Τα κόμματα της Αριστεράς, με κοινή δήλωσή τους, εγκαλούν την κυβέρνηση διότι δεν καταδικάζει τα όσα διαπράττει το Ισραήλ στη Γάζα και ζητούν να διακόψει η πατρίδα μας κάθε στρατιωτική συνεργασία μαζί του. Την ώρα που αυτά τα κόμματα (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά και Πλεύση Ελευθερίας) συνυπέγραφαν αυτή τη δήλωση, η Ουκρανία δεχόταν καταιγισμό κτυπημάτων από ρωσικά drones που άφηναν πίσω τους άμαχους νεκρούς και σημαντικές καταστροφές. Η Αριστερά στην Ελλάδα αντιμετωπίζει με διαφορετικό τρόπο αυτές τις δύο εστίες πολέμου, κάτι το αναμενόμενο και ιστορικά ευεξήγητο. Εκπληξη θα ήταν να μη συνέβαινε.
Η πρώτη σημαντική διαπίστωση είναι πως το ΚΚΕ «σπάει», μετά πολύ καιρό, την «υγειονομική ζώνη» που έχει χαράξει απέναντι στα άλλα κόμματα της Αριστεράς και υπογράφει μαζί τους την κοινή διακήρυξη. Το ζήτημα δεν είναι η ταυτότητα των θέσεων –και σε άλλα ζητήματα μπορεί να υπάρξει ταυτότητα θέσεων της Αριστεράς συνολικά– αλλά η συγκεκριμένη κίνηση του ΚΚΕ.
Το ερώτημα είναι αν πρόκειται για μια περιστασιακή ενέργεια ή είναι ένα προμήνυμα για γενικότερες συγκλίσεις. Στην πρώτη περίπτωση το ΚΚΕ εκτιμά πως, μετά την πτώση του καθεστώτος Ασαντ, τείνει να αναδιαμορφωθεί ο χάρτης στην περιοχή με τη Ρωσία απούσα. Και κινητοποιείται.
Το ΚΚΕ «σπάει», μετά πολύ καιρό, την «υγειονομική ζώνη» που έχει χαράξει απέναντι στα άλλα κόμματα της Αριστεράς και υπογράφει μαζί τους κοινή διακήρυξη.
Και για να προλάβω την ένσταση: μπορεί η ηγεσία του να δηλώνει πως το καθεστώς Πούτιν ουδεμία σχέση έχει με το σοβιετικό καθεστώς, όμως στη συνείδηση στελεχών και ψηφοφόρων του κόμματος αυτή η σχέση υφίσταται.
Από την άλλη πλευρά αν το ΚΚΕ εκτιμά πως ήρθε η ώρα για μια συνεργασία των δυνάμεων της πολυκερματισμένης Αριστεράς, αυτό θα αποτελεί μια θεαματική υπέρβαση τής, μετά το 13ο Συνέδριο, πολιτικής του διαδρομής. Τότε, αυτό που προείχε, λόγω και της δεύτερης διάσπασης του κόμματος μετά το 1968, ήταν η ανασυγκρότησή του επάνω σε καθαρές ιδεολογικές βάσεις, απαλλαγμένες από πάσης φύσεως αναθεωρητικές προσεγγίσεις. Εκτοτε ακολούθησε με συνέπεια αυτή τη γραμμή. Συμβολικά, αυτό φαινόταν στις ξεχωριστές συγκεντρώσεις που έκανε το ΚΚΕ για να τιμήσει ιστορικές επετείους της Αριστεράς.
Αρχισαν να επικρατούν δεύτερες σκέψεις στην ηγεσία του κόμματος; Προσπαθεί να ανασυγκροτήσει την Αριστερά υπό την ηγεμονία του, αρχικά, επάνω σε μια πολιτική πλατφόρμα για τα όσα συμβαίνουν στη Γάζα; Είναι πρόωρο να βγάλουμε ένα συμπέρασμα, διότι μέχρι τώρα δεν είχαμε ενδείξεις ότι κάτι κινείται στην πολιτική των συνεργασιών του ΚΚΕ. Στέλεχός του με το οποίο συνομίλησα επ’ αυτού μού είπε: «Εμείς τους πήγαμε ένα κείμενο και τους είπαμε αν θέλουν να το συνυπογράψουν. Δεν το διαμορφώσαμε από κοινού. Ηταν κείμενο του ΚΚΕ».
Ο ΣΥΡΙΖΑ, η Πλεύση Ελευθερίας και η Νέα Αριστερά δεν είχαν κανένα πρόβλημα να βάλουν την υπογραφή τους σε μια δήλωση από την οποία απουσίαζε πλήρως η Χαμάς. Η συνολική Αριστερά επ’ αυτού έχει πλήρη ταύτιση απόψεων.
