Γιατί να παίρνει μόνο αυτός δικούς μας και να μην ξαναπάρουμε κι εμείς δικούς μας που είχαν γίνει δικοί του; Σε έναν τέτοιο ανταγωνισμό –εμψυχωμένο από τον ναρκισσισμό των μικρών διαφορών– μπορεί κανείς να αποδώσει το πάρε-δώσε στελεχών που εκτυλίσσεται μεταξύ του ΠΑΣΟΚ και του Τσίπρα.
Ο πρώην πρωθυπουργός έχει δείξει ήδη την πρόθεση να αλιεύσει από το βουλκανιζατέρ της πασοκικής περιφέρειας όσες ρεζέρβες δεν είναι πια συμβατές με το ανδρουλακικό κόμμα. Στις σκηνές των παρουσιάσεων του βιβλίου του έχουν εμφανιστεί πολιτευτές και μυαλοπώλες της ευρύτερης πασοκικής επιρροής, οι οποίοι διατίθενται τώρα ως κράχτες της κεντρώας στροφής. Η επιτροπή διεύρυνσης, που ανακοίνωσε τη Δευτέρα η διατηρητέα κεφαλή του κόμματος –ο ακαταπόνητος Κώστας Σκανδαλίδης–, θα μπορούσε να εκληφθεί και ως απάντηση στο σαφάρι του Τσίπρα.
Αφυπνίζοντας στελέχη του που είχαν σκουριάσει και επανασυνδέοντας συριζίσαντες Πασόκους με την κομματική τους κοιτίδα, το ΠΑΣΟΚ είναι σαν να ομολογεί ότι η μόνη κατεύθυνση προς την οποία μπορεί να «διευρυνθεί» είναι προς τα πίσω. Μπορεί να ανοιχτεί μόνο προς το παρελθόν του – στην υπόγεια αποθήκη όπου περίμεναν αζήτητοι να αεριστούν αποξενωμένοι σύντροφοι, λησμονημένοι βετεράνοι και πλανόδιοι καριερίστες του κεντροαριστερού οπορτουνισμού.
Αφυπνίσεις κοιμώμενων στελεχών, επανασυνδέσεις και μεταγραφές αεροδρομίου.
Αυτή η εν-τω-βάθει «διεύρυνση» βρίσκει την ενσάρκωσή της στο πρόσωπο του επικεφαλής της – του απόμαχου υπουργού και βουλευτή ο οποίος, με την καφενειακή άνεση που του δίνει η συσσωρευμένη πείρα, «πρόλαβε» (sic) τους δημοσιογράφους και ξεκαθάρισε ότι όποιος μπαίνει κάτω από τη φτερούγα της σκανδαλίδειας επιτροπής δεν εντάσσεται αυτομάτως στο κόμμα, ούτε εξασφαλίζει θέση στα ψηφοδέλτιά του. Εν ενεργεία βουλευτές και ευρωβουλευτές δεν θα γίνουν εκεί δεκτοί. Αυτούς, εξήγησε ο Σκανδαλίδης, θα τους ζυγίσει προσωπικά ο πρόεδρος.
Αρα, έχουμε δύο κατηγορίες πασοκικών διευρύνσεων: Η μία είναι ένα «ΠΑΣΟΚ δεύτερη ευκαιρία», που λειτουργεί ως μονάδα ανακύκλωσης για μηδίσαντα στελέχη δίχως πολιτικό κεφάλαιο. Και, ταυτόχρονα, ετοιμάζεται μια πρώτη κατηγορία μεταγραφών, με τους «Πίου» του Κεντροαριστερού Τransfermarkt να εναπόκεινται στο γούστο του αρχισκάουτερ – προέδρου του Κινήματος.
Θα ήταν κανείς άκαρδος αν δεν αναγνώριζε ότι το ΠΑΣΟΚ έχει τραύματα. Υπέστη ανηλεή λεηλασία μετά τη χρεοκοπία, με τον Τσίπρα να δίνει την εντύπωση ότι επιθυμεί όχι απλώς να το υποσκελίσει, αλλά να το διαλύσει. Είναι ανθρώπινο, τώρα που ο Τσίπρας έχει απομείνει μόνο μια προσδοκία κόμματος, το ΠΑΣΟΚ να θέλει να του αντιτάξει το δικό του «basta». Να του δείξει ότι πέρασαν οι καιροί που το ξεπουπούλιαζε κατά βούληση.
Βουτώντας στις εφεδρείες του, το ΠΑΣΟΚ αμύνεται στον Τσίπρα. Και έτσι δείχνει ποιον αναγνωρίζει ως αληθινό του αντίπαλο. Οχι τον πρώτο. Αλλά τον ίσκιο του πρώην.
