Ανεμοι του πολέμου, ως φαίνεται, ταράζουν τον νου κάποιων από τους ηγέτες της Ευρώπης, έπειτα από δεκαετίες ανεμελιάς και αφού πέρασαν τριάντα πέντε χρόνια από την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης και τη διάλυση της Σοβιετικής Ενώσεως.
Κάπου εκεί, περί τα τέλη της περασμένης εβδομάδος, ένας ανώτερος αξιωματούχος του ΝΑΤΟ είχε δηλώσει –εξυπακούεται με την προϋπόθεση ανωνυμίας– ότι «η Συμμαχία αμυνόμενη θα ήταν δυνατόν να επιφέρει προληπτικό πλήγμα εναντίον της Ρωσίας».
Οταν την περασμένη Τρίτη ο πρόεδρος Πούτιν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους, απάντησε με κυνισμό: «Είπα εκατό φορές ότι δεν θα κηρύξουμε πόλεμο εναντίον της Ευρώπης. Αλλά εάν η Ευρώπη αποφασίσει ξαφνικά να πολεμήσει και ξεκινήσει έναν πόλεμο, είμαστε πλέον έτοιμοι».
«Dr. Strangelove, ή πώς έχω μάθει να παύσω να ανησυχώ και να αγαπώ τη βόμβα» ήταν ο αρχικός τίτλος σατιρικής ταινίας του 1964 με τον Πίτερ Σέλερς, που αυτομάτως έρχεται στον νου σε κάποιους από εμάς.
Ακούσαμε επίσης τον υπουργό Αμύνης Νίκο Δένδια να λέει ότι η Ελλάδα θα αναπτύξει αντιαεροπορικούς πυραύλους σε εκατοντάδες νησιά του Αιγαίου, ότι οι πύραυλοι των νέων φρεγατών μπορούν να πλήξουν στόχους από απόσταση 1.500 χιλιομέτρων και άλλα πολλά παρόμοια. Εάν η κυβέρνηση και η πολιτική τάξη εν Ελλάδι πιστεύουν ότι όντως η Τουρκία είναι η πιο σημαντική απειλή για τη χώρα μας, ασφαλώς οφείλει να προετοιμασθεί. Αλλά παρέλκει κάθε προαγγελία. Διότι εάν όντως η Τουρκία σχεδιάζει πόλεμο, δεν θα αναμείνει να ολοκληρώσει το αμυντικό της πρόγραμμα η Ελλάς. Θα επετίθετο αμέσως.
Οταν οι Ιταλοί τορπίλισαν την «Ελλη» στις 15 Αυγούστου του ’40, ο Ιωάννης Μεταξάς κάλεσε τους νομάρχες και είπε: «Κύριοι, έχουμε υποστεί επίθεση από την Ιταλία. Δεν θα το ανακοινώσουμε. Θα προετοιμασθούμε και εν ανάγκη θα πολεμήσουμε». Και αυτό έπραξε και έτσι προέκυψε το έπος του 1940-41. Αλλαξαν, φαίνεται, οι καιροί πολύ από τότε.
Τέλος, η τοποθέτηση του Αμερικανού πρέσβη στην Αγκυρα Τομ Μπάρακ, στη συνέντευξή του στην «Κ» την περασμένη Κυριακή, όπου υποστήριξε ότι «η δημιουργία εθνικών κρατών μετά το 1919 δεν έχει λειτουργήσει τόσο καλά», σκανδάλισε και δημιούργησε ανησυχίες σε ορισμένους. Δεν είχε, ωστόσο, τόσο άδικο ο κ. Μπάρακ. Η διακήρυξη περί των εθνοτήτων του τότε Αμερικανού προέδρου Γούντροου Ουίλσον με το διάγγελμα της 8ης Ιανουαρίου ενδεχομένως να παρερμηνεύθηκε, αλλά πυροδότησε τον εθνικισμό, ενώ στη Γερμανία επί Αδόλφου Χίτλερ πήρε την απεχθέστερη μορφή του.
Εξήψε επίσης τη φαντασία του Ελευθερίου Βενιζέλου, που έπειτα από τη συνάντησή του στο Παρίσι με τον πρόεδρο Ουίλσον το 1919 επιχείρησε να θέσει σε εφαρμογή το όραμά του περί ανασυστάσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας υπό την εδαφική της μορφή και τελικώς απέληξε στη Μικρασιατική Καταστροφή.
Κάποιοι ονειρεύονται στις μέρες μας και άλλοι ανησυχούν μήπως η «αυτοκρατορική» τάση του προέδρου Τραμπ διαταράξει τις ισορροπίες στην καθ’ ημάς Ανατολή. Μάλλον διερχόμαστε περίοδο ασυναρτησίας.
