Με πίστη

Τέλεια δημο­κρα­τία δεν υπάρ­χει. Ιδίως στην ιστο­ρική φάση που δια­νύουμε, ακόμη και χώρες με ισχυ­ρούς θεσμούς κλυ­δω­νίζο­νται σε βαθμό αυτο­κα­τα­στρο­φικό. Η Ελλάδα βγήκε από μια δεκα­ετή «έρημο» τραυ­μα­τι­σμένη, αλλά με ζωντα­νούς τους θεσμούς της και στα­θε­ρές τις γεω­πο­λι­τι­κές της άγκυ­ρες. Θα ήταν ολέθριο, σε αυτή τη συγκυ­ρία της παγκόσμιας αστάθειας, να υπο­τρο­πιάσει στην τοξι­κότητα. Οι θεσμι­κές και ανα­πτυ­ξια­κές της υστε­ρήσεις είναι ορα­τές. Δεν θα καλυ­φθούν, όμως, αν αρχίσουμε να κρα­δαίνουμε ξανά κρε­μάλες. Η ανάσταση προ­ϋπο­θέτει την πίστη. Την πίστη στις δημιουρ­γι­κές δυνάμεις της χώρας, αλλά και τη συλ­λο­γική μας ωρι­μότητα. Αυτήν την ωρι­μότητα την κερ­δίσαμε πολύ ακριβά, για να τη χάσουμε ξανά παρα­συρ­μένοι από τα πυρο­τε­χνήματα του λαϊκι­σμού. Καλό Πάσχα.