Δεν ξέρω πώς αισθάνεσαι όταν οι φλόγες από τον δρόμο φτάνουν έως τη βεράντα σου και κινδυνεύει να πιάσει φωτιά η τέντα. Οταν έχεις τηλεφωνήσει δέκα φορές στην πυροσβεστική και πυροσβεστική δεν βλέπεις. Ευτυχώς δεν το ξέρω. Δεν μου έχει συμβεί. Συνέβη όμως σε κατοίκους στην περιοχή του Στρέφη, στα Εξάρχεια, το περασμένο Σαββατόβραδο. Στον ωραίο λόφο είχε οργανωθεί μια συναυλία για συμπαράσταση στην Παλαιστίνη. Αυτή οργανώθηκε με την άδεια του δήμου της Αθήνας και όλα τα δέοντα πιστοποιητικά. Υποθέτω ότι το κοινό το αποτελούσε ένα επίλεκτο δείγμα της ευγενούς νεολαίας μας το οποίο θα φώναξε τα υποχρεωτικά, όπως «Θάνατος στο Ισραήλ» και «Λευτεριά στην Παλαιστίνη». Ακουσαν τη μουσική τους, πάντως, εκτονώθηκαν, έκαναν το καθήκον τους. Ορισμένοι, όμως, δεν αρκέστηκαν στη μέθη των «μαλακών». Μια εκδήλωση για συμπαράσταση στους Παλαιστινίους για να θεωρηθεί επιτυχημένη χρειάζεται και μολότοφ. Αν δεν κάψεις δεν το «φχαριστιέσαι». Οπως στα νιάτα μου το πάρτι δεν είχε πετύχει αν δεν είχες βρει μια κοπέλα να τα «φτιάξετε». Ευτυχώς είχαν προνοήσει. Ξεχύθηκαν στους δρόμους και κατάφεραν να κάψουν είκοσι παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Μια πολυκατοικία εκκενώθηκε για να μην εγκλωβισθούν οι κάτοικοι στις φλόγες. Ωραία πράγματα! Μεγάλο γλέντι! Και επιτέλους, ας καταλάβει ο ταλαίπωρος που άφησε το αυτοκίνητό του στον δρόμο ότι είναι συνένοχος του Ισραήλ.
Και τώρα ας έρθουμε στα δικά μας. Ο κ. Χρυσοχοΐδης δήλωσε ότι δεν πρόκειται να επιτραπεί ξανά οποιαδήποτε εκδήλωση στον Λόφο του Στρέφη. Κάτι είναι κι αυτό. Ομως, αν και δεν είναι δουλειά μου, αναρωτιέμαι μήπως θα έπρεπε να το περιμένουν. Η αστυνομία συνελήφθη εξαπίνης και δεν ήταν καν σε θέση να προστατεύσει την πυροσβεστική. Ο καλύτερος όλων ήταν, ως συνήθως, ο Δούκας των Αθηνών. Ο ανώτατος άρχων της πόλης μάς διαβεβαίωσε πως όλα έγιναν νόμιμα. Η συναυλία εξελίχθηκε ομαλά, το Ισραήλ καταδικάσθηκε, και από κει και πέρα τα πράγματα ξέφυγαν από την αρμοδιότητα του Δούκα των Αθηνών και των υποτελών του. Κοντεύαμε να το ξεχάσουμε. Ο κ. Μπακογιάννης, όμως, μας θύμισε ότι τον τίτλο του Δούκα των Αθηνών τον απέκτησε χάρη στις ψήφους του ΣΥΡΙΖΑ, του ΑΝΤΑΡΣΥΑ και των λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων. Κι εγώ που νόμιζα ότι δεν υπάρχουν άβατα. Η αλήθεια είναι ότι έχουν καταργηθεί. Αυτό που συνέβη το Σαββατόβραδο στου Στρέφη είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Οπως και το Ζεφύρι και τους διάφορους καταυλισμούς. Ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι η επικράτεια της εξαίρεσης. Η χώρα όπου οι κανόνες ισχύουν για να αναδεικνύουν την αξία των εξαιρέσεων που πιστοποιούν την αξία τους.
