Μιλήσαμε χθες για την τέταρτη του φετινού πρωταθλήματος, την ΑΕΚ, και την ολική της κατάρρευση. Πάμε στον τρίτο: τον ΠΑΟΚ. Ο τέως πρωταθλητής φέτος δεν πήγε καλά.
Πέρυσι ο ΠΑΟΚ πήρε τον τίτλο πάνω στο νήμα από την ΑΕΚ. Η τελευταία τού «χάρισε» τον τίτλο, αλλά αυτή είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι ότι ο ΠΑΟΚ πήρε καθαρά όλα τα κρίσιμα τελευταία ντέρμπι, ενώ έπαιξε θεαματικό ποδόσφαιρο κατά τη διάρκεια της σεζόν.
Σύλλογος με καταβολές από την Πόλη, όπως η ΑΕΚ (η ιστορία θέλει Πολίτες από την Αθήνα να μετεγκαθίστανται στη Θεσσαλονίκη και να ιδρύουν τον ΠΑΟΚ, ο οποίος αρχικά λεγόταν ΑΕΚ Θεσσαλονίκης), στην πορεία, και σε αντίθεση με την ΑΕΚ, η μνήμη της Πόλης και της Μικράς Ασίας σαν να ξεθώριασε κάπως. Η ταυτότητα του ΠΑΟΚ έγινε πρώτα και κύρια η Θεσσαλονίκη, η Μακεδονία, η βόρεια Ελλάδα.
Ο ΠΑΟΚ είναι η λαϊκή ομάδα της Θεσσαλονίκης, σε αντιδιαστολή με τον πιο «αστικό» Αρη. Ο ΠΑΟΚ θεωρείται πιο «λιμανίσιος» και ο Παοκτζής πιο «αλάνι» και πιο φανατισμένος, τόσο που Αεκτζήδες και Παναθηναϊκοί να λέμε (περιφρονητικά) ότι ο ΠΑΟΚ είναι «ο γαύρος του Βορρά». Δηλαδή, ένας, ας πούμε, μακεδονίτικος Ολυμπιακός (και ας απεχθάνονται, παραδοσιακά, οι Παοκτζήδες τον Ολυμπιακό…).
Αυτός, λοιπόν, ο ιδιαίτερος σύλλογος, που τα τελευταία χρόνια απέκτησε δυναμική που δεν είχε ποτέ άλλοτε, φέτος πέρασε από μύρια κύματα, εν πολλοίς εξαιτίας της αλλοπρόσαλλης συμπεριφοράς του Ρουμάνου προπονητή του, που δικαίως όμως θεωρείται ο κορυφαίος στην ιστορία του συλλόγου. Ο Ραζβάν Λουτσέσκου μπορεί να γίνει εριστικός, πράγμα που αρέσει στον φανατικό Παοκτζή. Φέτος όμως, με την τιμωρία του, η ομάδα αποπροσανατολίστηκε.
Το πιο αρνητικό στον φετινό ΠΑΟΚ ήταν πόσο ευάλωτος ήταν εντός έδρας. Η Τούμπα, που αποτελεί φόβητρο για όλους, ήταν η αχίλλειος πτέρνα της ομάδας (με πέντε εντός έδρας ήττες). Το αποτέλεσμα ήταν πολύ νωρίς ο περυσινός πρωταθλητής να βγει εκτός διεκδίκησης του τίτλου, αλλά, έτσι κι αλλιώς, δεν μας είχε ποτέ συνηθίσει σε σερί πρωταθλημάτων. Ο ΠΑΟΚ πήρε το πρώτο του πρωτάθλημα το 1976 (με εκείνη τη φοβερή ομάδα του Κούδα), ένα ακόμα το 1985, για να φτάσουμε στο 2019, με το εκκωφαντικό αήττητο πρωτάθλημα (και πρώτο νταμπλ) με τον Λουτσέσκου στον πάγκο.
Λένε πως οι πολλοί τίτλοι κάνουν τη μεγάλη ομάδα. Ο ΠΑΟΚ το διαψεύδει αυτό, πρώτον, χάρη στον παθιασμένο κόσμο του και, δεύτερον, στη δυναμική που έχει ως σύλλογος διαχρονικά. Ας δει κάποιος με πόσο εντυπωσιακό –όσο και συγκινητικό– τρόπο αποχαιρέτησε την περασμένη Κυριακή έναν μεγάλο παίκτη του, τον Βιεϊρίνια. Σαν να γιόρταζε την απόκτηση ενός τίτλου. Δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς τίποτε.
