Δυστυχώς στην πατρίδα πίσω από κάθε επερώτηση βουλευτών που ανήκουν στην κυβερνητική πλειοψηφία αναζητούνται εσωκομματικές σκοπιμότητες. Μας είναι αδιανόητο κυβερνητικοί βουλευτές να ανησυχούν για συγκεκριμένα ζητήματα, πολύ δε περισσότερο αν αυτά αφορούν την ασφάλεια της χώρας. Προφανώς αυτή η αντίληψη πρωτίστως δεν τιμά τον κοινοβουλευτισμό. Συνεπώς, άριστα έπραξαν οι 11 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που εξέφρασαν την ανησυχία τους για αγορές ακινήτων σε παραμεθόριες περιοχές από πολίτες και εταιρείες της αλλοδαπής. Αν ο μικρόκοσμος του πολιτικού σχολιασμού ταξινομεί τους επερωτώντες σε «σαμαρικούς» και «καραμανλικούς», τότε χάνουμε την ουσία εμπλεκόμενοι στην παραπολιτική.
Και ποια είναι η ουσία; Σε αυτό το υπαρκτό πρόβλημα υπάρχει λύση; Μπορεί σήμερα με την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων να ελεγχθεί η προέλευσή τους; Διότι εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία του προβλήματος. Οχι στην εθνικότητα των αγοραστών, αλλά στην προέλευση των κεφαλαίων που διακινούν. Μπορεί τα φυσικά πρόσωπα που απαρτίζουν το διοικητικό συμβούλιο μιας εταιρείας που αγοράζει ακίνητα σε παραμεθόριες περιοχές να είναι ημεδαποί, Ευρωπαίοι πολίτες ή ομογενείς –όπως προέβλεπε ο σχετικός νόμος του 1990–, όμως τα κεφάλαια της εταιρείας να έχουν ανεπιθύμητη προέλευση. Πώς ελέγχουμε αυτή την περίπτωση; Και πώς ελέγχουμε τη μεταγενέστερη μεταβίβαση μιας εταιρείας σε μια άλλη, αφού προηγουμένως έχει προχωρήσει σε εξαγορές παραμεθόριων επιχειρήσεων; Σε αυτή την περίπτωση τι κάνουμε; Ακυρώνει το ελληνικό κράτος την εξαγορά των παραμεθόριων επιχειρήσεων; Μήπως τελικά καταλήξουμε σε έναν γραφειοκρατικό κυκεώνα που αποθαρρύνει και αγορές διόλου επικίνδυνες;
Το πρόβλημα που θέτουν οι βουλευτές της Ν.Δ. είναι υπαρκτό.
Τι θέλω να πω; Οτι στην εποχή μας ο έλεγχος της προέλευσης των κεφαλαίων είναι ιδιαίτερα δύσκολος. Και αυτό είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο, που αφορά ποικίλες δραστηριότητες. Εξάλλου στα καθ’ ημάς, αν υπάρχει μεθοδευμένη και στοχευμένη αγορά παραμεθόριων ακινήτων, τότε θα υπάρχει άριστη κάλυψη της προέλευσης των κεφαλαίων και των προθέσεων του αγοραστή. Για να μην αναφερθώ στο τι γίνεται με τα funds που εξαγοράζουν κόκκινα δάνεια. Εδώ είναι άκρως προβληματικός οποιοσδήποτε έλεγχος σε όλα τα επίπεδα. Καλώς προσθέτουν και αυτό το ζήτημα οι επερωτώντες βουλευτές, αλλά άκρη δεν υπάρχει. Πώς θα ελέγξεις τους πλειστηριασμούς τους;
Από το «διά ταύτα» της επερώτησης καταλαβαίνω ότι και οι 11 έχουν αντιληφθεί πόσο πολυσύνθετο είναι το πρόβλημα, καθώς η επαναφορά του ελέγχου της ιθαγένειας των φυσικών προσώπων αδυνατεί να το αντιμετωπίσει. Στις μέρες μας, ενώ μπορεί να ελεγχθεί η ροή των κεφαλαίων, είναι πρακτικώς αδύνατος ο προσδιορισμός της ιδιοκτησίας τους. Ετσι οι 11 επερωτώντες, κατανοώντας τις παραπάνω δυσκολίες, αισθάνονται την ανάγκη να μιλήσουν για την αντιμετώπιση «επιθετικών και κατευθυνόμενων αγορών». Αλήθεια, πώς ξεχωρίζει μια αγορά ενός ακινήτου από μια «επιθετική» αγορά; Η δεύτερη περίπτωση έχει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά;
Φυσικά, το πρόβλημα που θέτουν οι 11 είναι υπαρκτό. Τα δύσκολα αρχίζουν όταν διαπιστώνουμε πως ο «αντίπαλος» έχει πολλά όπλα απόκρυψης των προθέσεών του.
