Βλέπουμε τις τελευταίες εβδομάδες μια αμηχανία διαχείρισης του φαινομένου Μαρίας Καρυστιανού από το πολιτικό σύστημα. Η κυβέρνηση και οι φιλοκυβερνητικοί σχολιαστές προσπαθούν να απαξιώσουν το κυοφορούμενο κόμμα της, με άγαρμπες αναφορές στο τραύμα –προσωπικό και συλλογικό– των Τεμπών. Οσο το κάνουν, τόσο εκείνη ενισχύεται. Επικαλούμενοι την εκμετάλλευση του συναισθήματος από τη «χαροκαμένη μάνα», όπως την αποκαλούν ειρωνικά, πέφτουν και οι ίδιοι στην παγίδα της συναισθηματικής αντιμέτωπισής της, αλλά από την ανάποδη.
Η αντιπολίτευση, διαισθανόμενη την απειλή από ένα κράμα λαϊκιστικού αντισυστημισμού που αμφισβητεί θεσμούς, επιχειρεί να τη βαφτίσει ακροδεξιά και να λοιδορήσει τους συνεργάτες της. Οπως φαίνεται όμως στις δημοσκοπήσεις, ούτε αυτή η στρατηγική λειτουργεί. Το μεγάλο ζητούμενο, λοιπόν, είναι η πολιτική αντιπαράθεση μαζί της και ο εντοπισμός των αιτίων που αναβιώνουν τον αντισυστημισμό. Σχεδόν τρία χρόνια έχουν περάσει από το δυστύχημα των Τεμπών. Το φυσιολογικό θα ήταν η μονοθεματική ατζέντα της Καρυστιανού να μην έχει πλέον απήχηση. Αυτό, αν είχε εδραιωθεί στην κοινή γνώμη η πεποίθηση ότι η σχετική έρευνα έγινε με διαφάνεια, ότι οι υπεύθυνοι λογοδότησαν και ότι το λάθος δεν θα επαναληφθεί, επειδή λειτουργεί κανονικά πλέον η τηλεδιοίκηση.
«Είναι μια σύμβαση-φάντασμα, η οποία παραμένει για επτά χρόνια στα χαρτιά. Αφορά την αναβάθμιση του συστήματος με το οποίο οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας επικοινωνούν στο ελληνικό FIR με τους κυβερνήτες των πολιτικών αεροσκαφών και μεταξύ τους. Η σύμβαση υπογράφηκε το 2019, όμως μέχρι σήμερα το έργο δεν έχει ολοκληρωθεί, παρότι θεωρείται κρίσιμο –μαζί με άλλα– για την ασφάλεια των πτήσεων. Η υπόθεση έχει κοινά χαρακτηριστικά με τις συμβάσεις για τα συστήματα ασφάλειας στον σιδηρόδρομο», έγραφε στο κυριακάτικο ρεπορτάζ (φ. 11/1) για το μπλακ άουτ στον αέρα ο Κώστας Κουκουμάκας στην «Κ». Κοινώς, οι ίδιες τρύπες ασφαλείας με τα Τέμπη, απόρροια και αυτές ανενεργών συμβάσεων, εντοπίζονται σήμερα στις αεροπορικές μεταφορές.
Κάπως έτσι αποκτά επικαιρότητα η εκστρατεία της Καρυστιανού. Τα «Τέμπη» γίνονται σύμβολο για τις ευρύτερες παθογένειες στην καθημερινότητα των πολιτών. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντικρούσει τη μηδενιστική ατζέντα της με απτά επιχειρήματα, δεν μπορεί να πει: «Να, ορίστε, οι μετακινήσεις με τρένα και αεροπλάνα είναι απολύτως ασφαλείς». Η αντιπολίτευση δυσκολεύεται να την ανταγωνιστεί σε λαϊκισμό, την είχε άλλωστε εξαρχής εναγκαλιστεί και τώρα δεν μπορεί να την «αδειάσει» εν μια νυκτί. Πόσο κάνει το παλτό που φόρεσε στα μπλόκα δύσκολα θα αποτελέσει επιχείρημα εναντίον της. Απαιτούνται άλλα εργαλεία.
