Η κυβέρνηση, μέσω του αρμόδιου υπουργείου Εργασίας, χαρτογράφησε τα νέα δεδομένα της αγοράς εργασίας και ειδικά τα επαγγέλματα του μέλλοντος, όπως παρουσίασε στο χθεσινό της φύλλο η «Κ». «Η Gen Ζ, δηλαδή όσοι γεννήθηκαν από το 1997 έως το 2012, θα είναι αυτή που θα κληθεί να ζήσει μέσα σε ένα τελείως διαφορετικό εργασιακό περιβάλλον από αυτό που ξέραμε», ανέφερε στο ρεπορτάζ του ο καλός συνάδελφος Σταύρος Παπαντωνίου, προσθέτοντας ότι «η εργασία δεν έχει πλέον ενιαία μορφή, καθώς υπάρχουν υβριδικές μορφές, τηλεργασία και ψηφιακοί νομάδες».
Η πρωτοβουλία είναι πολύ σημαντική, διότι η Gen Z έχει… μεσάνυχτα από τις αλλαγές στην αγορά εργασίας και κυρίως για το πόσο γρήγορα αυτές συντελούνται. Αν εξαιρέσουμε τα παιδιά που προέρχονται από ένα οικογενειακό περιβάλλον υψηλού μορφωτικού επιπέδου, η μεγάλη μάζα των Ελλήνων μαθητών δεν είναι καθόλου προϊδεασμένη για το τι θα αντιμετωπίσει στα 25 και στα 30 της.
Μπορεί να παίζει το κινητό τηλέφωνο στα δάχτυλα, αλλά ο μέσος μαθητής είναι ανενημέρωτος και, εν πολλοίς, εγκλωβισμένος στα γνωστά επαγγέλματα. Γιατρός, δικηγόρος, ψυχολόγος, πληροφορικάριος, οικονομολόγος είναι η γκάμα των επαγγελμάτων προς επιλογή μέσα στο μυαλό των σημερινών εφήβων. Ποιος το περίμενε, για παράδειγμα, ότι η γεωργία, η αγροτική παραγωγή και η τεχνολογία τροφίμων είναι, όπως έδειξε η έρευνα, από τις πιο πλέον αναπτυσσόμενες «αγορές».
Για τον λόγο αυτό η υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως –με επιτυχημένη θητεία ως υπουργός Παιδείας την περίοδο 2019-2023– οφείλει να συνεργαστεί με τη νυν υπουργό Σοφία Ζαχαράκη (διετέλεσε, άλλωστε, υφυπουργός Παιδείας επί Νίκης Κεραμέως το 2019-2021) ώστε η πρωτοβουλία της κυβέρνησης να φτάσει σε κάθε σχολείο και να έχει απτά αποτελέσματα.
Και ορθό είναι να συνδυαστεί με το σχέδιο του τέως υπουργού Παιδείας Κυριάκου Πιερρακάκη (νυν Οικονομικών) για την εισαγωγή στα δημόσια σχολεία τεστ κλίσεων και δεξιοτήτων. Πρόκειται για εργαλεία που βοηθούν τους μαθητές να ανιχνεύσουν την προσωπικότητά τους, τα ενδιαφέροντα και τις ικανότητές τους. Ηδη τα εν λόγω τεστ είναι διαδεδομένα στα ιδιωτικά σχολεία, γιατί όχι και στα δημόσια;
Εν κατακλείδι, ίσως αργήσαμε. Δεν ωφελεί να καταγράφουμε τα επαγγέλματα του μέλλοντος, εάν τώρα δεν οργανώσουμε ένα στιβαρό και λειτουργικό επαγγελματικό προσανατολισμό σε όλα τα σχολεία της χώρας.
