Το Δημάριο είναι ένα Πομακοχώρι στον ορεινό όγκο της Ξάνθης, σχεδόν πάνω στην πρώην συνοριογραμμή με τη Βουλγαρία, η οποία ωστόσο καταργήθηκε από τον Ιανουάριο λόγω ένταξης της χώρας στη Συνθήκη Σένγκεν. Το ασήμαντο αυτό χωριουδάκι έχει την ατυχία να «φιλοξενεί» τη μεθοριακή διάβαση που συνδέει την Ξάνθη με τις πίσω από την οροσειρά περιοχές του Ρούζοντεμ και του Σμόλιαν της Βουλγαρίας και λίγο παραπάνω με το ξακουστό χειμερινό θέρετρο του Παμπόροβο, όπου συρρέουν τουρίστες απ’ όλο τον κόσμο, κυρίως τον χειμώνα.
Υπό άλλες συνθήκες οι άνθρωποι, όχι μόνο στο Δημάριο αλλά και στα υπόλοιπα Πομακοχώρια και την πόλη της Ξάνθης, θα απολάμβαναν ως ευλογία την ύπαρξη και λειτουργία ενός τέτοιου οδικού διαύλου που θα διευκόλυνε τα μέγιστα τις μετακινήσεις ανθρώπων και τη μεταφορά εμπορευμάτων προς και από την άλλη πλευρά· για τον σκοπό αυτό, εξάλλου, έχουν διανοιχθεί όλες οι δίοδοι στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας με τις όμορες χώρες και πράγματι έχει αλλάξει το τοπίο σε όλα τα επίπεδα.
Εν προκειμένω, ενώ και οι δύο πλευρές θέλουν τη διάβαση, έχει ανάψει καβγάς, με τους Βουλγάρους να κατηγορούν την Ελλάδα ότι ενώ εκείνοι έχουν ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις τους, καθυστερεί αδικαιολόγητα τα απαιτούμενα έργα με αποτέλεσμα να μη λειτουργεί ο σταθμός. Μάλιστα την περασμένη εβδομάδα συγκεντρώθηκαν στον σταθμό Βούλγαροι επίσημοι και ανεπίσημοι εφοδιασμένοι με μεταλλικούς τροχούς και απείλησαν ότι… θα κόψουν τα κάγκελα που έχουν τοποθετήσει οι ελληνικές αρχές για να εμποδίζουν τη διέλευση, ενώ έφεραν το θέμα και στην Ε.Ε. που χρηματοδοτεί το έργο.
Η από εδώ πλευρά επικαλείται το δύσκολο ορεινό ανάγλυφο που καθυστερεί τη διάνοιξη του δρόμου και ταυτόχρονα μέμφεται τους Βουλγάρους γιατί μερικά χιλιόμετρα παραπάνω στη διάβαση της Νυμφαίας, που οδηγεί στην Κομοτηνή, δεν επιτρέπουν τη διέλευση λεωφορείων, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη κάθε μαζική κάθοδος προς την ελληνική περιοχή και να πλήττεται η τοπική οικονομία και ο τουρισμός.
Δεν γνωρίζουμε αν οι πραγματικοί λόγοι των καθυστερήσεων είναι οι δυσκολίες κατασκευής των δρόμων –ελληνικό Δημόσιο γαρ– ή έχουν να κάνουν με τοπικά συμφέροντα, δεδομένου ότι ο εμπορικός κόσμος στα σύνορα διαμαρτύρεται ότι οι συντοπίτες καταφεύγουν στη Βουλγαρία για να αγοράζουν φθηνότερη βενζίνη και τρόφιμα και ακόμη τις όποιες υποψίες ότι γίνονται(;) ύποπτες αγορές γης και ακινήτων στη μεθόριο από την Τουρκία, με «μπροστινούς» Βούλγαρους πολίτες ή εταιρείες, και στόχο τον «κρυφό εποικισμό» της μεθορίου.
Αυτές οι τριβές στα σύνορα –εκτός από τη Θράκη έχει καταντήσει σίριαλ, με δική μας υπαιτιότητα, και η συμφωνημένη από χρόνια διάνοιξη της διάβασης στις Πρέσπες με τη Βόρεια Μακεδονία– καλό θα είναι να μην αγνοούνται από το «κέντρο». Μπορεί να κρύβουν παγίδες.
