Θα έχουν παρατηρήσει, χωρίς αμφιβολία, πολλοί διαβάτες στο κέντρο της Αθήνας πως το ιστορικό κτίριο της πρεσβείας της Γαλλίας, το νεοκλασικό μέγαρο Merlin De Douai, αποκαθίσταται και σε λίγο θα λαμπρύνει και πάλι τη Βασιλίσσης Σοφίας. Χτισμένο για εκμετάλλευση το 1894 από τον Κάρολο Μέρλιν (1821-1896) σε σχέδια του αρχιτέκτονα Αναστασίου Μεταξά (1862-1937), έγινε ύστερα από πολλές διαπραγματεύσεις η διπλωματική έδρα της Γαλλίας στην Αθήνα. Το 1913, όταν η Ελλάδα είχε αποκτήσει νέα σύνορα και είχε αναβαθμιστεί γεωπολιτικά, το υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας αποφάσισε εντέλει να αγοράσει το κτίριο, το οποίο έως τότε μίσθωνε. Εκτοτε είναι περιουσία του γαλλικού κράτους.
Η ιστορία του κτιρίου αναφέρεται λεπτομερώς στην ιστοσελίδα της πρεσβείας. Ιδιαίτερα θετική εντύπωση προκαλεί, ωστόσο, το ενημερωτικό βίντεο που ετοίμασε η πρεσβεία με θέμα την αποκατάσταση του ιστορικού μεγάρου, υλικό το οποίο είναι διαθέσιμο στο κοινό. Στο βίντεο μιλάει ο αρχιτέκτων Πατρίς Ρενιάρ (Patrice Regnard), ο οποίος ανέλαβε το έργο της αποκατάστασης. Μιλώντας με απλό και μεστό λόγο, ο Γάλλος αρχιτέκτων εξηγεί τις απαιτήσεις του έργου που ανέλαβε και ταυτόχρονα παρουσιάζει μια ιστορική τομή στην τεχνολογία και στην αισθητική διαμόρφωση του κτιρίου του Μεταξά. Βλέπουμε τις εκτεταμένες φθορές, που δεν ήταν ορατές από απόσταση, και την εξαιρετική εργασία που έγινε ώστε να παραταθεί η ζωή και η ανθεκτικότητα του κτιρίου για πολλά χρόνια. Ταυτόχρονα παρατηρούμε πως άλλαξε και το χρώμα. Το λευκό των διακοσμητικών στοιχείων και των Καρυάτιδων συμπλέει πλέον με ένα βαθύ ροδί στα όρια της ώχρας. Το κίτρινο χρώμα είναι παρελθόν.
Το κτίριο είχε επισκευαστεί αρκετές φορές τις περασμένες δεκαετίες και εσωτερικά επίσης είχε αποκτήσει νέους χώρους. Είχε επιπλέον σταδιακά εμπλουτιστεί με έργα τέχνης, που καθιστούν την περιήγηση στο εσωτερικό του μια ξεχωριστή εμπειρία. Διαβάζουμε ακόμη ότι στη δεκαετία του 1960 όταν η κίνηση και η ρύπανση στην Αθήνα είχαν αρχίσει να γίνονται πρόβλημα, η Γαλλία σκεφτόταν να βρει ένα οικόπεδο σε κοντινή ακτίνα και να χτίσει νέο κτίριο. Αυτό δεν έγινε, φυσικά, ποτέ και η γωνία Ακαδημίας και Βασιλίσσης Σοφίας απέναντι από το υπουργείο Εξωτερικών παραμένει για πάντα συνυφασμένη με τον γαλλικό πολιτισμό.
Οι τεχνικές δυσκολίες της αποκατάστασης, όπως μας τις παρουσιάζει ο Πατρίς Ρενιάρ, καταγράφονται συνοδευόμενες από ένα λόγο γεμάτο αγάπη και σεβασμό για το έργο και το ίδιο το κτίριο. Αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση.
