Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις αποκαθιστούν την τάξη στο πολιτικό σκηνικό, που είχε διασαλευθεί με τη μεθοδικά οργανωμένη επανεμφάνιση της τραγωδίας των Τεμπών. Η Νέα Δημοκρατία σταθεροποιείται στην περιοχή του «30% συν» και με αντίπαλο τη Ζωή, μάλλον η μάχη χάνει κάθε ενδιαφέρον. Αλλά το ίδιο θα έγραφα αν στη θέση της Πλεύσης Ελευθερίας ήταν το δεδομένο ΠΑΣΟΚ. Το ζητούμενο σε μια πολιτική ανάλυση είναι η δυναμική των εξελίξεων. Οι προοπτικές ποιον ευνοούν; Την κυβέρνηση ή κάποιο κόμμα της αντιπολίτευσης; Εφόσον η οικονομία της πατρίδας μας εξακολουθήσει να παράγει πρωτογενή πλεονάσματα και μάλιστα θηριώδους μεγέθους, είναι προφανές πως η κυβέρνηση θα έχει τη δυνατότητα γενναίων παροχών με το μεγάλωμα της πίτας. Αρα θα έχει και την πρωτοβουλία των κινήσεων με την παραγωγή θετικών γεγονότων. Σε αυτό το κλίμα να προσθέσω και την αναθεώρηση του Συντάγματος, με την οποία η κυβέρνηση μπορεί να προκαλέσει μια βαθιά τομή στην ελληνική κοινωνία και έτσι να αναδειχθεί η ίδια σε μοναδικό φορέα του εκσυγχρονισμού. Επιπροσθέτως, η αναθεώρηση του Συντάγματος μπορεί να αποτελέσει ένα ισχυρό προεκλογικό όπλο για τη Νέα Δημοκρατία, καθώς θα απαιτηθούν στη νέα Βουλή αυξημένες πλειοψηφίες. Σε όλο αυτό το τοπίο να συνυπολογίσουμε το αναμφισβήτητο γεγονός ότι η προσωπικότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη και η συνακόλουθη δημοτικότητά του τον καθιστούν απόλυτο κυρίαρχο του παιχνιδιού, κάτι που επιδρά καθοριστικά και στα εσωκομματικά της Νέας Δημοκρατίας.
Πότε θα προκύψει σοβαρό ζήτημα; Οταν ο προέδρος των ΗΠΑ «ανακαλύψει» ότι κάπου υπάρχει μια μικρή θάλασσα, το Αιγαίο Πέλαγος, για το οποίο ερίζουν δύο σύμμαχοι, εκ των οποίων τον ένα, τον Ερντογάν, τυχαίνει και να τον θαυμάζει…
Οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Ελλάδας, πλην δραματικού απροόπτου, πολύ δύσκολα θα ανατρέψουν αυτά που μόλις περιέγραψα. Υπάρχει όμως ένας απολύτως προβλεπτός παράγων, ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος δύναται με μία παρέμβασή του να φέρει, κυριολεκτικά, τα πάνω κάτω. Και δεν αναφέρομαι στα όσα γράφονται για τα δύο μεγάλα λιμάνια. Εχουμε ελεύθερη οικονομία, αν οι Αμερικανοί επιθυμούν να διώξουν τους Κινέζους και τον Ιβάν από Πειραιά και Θεσσαλονίκη, ας κάνουν μια δελεαστική προσφορά και στις δύο επιχειρήσεις την οποία δύσκολα θα αρνηθούν. Η ελληνική κυβέρνηση, στο προκείμενο ζήτημα, δεν μπορεί να κάνει τίποτα.
Πότε θα προκύψει σοβαρό ζήτημα για την πατρίδα μας και τον πρωθυπουργό; Οταν «ανακαλύψει» ο Τραμπ ότι κάπου υπάρχει μια μικρή θάλασσα, το Αιγαίο Πέλαγος, για το οποίο ερίζουν δύο σύμμαχοι, εκ των οποίων τον ένα, τον Ερντογάν, τυχαίνει και να τον θαυμάζει. Αν, ο μη γένοιτο, προχωρήσει ο Τραμπ σε αυτήν την ανακάλυψη, να μη φανταστεί ο αναγνώστης πως θα πει το γνωστό «βρείτε τα». Θα έρθει με μια ισοπεδωτική πρόταση του τύπου «take it or leave it», με συνέπειες για την πλευρά που θα την απορρίψει. Σε αυτήν την απευκταία περίπτωση, δεν νομίζω να υπάρξει ελληνική κυβέρνηση που να μπορεί να σηκώσει το βάρος ενός επώδυνου συμβιβασμού. Και αυτό που περιγράφω δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
