Εντυπη έκδοση. Ενα φλεγόμενο αμάξι. Και πάνω στο φλεγόμενο αμάξι ένας μασκοφόρος να ανεμίζει μια ξένη σημαία. Τι βλέπουμε σε αυτή την εικόνα; Ενα ζευγάρι μάτια βλέπει με βεβαιότητα έναν εκπρόσωπο των εισβολέων που προσπαθεί να σπείρει χάος στη χώρα. Βλέπει τον εσωτερικό εχθρό να καίει την πατρίδα από μέσα. Ενα άλλο ζευγάρι μάτια μπορεί να δει την εξαίρεση σε μια σειρά κυρίως ειρηνικών διαδηλώσεων, αμελητέας έκτασης και έντασης για μια Πολιτεία 39 εκατομμυρίων κατοίκων.
Υπάρχει στ’ αλήθεια «κρίση»; Ποια μάτια βλέπουν την αλήθεια στην Καλιφόρνια;
Σύμφωνα με τα νούμερα, οι δείκτες εγκληματικότητας στην Πολιτεία έχουν υποχωρήσει. Το ΑΕΠ της ξεπέρασε εκείνο της Ιαπωνίας, καθιστώντας την πλέον την τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο. Και η ειρωνεία: Οι μετανάστες δεν προτιμούν πια την Καλιφόρνια. Εκεί το κόστος ζωής είναι πια πολύ υψηλό για όσους αναζητούν μοίρα στον ήλιο του αμερικανικού ονείρου. Ωστόσο, το ένα τέταρτο από τα 11 εκατομμύρια μετανάστες που ζουν στις ΗΠΑ «χωρίς χαρτιά» εκτιμάται ότι βρίσκονται στην Καλιφόρνια. Μόνο «εκτιμάται», καθώς είναι αδύνατο να μετρήσεις εκείνους που δεν υπάρχουν για το επίσημο κράτος.
Ακόμη κι όταν δεν υπάρχει κρίση, μπορεί ο Τραμπ να την πυροδοτήσει.
Το πρόβλημα όμως με την Καλιφόρνια δεν είναι οι μετανάστες της. Είναι η κουλτούρα της. Για την εκλογική βάση του Τραμπ –που διεκδικούν για τον εαυτό τους την αυθεντικότητα της «αληθινής Αμερικής»– η Καλιφόρνια είναι μια μεγάλη, ελιτίστικη, αριστερή ανορθογραφία στον χάρτη.
Η «κρίση» στην Καλιφόρνια είναι κυρίως εκείνη που προσπαθεί να προκαλέσει διά της στρατιωτικοποίησης και της εμφυλιακής ρητορικής η ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Ο Τραμπ βρίσκει τον εσωτερικό εχθρό του. Τον ψάχνει στους δρόμους του Λος Αντζελες και τον συναρμολογεί με εικονικά θραύσματα «εκτάκτου ανάγκης» στα κοινωνικά δίκτυα. Πυροδοτώντας μια ημι-ένοπλη αντιπαράθεση στον δρόμο της «αλλότριας» γης –στην πολιτισμική μεθόριο της δυτικής ακτής– η επιχείρηση του τραμπισμού αποκτά ξανά νόημα. Δραπετεύει από την ασυναρτησία των αλυσιδωτών αντιφάσεων και των εσωτερικών συγκρούσεων· απεγκλωβίζεται από το αυτοκαταστροφικό ξεμάλλιασμα με τον ισχυρότερο της ολιγαρχικής αυλής. Και επιστρέφει σε μια «καθαρή» πόλωση, που γειώνει πάλι το αρχέγονό της μήνυμα. Εμείς και αυτοί. Ή εμείς ή αυτοί.
Μοιάζει γενναίο και εμπνευσμένο το μήνυμα του κυβερνήτη της Καλιφόρνιας. Μπορεί κανείς, από την απόσταση ενός ωκεανού και μιας ηπείρου, να τον θαυμάσει για το σθένος με το οποίο καταγγέλλει την κατάχρηση εξουσίας και προσπαθεί να συνεγείρει το έθνος για την προάσπιση της δημοκρατίας. «Η δημοκρατία δέχεται επίθεση. Η στιγμή που φοβόμασταν είναι τώρα…».
Από μακριά φαίνεται ηρωικό. Από κοντά είναι ακριβώς το δράμα που έχει ανάγκη ο Τραμπ. Η κρίση είναι το καύσιμό του. Κι αν δεν υπάρχει κρίση, τη φτιάχνει για να υπάρξει ο ίδιος.
