοπούλου και Κυριάκος Βελόπουλος εμφανίζονται ως τιμωροί των φαύλων.
Στο βάθος, υποκλοπές, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ και το πολυσυζητημένο άρθρο 86 του Συντάγματος, που αφήνει στη Βουλή τη δικαιοδοτική κρίση για τα κυβερνητικά στελέχη.
Τα κόμματα θα παρουσιάσουν τις προτάσεις τους για τη συνταγματική αναθεώρηση και θα κριθούν για τη βούλησή τους να θεραπευτεί η βαριά παθολογία της πολιτικής ζωής και όχι απλώς να επικρατήσουν στον ανταγωνισμό ηθικολογίας, δηλαδή σε μια αναμέτρηση υποκρισίας.
Ενας από τους σπουδαιότερους διανοούμενους της σύγχρονης Αριστεράς, ο Νόαμ Τσόμσκι, βρέθηκε στο ιδιωτικό τζετ και στο ράντσο του Επσταϊν. Στα 97 του χρόνια, με βαρύ εγκεφαλικό, απολογείται μέσω της συζύγου του για «κακή κρίση» και «απροσεξία». Το ηθικό πλεονέκτημα των διακηρύξεών του εναντίον των πολέμων και του νεοφιλελευθερισμού δεν απέτρεψε τη σχέση του με έναν εξαγωγέα του κακού. Και έτσι συμβαίνει συνήθως.
