«Σημασία έχει με ποιον είσαι. Με αυτόν που ρίχνει την μπουνιά ή με αυτόν που την τρώει;» διερωτάται επώνυμος σχολιαστής του Διαδικτύου, παραπέμποντας στη γνωστή φράση του Αλ. Τσίπρα για τις μολότοφ. Αφορμή για αυτό το σχόλιο έδωσαν οι πυγμαχικές ικανότητες του αψίκορου ευρωβουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ήταν επιλογή του πρώην πρωθυπουργού για την Ευρωβουλή. Ο πυγμάχος-ευρωβουλευτής, φίλερις και επιθετικός, με ιστορικό ανάλογων περιστατικών, προοριζόταν ως γνωστόν και για υποψήφιος στον Δήμο Αθηναίων. Ηταν το πουλέν του Αλ. Τσίπρα.
Τι είδους πολιτική νομιμοποίηση του εκλογικού αποτελέσματος κομίζει η εκλογή προσώπων του σταρ σύστεμ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο;
Το συγκεκριμένο επεισόδιο θέτει για μία ακόμα φορά το ερώτημα όχι ποιους στέλνουμε στην Ευρωβουλή, αλλά πώς τους στέλνουμε. Διότι το πρώτο είναι άμεση συνέπεια του δευτέρου. Οταν η λίστα αντικαταστάθηκε από τον σταυρό ήταν επόμενο οι ηγεσίες των κομμάτων να αρχίσουν να προωθούν πρόσωπα με μιντιακή αναγνωρισιμότητα ώστε να προσελκύσουν ένα κοινό χωρίς ιδιαίτερες ευαισθησίες για τα ευρωπαϊκά ζητήματα. Είναι οι κράχτες του ευρωψηφοδελτίου. Να υπενθυμίσω πως ο σταυρός για την Ευρωβουλή θεσπίστηκε στις ευρωεκλογές του 2014 από την τότε κυβέρνηση για να λυθεί ένα εσωκομματικό πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ και έκτοτε παρέμεινε, διότι απαλλάσσει τις ηγεσίες των κομμάτων από τη βάσανο της επιλογής. Μεταθέτει τις ευθύνες στους πολίτες με τα προαναφερθέντα αρνητικά αποτελέσματα.
Το πρόβλημα είναι γνωστό και ο αντίλογος διόλου κολακευτικός για όλους μας. Χωρίς τον σταυρό η συμμετοχή στις ευρωεκλογές θα είναι μικρή και το αποτέλεσμα θα στερείται πολιτικής νομιμοποίησης. Αν βάλουμε στη ζυγαριά από τη μια την κατάλληλη εκπροσώπηση με μικρή συμμετοχή και από την άλλη αυτό που συμβαίνει από το 2014, προτιμώ σαφώς το πρώτο. Τι είδους πολιτική νομιμοποίηση του εκλογικού αποτελέσματος κομίζει η εκλογή προσώπων του σταρ σύστεμ στην Ευρωβουλή; Οι ηγεσίες όλων των κομμάτων έχουν αποδεχθεί αυτή τη λογική καθώς, πέραν όλων των άλλων, οι ευρωεκλογές θεωρούνται πρόκριμα για τις εθνικές εκλογές. Να σημειώσω ότι ο σταυρός, σε εθνική επικράτεια, είναι λίαν πολυδάπανος και λειτουργεί υπέρ αυτών που διαθέτουν αναγνωρισιμότητα ή πανελλαδικό μηχανισμό υποστήριξης. Μήπως λοιπόν η κυβέρνηση θα έπρεπε να επαναξιολογήσει τη λίστα για τις ευρωεκλογές;
