Ετσι επιγράφεται το βιβλίο του συγγραφέα Ρόμπερτ Αντερσον –άσημος το 1952 όταν και κυκλοφόρησε αυτό το έργο του– το οποίο στη συνέχεια, το 1953, ο σκηνοθέτης Ελία Καζάν έκανε μεγάλη κινηματογραφική επιτυχία με την Ντέμπορα Κερ.
Μέχρι εδώ όλα καλά. Τα προβλήματα αρχίζουν όταν αφήσουμε το τσάι απέξω και μείνουμε με τη συμπάθεια. Και στις γραμμές που ακολουθούν, θα αναφερθώ στην ομολογημένη συμπάθεια του Ντόναλντ Τραμπ για τον Ταγίπ Ερντογάν. Ο λαϊκός βάρδος Μάκης Χριστοδουλόπουλος θα μπορούσε να άδει πως «εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος», όμως ο Τραμπ εμφανίστηκε λίγο συγκρατημένος, ίσως διότι τον διαπερνούσε η βλοσυρή ματιά του Μπίμπι, κατά κόσμον Μπέντζαμιν Νετανιάχου.
Φαίνεται πως ο Αμερικανός πρόεδρος ουσιαστικά έθεσε τη μεσολάβησή του στη διάθεση του Ισραήλ και της Τουρκίας ώστε να μειωθεί η ένταση στις μεταξύ τους σχέσεις. Δεν γνωρίζω αν μπορεί να υπάρξει διευθέτηση των διαφορών, καθώς για τον Ερντογάν η Συρία αποτελεί ένα τρόπαιο στον νεοοθωμανισμό του και για τον Νετανιάχου ζήτημα εθνικής ασφαλείας.
Για το Ισραήλ να μην ανησυχούμε. Ανέκαθεν οι πολιτικές ηγεσίες του ήξεραν πώς να αντιμετωπίσουν καταστάσεις που αφορούσαν την ίδια την ύπαρξή του. Διότι δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι το Ισραήλ δεν δικαιούται να ηττηθεί ούτε μία φορά. Γι’ αυτό αγνόησε στο παρελθόν τις διεθνείς αντιδράσεις, όπως αγνόησε και τις θέσεις πολλών Αμερικανών προέδρων και οι ηγεσίες του ενήργησαν αυτοβούλως, με βάση το εθνικό συμφέρον.
Αν είπε ο Αμερικανός πρόεδρος τα όσα είπε για τον Ερντογάν ενώπιον του άσπονδου φίλου του Νετανιάχου, ας φανταστούμε τι θα ακούσει ο Ελληνας πρωθυπουργός.
Ομως η Τουρκία τυχαίνει να έχει προβλήματα και με την πατρίδα μας ή, για να ακριβολογώ, να θέτει προβλήματα στις μεταξύ μας σχέσεις. Αν μεθαύριο έχουμε ένα επεισόδιο κάπου στο Αιγαίο, να υποθέσω πως τη δηλωμένη συμπάθεια του Τραμπ προς τον Ερντογάν θα τη βρούμε μπροστά μας. Αν είπε ο Αμερικανός πρόεδρος τα όσα είπε για τον Ερντογάν ενώπιον του άσπονδου φίλου του Νετανιάχου, ας φανταστούμε τι θα ακούσει ο Ελληνας πρωθυπουργός.
Επιπλέον, είναι λογικό να υποθέσουμε πως αυτή η εκδήλωση της συμπάθειας πιθανόν να αποθρασύνει τον Τούρκο ηγέτη. Και αν θα σκεφθεί πολλές φορές να επιδείξει την επιθετικότητά του προς το Ισραήλ, η πατρίδα μας θα φαίνεται στα μάτια του ένας πολύ πιο εύκολος στόχος.
Βέβαια, υπάρχει και η χαλαρή άποψη πως Τραμπ είναι αυτός, σήμερα λέει αυτά, αύριο ενδέχεται να πει τα εντελώς αντίθετα. Σωστά, όμως μέχρι να πει τα εντελώς αντίθετα ισχύουν αυτά που έχει πει και δεν είναι διόλου ενθαρρυντικά για την Ελλάδα.
Το γεγονός πως μέχρι στιγμής δεν ασχολήθηκε με το Αιγαίο δεν σημαίνει πως, αφορμής δοθείσης, δεν θα ασχοληθεί. Και η αφορμή, όταν υπάρχουν οι αντικειμενικές συνθήκες, πολύ εύκολα βρίσκεται ή προκαλείται.
Διότι όταν έχεις τον διαιτητή με το μέρος σου, παίζεις με άλλον αέρα. Γνωστό από την εποχή της «παράγκας»…
