Ξεκινήσαμε προχθές μια διαδρομή από τη Νέα Φιλαδέλφεια, περάσαμε χθες από την Τούμπα και τη Θεσσαλονίκη, για να επιστρέψουμε σήμερα στο λεκανοπέδιο της Αττικής – στο κέντρο της αυτή τη φορά: Παναθηναϊκός, ο ιστορικός σύλλογος των Αθηνών και δευτεραθλητής φέτος.
Ο τωρινός προπονητής, Ρουί Βιτόρια, ανέλαβε την ομάδα στα μισά της σεζόν, τη βρήκε στην έβδομη θέση και την παρέδωσε στη δεύτερη – με τεράστιο αβαντάζ τη συμμετοχή στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Ουσιαστικά διαχειρίστηκε με επιτυχία μια ομάδα που «κληρονόμησε» από κάποιον άλλο.
Αυτές τις μέρες ανανεώθηκε η θητεία του, πράγμα και σωστό και δίκαιο. Αρα του χρόνου θα έχουν την ευκαιρία να δουν οι οπαδοί του Παναθηναϊκού την ομάδα του Βιτόρια, ο οποίος δεν θα έχει μόνο διαχειριστικό ρόλο, αλλά πρωτίστως δημιουργικό.
Η ιδιαιτερότητα με τον Παναθηναϊκό αυτή τη στιγμή είναι η εδώ και χρόνια έλλειψη ενός πρωταθλήματος (Κύπελλα Ελλάδος έχει κατακτήσει, ενώ και στην Ευρώπη έχει «περπατήσει» καλά).
Αυτά στην Ελλάδα βαραίνουν με έναν τρόπο λίγο υπερβολικό. Μεγάλες και ιστορικές ομάδες στην Αγγλία ή στην Ιταλία έχουν δεκαετίες ολόκληρες να τερματίσουν πρώτες στην τελική κατάταξη κι, ωστόσο, η ζωή συνεχίζεται και οι οπαδοί είναι πάντοτε εκεί για να στηρίζουν τον σύλλογο.
Στην Ελλάδα, υποτίθεται ότι είμαστε «τρελοί με την μπάλα», αλλά μόνον όταν η ομάδα μας «κερδάει». Είμαστε οπαδοί λίγο εκ του ασφαλούς. Οταν η ομάδα δεν «κερδάει», απέχουμε επιδεικτικά ή/και βγάζουμε χολή προς παίκτες, προπονητή και διοίκηση. Πριν από δύο, νομίζω, χρόνια, η Μπορούσια Ντόρτμουντ έχασε ένα σίγουρο πρωτάθλημα μέσα στην έδρα της την τελευταία αγωνιστική και όμως στο τέλος εκείνου του δραματικού ματς οι οπαδοί της τραγουδούσαν τον ύμνο της ομάδας. Αλλες νοοτροπίες, άλλες ωριμότητες. Στην Ελλάδα, τέτοιους οπαδούς τούς θεωρούμε «κορόιδα»…
Ο Παναθηναϊκός, ο παραδοσιακά «αστικός» σύλλογος της πρωτεύουσας, έχει να περιμένει μέσα στα επόμενα χρόνια κάτι πολύ πιο σημαντικό ακόμα και από έναν τίτλο: το νέο του γήπεδο. Τεράστια υπόθεση. Ο γράφων, ως οπαδός της ΑΕΚ, ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει αυτό. Θα ξημερώσει μια νέα εποχή για τους «πράσινους», που ταλαιπωρούνται σε ένα ΟΑΚΑ το οποίο παραμένει ένα αφιλόξενο γήπεδο ποδοσφαίρου. Και σίγουρα δεν είναι έδρα (όπως δεν ήταν και για την ΑΕΚ όταν έπαιζε εκεί).
Τη σεζόν που μόλις έληξε, ο Παναθηναϊκός, αγωνιστικά μιλώντας, ήταν άνισος. Κάτι σημαντικό κατάφερε, όμως, στο τέλος: ένα στόχο για τον οποίο κονταροχτυπήθηκαν μαζί του άλλες δύο ομάδες (ΠΑΟΚ, ΑΕΚ). Αυτό, από μόνο του, θα πρέπει να σημάνει μια νέα αρχή για τη νέα σεζόν.
