Διεξήχθη με πλήρη ομαλότητα ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδος, παρουσία φιλάθλων και των δύο ομάδων. Να υποθέσω πως σε καμιά χώρα του κόσμου αυτό το γεγονός δεν θα αποτελούσε είδηση, πολύ δε περισσότερο κατόρθωμα. Προσγειωμένοι όμως στη θλιβερή ελληνική πραγματικότητα, όντως θα πρέπει να αισθανόμαστε ικανοποιημένοι για αυτό το συμβάν. Τα εκτεταμένα επεισόδια που συνέβησαν στον Βόλο (2017) δεν ανήκουν σε κανένα μακρινό παρελθόν.
Μπορούμε να βγάλουμε κάποιο συμπέρασμα από αυτή την άψογη διοργάνωση; Φυσικά: Οταν όλοι οι εμπλεκόμενοι θέλουν να κυλήσουν ομαλά τα πράγματα, τότε τα πράγματα κυλούν ομαλά. Η διοργανώτρια Αρχή, η ΕΠΟ, και οι δύο ΠΑΕ, έπραξαν το αυτονόητο. Προφύλαξαν το προϊόν τους. Τήρησαν τους κανόνες που θέσπισε η πολιτεία και έτσι δεν είχαμε τα γνωστά παρατράγουδα.
Αυτό είναι ένα μήνυμα που θα πρέπει να λάβουν και άλλοι κοινωνικοί χώροι, όπως τα πανεπιστήμια. Αν δεν συνεργαστούν όλοι οι φορείς τους με την εκάστοτε κυβέρνηση ώστε να εκλείψουν τα φαινόμενα βίας και ανομίας, τότε, όσα μέτρα και να λαμβάνουν οι κυβερνήσεις, αυτά θα είναι αναποτελεσματικά. Προχθές κυκλοφόρησαν στο Διαδίκτυο οι φωτογραφίες από τη φρεσκοβαμμένη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ, χωρίς τις κουρελούδες και τις επαναστατικές αφίσες.
Το ερώτημα το οποίο ήρθε στο μυαλό μου ήταν σε πόσες μέρες κάποιοι βάνδαλοι θα φροντίσουν να αφήσουν το αποτύπωμά τους στους τοίχους της Σχολής. Αν κρίνω από την κατάσταση στην οποία βρισκόταν επί πολλά χρόνια το κατειλημμένο στέκι τους, δηλαδή ο χώρος στον οποίον σύχναζαν, τότε βγάζω το συμπέρασμα πως η βρωμιά και η ασχήμια αποτελούν για αυτά τα νέα παιδιά τρόπο ζωής, δυστυχώς.
Ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδος, τα πανεπιστήμια και η (απαραίτητη) συνεργασία όλων των φορέων με την εκάστοτε κυβέρ- νηση ώστε να εκλείψουν τα φαινόμενα βίας και ανομίας.
Δεν σέβονται τον φρεσκοβαμμένο τοίχο διότι δεν τους αρέσει. Συνεπώς, η μόνη άμυνα που έχουν οι πανεπιστημιακές αρχές απέναντι σε αυτές τις αντιλήψεις που οδηγούν σε συγκεκριμένες παραβατικές συμπεριφορές, είναι η περιφρούρηση των πανεπιστημιακών χώρων σε συνεργασία με την κυβέρνηση. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Αλλο το γήπεδο, άλλο το πανεπιστήμιο, άλλο ο πρόεδρος μιας ΠΑΕ και άλλο ο πρύτανης, θα παρατηρήσει ο αναγνώστης. Κι όμως, η βία των γηπέδων με αυτήν των πανεπιστημίων είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Κάτω από τις κουκούλες, σε πολλές περιπτώσεις, κρύβονται τα ίδια πρόσωπα. Το είδαμε στη Νέα Σμύρνη το 2021.
Πάντως, οφείλουμε να παραδεχθούμε πως τα τελευταία δύο χρόνια οι παραβατικές συμπεριφορές στα γήπεδα τείνουν να εκλείψουν. Δεν υπάρχει ρίψη κροτίδων και αντικειμένων και η μετακίνηση των φιλάθλων, που έχει περιοριστεί, δεν συνοδεύεται από επεισόδια. Τα μέτρα όταν εφαρμόζονται, αποδίδουν.
Είναι γνωστό ότι ουδείς νόμος μπορεί να πετύχει αν δεν στηριχτεί από δυνάμεις του κοινωνικού χώρου που αφορά. Μόνον έτσι τα ώριμα αιτήματα διευθετούνται και οι αντιστάσεις των δυναμικών μειοψηφιών κάμπτονται. Χωρίς συμμάχους καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να επιβάλει τη βούλησή της.
