Δεν είναι η πρώτη φορά που ισχυρά συμφέροντα στηρίζουν την άνοδο λαϊκιστή ηγέτη που, μόλις καθιερωθεί στην εξουσία, αυτονομείται. Στη συνέχεια, εξυπηρετώντας δικούς του στόχους, βλάπτει τα συμφέροντα αυτών που τον ευεργέτησαν και δελεάζει νέους υποστηρικτές με τα οφέλη της εξουσίας. Το είδαμε στην άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη τη δεκαετία του 1930. Παρατηρείται όπου «αόρατες δυνάμεις», που υποβόσκουν στη Δημοκρατία, βρίσκουν εκπρόσωπο με το χάρισμα να μπορεί να πείθει πολλούς πολίτες να στρέφονται εναντίον των ιδίων των συμφερόντων τους. Η άλωση της αμερικανικής δημοκρατίας από τον Τραμπ και τους υποστηρικτές του θα αποτελέσει για πολύ καιρό μάθημα για αυτή την επικίνδυνη αδυναμία της Δημοκρατίας. Σήμερα, αυτή η σχέση, με όλες τις φουρτούνες της, εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας.
Ολοένα και πιο απρόβλεπτος, δεν δέχεται τις νουθεσίες ούτε αυτών που τον έσωσαν.
Πέρυσι, ο Ελον Μασκ, ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, ξόδεψε γύρω στα 290 εκατ. δολάρια για να διασφαλίσει την εκλογή του Τραμπ. Μετά, ήταν τάχιστη η άνοδος του Μασκ ως τσάρου των βίαιων περικοπών σε προσωπικό και χρηματοδότηση της κυβέρνησης των ΗΠΑ (μεταξύ των πληγέντων και υπηρεσίες που επιβλέπουν τις επιχειρήσεις του). Ομως, η πτώση δεν άργησε. Πριν από λίγες ημέρες, ο Τραμπ τον ευχαρίστησε για τις υπηρεσίες του, σε μια τελετή στο Οβάλ Γραφείο όπου ο πρόεδρος, καθιστός, παρέδωσε στον όρθιο μεγιστάνα ένα συμβολικό κλειδί. Ο Μασκ έμαθε πως η οικονομική ισχύς μπορεί να εξασφαλίσει πρόσκαιρη πολιτική επιρροή, όμως δεν αντικαθιστά την πραγματική –την πολιτική– εξουσία. Κυρίως όταν γίνεσαι πολιτικό βάρος στον ευνοούμενό σου. Το ρομάντζο Τραμπ – Μασκ μπορεί να καθήλωσε το παγκόσμιο κοινό, ωστόσο, μια άλλη φθίνουσα σχέση υπήρξε πολύ πιο σημαντική για τον Τραμπ και για την πολιτική σκηνή, τη Δικαιοσύνη και την κοινωνία των ΗΠΑ. Χωρίς αυτή τη διαχρονική στήριξη, ο Τραμπ δεν θα μπορούσε να επανέλθει στην εξουσία μετά όσα έπραξε στη διάρκεια της πρώτης θητείας του και έκτοτε. Εδώ και δεκαετίες, ο μεγιστάνας του ορυκτού πλούτου Τσαρλς Κοτς (Charles Koch) ξοδεύει αμύθητα ποσά, στηρίζοντας υποψήφιους πολιτικούς, δικαστές και οργανώσεις που προάγουν τις ακραίες φιλελεύθερες ιδέες του, υφαίνοντας ισχυρότατο πολιτικό και δικαστικό δίκτυο σε όλη τη χώρα. Μόνο το 2016, ο Κοτς και οργανώσεις του ξόδεψαν 889 εκατ. δολάρια σε εκλογικές αναμετρήσεις. Μέσω του Federalist Society εξασφάλισαν και την πλειοψηφία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (πέντε ή έξι του συνόλου των εννέα δικαστών). Αυτό το ισχυρότατο πολιτικό και δικαστικό πλέγμα στήριξε τον Τραμπ στις δικαστικές περιπέτειές του, αυτό του εξασφάλισε απαράμιλλες εξουσίες. Τώρα όμως που ο Κοτς αντιτίθεται δημοσίως στην πολιτική των δασμών, τώρα που δικαστές εμποδίζουν προεδρικά διατάγματα, ο Τραμπ έφθασε στο σημείο να αποκαλέσει «βρωμιάρη» έναν από τους ηγέτες του Federalist Society. Ολοένα πιο ισχυρός και απρόβλεπτος, ο Τραμπ δεν δέχεται τις νουθεσίες ούτε αυτών που τον έσωσαν.
