Εντυπη έκδοση. Δύο χρόνια μετά την τραγωδία των Τεμπών ακόμη δεν έχουμε σαφή εικόνα ούτε για το τι συνέβη τη μοιραία νύκτα της 28ης Φεβρουαρίου 2023 ούτε και για το τι ακολούθησε. Εως και σήμερα, αποκαλύψεις και διαψεύσεις διαδέχονται η μία την άλλη, καθώς κυβέρνηση και κόμματα της αντιπολίτευσης, ειδικοί και «ειδικοί», διαφορετικές ομάδες συγγενών των θυμάτων και άλλοι φορείς αναζητούν τρόπο να «χτυπήσουν» τους αντιπάλους τους, να επιβεβαιωθεί η δική τους εκδοχή των πραγμάτων.
Η ευκαιρία για μια ενωτική κίνηση, για μια ενιαία στάση απέναντι στη φρίκη που γεννάει η εθνική μας επιπολαιότητα, χάθηκε νωρίς, με κύρια ευθύνη της κυβέρνησης. Εκτοτε, όμως, χωρίς να παραλείπουμε την ανεπάρκεια των κυβερνώντων στη διαχείριση της κρίσης, πολλά βαραίνουν και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που έδραξαν την ευκαιρία να χτυπούν την κυβέρνηση χωρίς να υποχρεώνονται να προτείνουν κάποια σοβαρή πολιτική που θα λύτρωνε τη χώρα από τον φόβο πως ό,τι συνέβη στα Τέμπη, στο Μάτι, στη Μάνδρα και σε τόσα άλλα σημεία στο παρελθόν, δεν θα ξανασυμβεί.
Ολοι σαν να «συνεργάζονται» στην εξάντληση της εμπιστοσύνης των πολιτών.
Η πρώτη εντύπωση είναι πως η μία πλευρά χτυπάει και η άλλη ισοφαρίζει, εναλλασσόμενες στην κορυφή της «κατάταξης» των εφήμερων εντυπώσεων, σαν να είναι κάποιος αγώνας που όταν λήξει θα υπάρξουν νικητές και ηττημένοι και οι θεατές θα συνεχίσουμε τη ζωή μας. Στην πραγματικότητα όλοι «συνεργάζονται» στην εξάντληση των τελευταίων αποθεμάτων εμπιστοσύνης των πολιτών στην πολιτική, στη Δικαιοσύνη, στους ειδικούς επιστήμονες, στα μέσα ενημέρωσης, ακόμη και σε φίλους που δεν ενστερνίζονται τη δική μας άποψη.
Εδώ που φθάσαμε η σύγχυση ωφελεί μόνο (και συνεχώς) τις λεγόμενες «αντισυστημικές» δυνάμεις. Ο,τι φέρεται να επιβεβαιώνει τις καταγγελίες τους προσδίδει μεγαλύτερη αξιοπιστία σε αυτές, ό,τι τις διαψεύδει χρησιμοποιείται ως απόδειξη μιας «συντονισμένης συγκάλυψης» της αλήθειας. Οταν όλοι –κυβέρνηση, κόμματα, ειδικοί– συμβάλλουν στο να υπονομευθεί σε τέτοιο βαθμό η εμπιστοσύνη στο «σύστημα», ο καθένας αποφασίζει μόνος του τι θα πιστέψει. Και πολλοί επιλέγουν να πιστέψουν αυτούς που, μέσα στη γενική αβεβαιότητα, δείχνουν απολύτως σίγουροι για τον εαυτό τους, για το τι έγινε και ποιοι ευθύνονται. Ενα πραγματικό, θλιβερό γεγονός δίνει πάτημα σε ακραία ρητορική, καταγγελίες και φαντασιώσεις. Ζηλεύοντας τη δυναμική που αυτές οι δυνάμεις αποκτούν, άλλα κόμματα («συστημικά» και μη), πασχίζουν να τις αντιγράψουν. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να ενισχύσουν ακόμη περισσότερο το «αντισυστημικό» ρεύμα. Στη χώρα μας βλέπουμε πως άλλα κόμματα επιχειρούν να αντιγράψουν αυτό που η Ζωή Κωνσταντοπούλου κάνει πολύ καλύτερα απ’ αυτά. Σε όλη την Ευρώπη βλέπουμε πως οι υπερβολές των ακροδεξιών υιοθετούνται από κεντρώα κόμματα και, τελικώς, «δικαιώνουν» τους πρώην περιθωριακούς.
Μέσα στην ομίχλη χρειαζόμαστε σταθερά σημεία για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε. Στην υπόθεση των Τεμπών οι ράγες των συνηθειών μας οδηγούν μόνο σε νέους κινδύνους.
