Πώς είναι να θέλεις να ξεκουραστείς, ύστερα από οκτώ ώρες στο γραφείο και άλλες δύο στους μποτιλιαρισμένους δρόμους της Αθήνας, και αυτό που σε περιμένει κάτω από το μπαλκόνι σου ή το υπνοδωμάτιό σου είναι μουσικές στη διαπασών και η οχλοβοή ενός ανεξέλεγκτου πλήθους που τα πίνει στα μπαρ της γειτονιάς σου; Που δεν είναι ένα ή δύο, όπως το 1990 ή το 2010, αλλά 15;
Η ηχορρύπανση στις κεντρικές συνοικίες της Αθήνας, από το Κουκάκι και το Παγκράτι μέχρι τη Νεάπολη και τα Εξάρχεια, έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο πιεστικά προβλήματα μιας ήδη δύσκολης καθημερινότητας, με κατοίκους και επισκέπτες να βιώνουν τις συνέπειες από την παράδοση της υπεύθυνης πολιτείας στα θέλω και στους νόμους της νύχτας. Η κατάσταση επιδεινώνεται από την ανεξέλεγκτη εξάπλωση μπαρ και καταστημάτων εστίασης σε περιοχές κατοικίας, μετατρέποντας δρόμους και πεζοδρόμια σε υπαίθριες πίστες διασκέδασης.
Οι επιπτώσεις της ηχορρύπανσης στην υγεία είναι πλέον καλά τεκμηριωμένες. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η έκθεση σε θόρυβο άνω των 40 ντεσιμπέλ κατά τη διάρκεια της νύχτας μπορεί να προκαλέσει διαταραχές ύπνου, ενώ επίπεδα άνω των 65 ντεσιμπέλ την ημέρα σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο σοβαρότερων παθήσεων. Στην Αθήνα, το 94% των κατοίκων εκτίθεται σε θόρυβο άνω των 65 ντεσιμπέλ για 12 ώρες την ημέρα, με το 13% να βιώνει τέτοια επίπεδα ακόμη και τη νύχτα. Υπενθυμίζουμε ότι το σχετικό όριο για τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος εν Ελλάδι είναι τα 80 ντεσιμπέλ.
Οι πολιτικοί θέλουν να μας πείσουν ότι δεν έχουν επιλογές όταν πρέπει να συγκρουστούν με τα μικροσυμφέροντα που κάνουν τις πόλεις μας αβίωτες.
Η πυκνή δόμηση της ελληνικής πρωτεύουσας επιτείνει το πρόβλημα, καθώς οι ήχοι εγκλωβίζονται και ενισχύονται, δημιουργώντας ένα ασφυκτικό ακουστικό περιβάλλον. Παρά τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις για την κατάρτιση στρατηγικών χαρτών θορύβου, η Ελλάδα έχει καθυστερήσει σημαντικά την υλοποίηση αυτών των μέτρων, με τον τελευταίο χάρτη να έχει αναρτηθεί το 2013. Ετσι επαφίεται στον πατριωτισμό κάποιων ανδρών ή γυναικών της Δημοτικής Αστυνομίας και της ΕΛ.ΑΣ. να πραγματοποιήσουν κάποιους σποραδικούς ελέγχους ύστερα από αλλεπάλληλες κλήσεις και καταγγελίες απελπισμένων περιοίκων.
Αποψιλωμένα τα Σώματα Ασφαλείας από «ετοιμοπόλεμο» ανθρώπινο δυναμικό, ειδικά της Δημοτικής Αστυνομίας, δεν περισσεύουν για τακτικούς ελέγχους, που θα δημιουργούσαν τόσο στους ιδιοκτήτες των καταστημάτων όσο και στους κατοίκους το αίσθημα ότι επιχειρούν και ζουν σε μια ευνομούμενη πολιτεία. Ομως, κάπου εδώ οι δικαιολογίες τελειώνουν. Το επιχείρημα ότι τα κέντρα των πόλεων είναι συνυφασμένα με τον θόρυβο είναι μια χαμερπή νοητική κατασκευή, που δεν αντέχει σε καμία σοβαρή κριτική. Αλλο ο φυσιολογικός θόρυβος και άλλο αυτό που συμβαίνει στους αθηναϊκούς πεζοδρόμους και στις πλατείες.
