Στην πρώτη αναφορά για το μπλε και κόκκινο χάπι τού «The Matrix», δεν κατάλαβα το νόημα. Αλλωστε λόγω του «Adolescence» προσπαθούσα να θυμηθώ εάν έστειλα ποτέ emoji με ροζ καρδούλα –σημαίνει «Ενδιαφέρομαι, αλλά όχι σεξ»– και σε ποιον. Ευτυχώς οι φίλοι μου ανήκουν στην Generation X, που ακόμη βλέπει τις καρδούλες απλώς ως σχήματα με χρώμα, και διαλέγουμε ανάλογα με το κέφι μας.
Ομως με τα χάπια τού «The Matrix» η ιστορία δεν είναι αστεία – μια σύγχρονη κωμωδία παρεξηγήσεων με την οποία θα γελούσαν πολύ ο Σαίξπηρ και ο Μολιέρος. Το «Τhe Matrix» είναι πλέον πολιτικό. Η συγκεκριμένη ταινία επιστημονικής φαντασίας των αδελφών Γουατσόφσκι διηγείται μια ιστορία σύνδεσης – αποσύνδεσης με την αυταπάτη. Οι σκηνοθέτιδες λένε ότι αναφέρεται στη μεταμόρφωση και στη σεξουαλική ρευστότητα. Διαλέγοντας το μπλε χάπι, ο «Εκλεκτός» Νίο (Κιάνου Ριβς) θα ξυπνούσε την επομένη στο κρεβάτι του στον κανονικό κόσμο του 1999 –τότε βγήκε στις αίθουσες το φιλμ– δίχως να θυμάται τίποτα από όσα είχαν προηγηθεί. Με το κόκκινο, θα έμενε στον παραισθητικό κόσμο του Matrix για να συγκρουστεί με τις θεσμικές Μηχανές. Kαι έμεινε.
Από τότε το ερώτημα «μπλε ή κόκκινο χάπι» έγινε το πιο διάσημο δίλημμα στην ποπ κουλτούρα, αλλά παρέμεινε στον κόσμο της φαντασίας. Πού τελειώνει όμως το ψέμα και πού αρχίζει η αλήθεια το 2025; Η γενιά Z έχει συνδέσει το δίλημμα με τον Αμερικανό πρώην επαγγελματία κικ μπόξερ Αντριου Τέιτ –γίγαντα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, φυγόδικο, πρόσωπο συνδεδεμένο με υποθέσεις βιασμών και σεξουαλική εκμετάλλευση γυναικών– και βέβαια με τον Ελον Μασκ. Και οι δύο βάζουν συχνά στο στόχαστρο τους πολιτικούς, τα μέσα ενημέρωσης και τις μεγάλες εταιρείες ως «πράκτορες του Matrix». Για τα εκατομμύρια των ακολούθων τους, το νόημα της απόδρασης από το Matrix είναι να δούμε τον κόσμο «όπως πραγματικά είναι» και να κερδίσουμε επιτυχία (και χρήματα) από αυτό. Πάμπλουτοι οι ίδιοι και αμοραλιστές, υποστηρίζουν ότι το μπλε χάπι είναι αντικαπιταλιστικό, αντισυστημικό και εξασφαλίζει την είσοδο στη «manosphere» (ανδρόσφαιρα), που κατοικείται από αντιφεμινιστές και αντι-ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα.
Μια ψεύτικη πραγματικότητα ενάντια στην καθαρή αλήθεια. Υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερα νομοσχέδια ενώπιον του Κογκρέσου που έχουν σκοπό να αντιμετωπίσουν τη διαφάνεια στους αλγορίθμους και τα όρια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Θα προχωρήσουν τώρα που το περιθώριο έγινε κυρίαρχη τάση και στη συνέχεια έγινε η κυβέρνηση των ΗΠΑ;
