Σταθμοί όπως είναι ο Σταθμός Λαρίσης στην Αθήνα ή άλλοι σιδηροδρομικοί σταθμοί στη χώρα, όπως, π.χ., αυτός που διαθέτει η πόλη της Λάρισας ή ακόμη και αστικοί σταθμοί, όπως είναι στο Μοναστηράκι, δεν θα συναντήσει ποτέ κανείς στον λεγόμενο πολιτισμένο κόσμο.
Το γεγονός ότι η εμφάνιση και οι υποδομές αυτών των σταθμών αποτελούν προσβολή για τους πολίτες και ταυτόχρονα είναι εθνική ντροπή απέναντι σε χιλιάδες επισκέπτες στη χώρα μας, φαίνεται ότι ακόμη και τώρα δεν απασχολεί ιδιαίτερα την πολιτική ηγεσία. Το γεγονός ότι ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός της πρωτεύουσας της Ελλάδας είναι χειρότερος από τον αντίστοιχο οποιασδήποτε πόλης τρίτης κατηγορίας στην Τουρκία, επίσης δεν φαίνεται να συγκινεί.
Στα όσα θετικά για το μέλλον του σιδηροδρόμου εξήγγειλε η κυβέρνηση, έλειπε μια νύξη έστω ότι υπάρχει ένα ευρύτερο όραμα πέραν της αποκατάστασης του αισθήματος εμπιστοσύνης στον πολίτη όταν θέλει να ταξιδεύει με τρένο από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη.
Φαίνεται ότι θα φτάσουμε στα μισά του 21ου αιώνα και το τρένο στην Ελλάδα δεν θα μπορεί ακόμη να ανταγωνιστεί το αυτοκίνητο. Και επιπλέον, είναι φανερό ότι δεν θα αποκτήσουμε ποτέ σιδηροδρομικούς σταθμούς για τους οποίους θα είμαστε περήφανοι. Το όραμα αυτό θα έπρεπε ήδη να έχει εξαγγελθεί. Ο πολίτης στην Ελλάδα έχει εθιστεί στο αίσθημα ντροπής στις μεταφορές.
Είδαμε και πάθαμε να αποκτήσουμε αεροδρόμια της προκοπής (και το Ηράκλειο ακόμη, όσο περιμένει το νέο αεροδρόμιο, δεν μπορεί να ευπρεπίσει τις υποδομές του). Για τους σιδηροδρομικούς σταθμούς θα πρέπει να περιμένουμε πολύ ακόμη.
Ακόμη και για το κόσμημα που είναι ο Σταθμός Πελοποννήσου δεν υπάρχει κανένα όραμα. Σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα θα είχε αποκατασταθεί και θα λειτουργούσε. Εδώ η κατάσταση είναι διαφορετική. Και η αλήθεια είναι ότι να έρχεσαι με τρένο από τα Βαλκάνια στην Αθήνα και να νιώθεις ότι σε υποδέχεται ο Τρίτος Κόσμος δεν είναι ούτε ευχάριστο ούτε τιμητικό. Αλλά ούτε και αξίζει στην Ελλάδα μια τόσο ταπεινωτική συνθήκη.
Δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχει μια πρόβλεψη για την κατάσταση αυτή. Ας ελπίσουμε πως η θετική αρχή που έγινε με τις πρόσφατες εξαγγελίες θα συνεχιστεί με επί της ουσίας μέτρα για την αναγέννηση της κουλτούρας του σιδηροδρόμου και στη χώρα μας. Είναι κρίμα να είμαστε περήφανοι μόνο για τα απλώς αυτονόητα.
