Ο κ. ∆ημήτρης Καρώνης είναι χημικός μηχανικός, καθηγητής στο ΕΜΠ. Καλώς ή κακώς, σ’ αυτόν ανετέθη η επιστημονική έρευνα για τις αιτίες που προκάλεσαν την «πυρόσφαιρα» μετά τη μετωπική σύγκρουση των δύο συρμών στα Τέμπη. Αν δεν κάνω λάθος, όταν ακούστηκε το όνομά του ουδείς αμφισβήτησε το κύρος του ούτε την επιστημονική του επάρκεια. Oλοι περίμεναν το πόρισμα του ΕΜΠ –του κ. Καρώνη– για να καταλάβουν τι συνέβη την άγρια εκείνη νύχτα. Εν τω μεταξύ, διάφοροι αυτοσχέδιοι και αυτόκλητοι επιστημονικοί συνεργάτες της κοινής γνώμης συνέχιζαν να την ερεθίζουν με τις θεωρίες τους. Και τροφοδοτούσαν την αντιπολίτευση με γενναίες δόσεις αδρεναλίνης, για να την κρατούν σε εγρήγορση. Τα μεγάλα συλλαλητήρια στις αρχές του χρόνου δεν σταμάτησαν να στοιχειώνουν τον ύπνο της πολιτικής μας ζωής. Οι μεν αναζητούσαν τρόπους να τα επαναλάβουν, οι δε ήθελαν να τα ξεχάσουν. Η αστυνομία απεφάνθη ότι το βίντεο που δείχνει ότι η εμπορική αμαξοστοιχία δεν μεταφέρει κάποιο επικίνδυνο φορτίο είναι γνήσιο. Ομως η οχλοβοή των συλλαλητηρίων εμπόδιζε όσους ήθελαν να τη συντηρήσουν να ακούσουν το πόρισμά της. Περίμεναν το πόρισμα του ΕΜΠ, υποτίθεται. Θα το δέχονταν μόνον αν το πόρισμα επιβεβαίωνε τις βεβαιότητές τους: μεταφορά παράνομου φορτίου, κυβερνητική παρέμβαση για τη συγκάλυψη του ξυλολίου, των υδρογονανθράκων. Το πόρισμα του ΕΜΠ τους απογοήτευσε. Και βέβαια, η δημοκρατική τους τιμή τούς επιβάλλει να επιτεθούν κατά του κ. Καρώνη και του πορίσματός του. Η κ. Κωνσταντοπούλου ήδη τον απείλησε με μήνυση. Τι τον περιμένει τον άνθρωπο δεν θέλω να ξέρω.
Τηρουμένων όλων των αναλογιών, η υπόθεση μου θυμίζει τον δεύτερο πόλεμο του Κόλπου. Ολες οι υπηρεσίες ελέγχου διαβεβαίωναν ότι το Ιράκ του Σαντάμ Χουσεΐν δεν διέθετε χημικά όπλα. Ο Μπους επέμενε πως έχουν. Και έτσι ξεκίνησε την εισβολή, της οποίας τα αποτελέσματα δεν μπορούμε να πούμε ούτε για την έρμη τη χώρα ούτε για τις έρμες δυτικές δημοκρατίες. Ηθικό δίδαγμα. Για να μπορέσουμε να συνεννοηθούμε οφείλουμε να αποδεχθούμε ένα κοινό σύστημα αναφοράς, το οποίο είναι ανώτερο και από τις απόψεις μας και από τα συναισθήματά μας – όσο δίκαια κι αν είναι. Χωρίς αυτό δεν λειτουργεί η δημοκρατία. Η φαντασία στην εξουσία. Είναι ένα από τα δημοφιλέστερα συνθήματα του Μάη του ’68.
Το δυστύχημα των Τεμπών σηματοδοτεί μια ήττα της Ελλάδας σε καιρό ειρήνης. Εκεί αποδείχθηκε ότι ο χειρότερος εχθρός του εαυτού μας είμαστε εμείς οι ίδιοι. Είμαστε κακοί άνθρωποι; Οχι βέβαια, τουλάχιστον όχι όλοι. Είμαστε ανερμάτιστοι. Εχουμε χάσει την επαφή μας με την πραγματικότητα. Σκεφθείτε μόνον ότι όλος ο καβγάς για τα Τέμπη δεν είναι για την ουσία, τη μετωπική σύγκρουση δύο συρμών. Γίνεται για την παράπλευρη απώλεια, για την «πυρόσφαιρα».
